Stemmen van Licht E-Book

aldivan teixeira torres

• Herausgeber: epubli
• Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
• Sprache: Niederländisch

Veröffentlichungsjahr: 2026

Beschreibung

Stemmen van Licht volgt een spirituele reis die eeuwen overbrugt, beginnend in het hedendaagse Pernambuco en teruggaand tot het oude Carthago in het jaar 465. Door momenten van rechtvaardigheid, barmhartigheid, liefdadigheid, tolerantie, geduld en geloof, volgt het verhaal het ontwaken van een ziel die voor dienstbaarheid bestemd is. In het verleden groeit een jonge zoeker binnen de muren van een klooster, waar hij discipline, volharding en nederigheid leert door beproevingen, reizen, ballingschap en verantwoordelijkheid — en uiteindelijk opklimt tot bisschop van Ruspe. In het heden leiden deze echo's van oude wijsheid tot een nieuwe beslissing, een nieuwe missie en een hernieuwde toewijding aan innerlijke transformatie. Door twee tijdlijnen te verweven, onthult het verhaal hoe het licht van spiritueel doel voortduurt over levens heen, bestemmingen vormt en de weg verlicht naar compassie, plicht en transcendentie.

Leseprobe

Stemmen van Licht

Aldivan Torres

Stemmen van Licht

____________________________

Auteur: Aldivan Torres

©2018- Aldivan Torres

Alle rechten voorbehouden

________________________________________________________________________

Dit boek, inclusief alle delen ervan, is auteursrechtelijk beschermd en mag niet worden gereproduceerd zonder toestemming van de auteur, doorverkocht of overgedragen.

____________________________________________________

Aldivan Torres, is een gevestigde schrijver in verschillende genres. Tot nu toe zijn titels in tientallen talen gepubliceerd. Van jongs af aan is hij altijd een liefhebber van de kunst van het schrijven geweest, nadat hij in de tweede helft van 2013 een professionele carrière had geconsolideerd. Hij hoopt met zijn geschriften bij te dragen aan de internationale cultuur en het leesplezier te wekken bij degenen die de gewoonte niet hebben.  Haar missie is om de harten van elk van haar lezers te winnen.  Naast literatuur zijn belangrijkste entertainment muziek, reizen, vrienden, familie en het plezier van het leven zelf.  "Voor literatuur, gelijkheid, broederschap, rechtvaardigheid, waardigheid en eer van de mens altijd" is het motto.

"Toewijding en erkenningen"

Ik draag dit eerste werk uit deze nieuwe serie op aan alle lezers bewonderaars van mijn werk, alle vrienden, collega's, kennissen, buren, in het bijzonder aan mijn familie. Maar goed, aan iedereen die mij steunt.

Ik wil hierdoor, en andere studies, de verschillende manifestaties van God op aarde laten zien door zijn dierbare kinderen die al erkend zijn voor hun verdiensten, en door hen het publieke bewustzijn in het algemeen vergroten door geconfronteerd te worden met respectievelijke onderwerpen die ik belangrijk vind.

Daarom mijn speciale dank aan iedereen die bereid is om het geduldig te lezen.

Introductie

Stemmen van Licht is het eerste boek van de serie kinderen van het licht waarvan het belangrijkste thematiek is het religieuze en de relatie tussen mensen. Het is bedoeld om te informeren, te reflecteren, waarden in twijfel te trekken en ons voor historische feiten te plaatsen.

Ik nodig de lezer uit om diep te duiken in dit avontuur vol entertainment, mysterie en informatie die zeker zal bijdragen aan een nieuwe visie op leven en toekomst. Met mijn complimenten, wees mijn gasten, een dikke knuffel en heb een vaardige lezing.

Samenvatting

Stemmen van Licht

Stemmen van Licht

Introductie

Pernambuco, 30 oktober 2014

Beslissing

Gerechtigheid

Genade

Naastenliefde

Tolerantie

Geduld

Geloof

Carthago - Huidig Tunesië - jaar 465

Kindertijd

Het klooster

Nieuwe attitudes

De terugkeer naar het klooster

Een week later

De eerste les

Het Werk

Het voorbeeld van Doorzettingsvermogen

De periode van zes jaar

Gedwongen reizen

Stop in Syracuse

Terug naar huis

Besluit II

Thuis

De Week

Enige tijd later

De Missie

Nominatie

Reis naar Rome

Wandelen in Rome

De terugkeer

Thomas, de nieuwe bisschop van Ruspe

De ballingschap

De Oversteek

Brief aan de Koning

Weerslag

Drie maanden later

De volgorde van het werk

In Carthago

Terugkeren

Tien jaar later

Nieuwe functie

In Ruspe

Finaal

Einde van de eerste missie

Conclusie

Pernambuco, 30 oktober 2014

 

Na een slapeloze nacht vol angst, crises en problemen om op te lossen werd de zoon van God eindelijk wakker. Zoals gewoonlijk staat hij op, strekt zich uit, neemt de handdoek, zeep en shampoo en gaat op regelmatige stappen naar de badkamer. Steek de slaapkamerdeur over, krijg toegang tot de woonkamer via de gang, ga naar de keuken, vind zijn familie en pak de emmer water die zijn zus behulpzaam heeft bereid, bedankt haar ervoor en komt uiteindelijk in de kleine kamer van zijn nederige huis. Om daar te komen, kleedt zich uit, begint op te schuimen, gooit wat water, wrijft en streeft ernaar schoon en zuiver te blijven voor nog een dag zwoegen.

Tijdens het bad komen er veel ideeën in hem op over de algemene kwesties van je leven, waaronder je carrière als schrijver. Op dat moment kwam het allemaal neer op een grote hoop waarvan verwacht wordt dat het in de toekomst op alle gebieden effect zal sorteren. Dit was wat hij geloofde.

Met de opeenvolging van spoelingen gaat alles als een film razendsnel in zijn hoofd: De afgunst van anderen, menselijke ambitie, relatieproblemen en de aanhoudende kracht van zijn familie tegen zijn dromen. Al dit bedrag was een zware last die gedwongen werd te dragen.

Maar zelfs in het licht van zoveel moeilijkheden, zou niets en niemand hem doen opgeven. Het was goed voor hem, en met dit in gedachten voltooit het snel het bad wachtend op betere dagen. Kleren met de handdoek, stapt uit de badkamer, passeert dezelfde plaatsen eerder om naar zijn kamer te gaan.

Draag in zijn bolwerk nieuwe kleren en schoenen, kam haar, spuit wat parfum en pak snel zijn tas in. Hij maakt het klaar, stapt uit de kamer met de tas, komt aan in de woonkamer, waarschuwt dat het uitgaat, gaat voorbij het obstakel en neemt uiteindelijk toegang tot de weg die hem naar de straat zou brengen.

Vanaf de oprit krijgt u toegang tot de straat en ontmoet op een steenworp afstand zijn collega's die hetzelfde pad als hij hebben afgelegd. Elk vocht voor zijn doelen en was rolmodel in de gemeenschap.

Met het gezelschap van hetzelfde loopt de zoon van God door het centrum en krijgt toegang tot de weg. Het zou zo'n honderdvijftig meter zijn om naar de rand van de drukke snelweg BR 232 te gaan.

Dit kleine pad wordt voltooid zonder grote verrassingen in volledige interactie tussen vrienden die een minder eentonige routine wordt. Nu was het alleen nog maar wachten op het busje dat hen naar hun respectievelijke banen zou laten gaan.

Ze wachten niet te lang. Met een kwartiertje en het busje passeert, stappen ze allemaal in het grijze busje en als ze zijn ondergebracht gaat de reis verder. Ze genieten van de route van 18,5 km om verder te praten met de andere passagiers en de chauffeur die zijn vrienden al beschouwde vanwege het dagelijks leven. Alles was uitzonderlijk goed.

Omdat het busje met hoge snelheid reed duurde het onderweg niet langer dan een kwartier en kwam de stadspoorten binnen, de zoete Arcoverde-stad. Ze gaan door de wijk Goed uitzicht, komen aan in het centrum en de passagiers komen langzaam in hun respectievelijke haltes. Komt de beurt van de zoon van God. Hij bedankt ieders aandacht, neemt afscheid, steekt de straat over en gaat dan aan het werk waar hij net zo van hield.

Groet de bewakers, gaat door de elektronische poort, door een gang, gaat verder dan een andere deur, groet de collega's die al aanwezig zijn en zit op zijn balie. Opent de rugzak, neemt de werkgereedschappen die stempels, nietmachine, rekenmachine en pons en zijn waterfles en glas bevatten. Neem een pruik van de kostbare vloeistof en gaat naar de badkamer die daarvoor nog twee deuren moet overwinnen. Aangekomen op de locatie maken zijn fysiologische behoeften, handen en gezicht wassen, doeken en uiteindelijk uitstappen. Overstijgt dezelfde obstakels en terug naar zijn teller. Nu was hij klaar om uw klantenserviceklus te starten met een totale duur van zes uur.

Begint de aanwezigheid en tussen de diensten van de dag omvat het gegevensupdates, richtlijnen, vermeldingen in administratieve procedures. Alles was erg dynamisch en vereist veel verantwoordelijkheid van de kant van servers. Precies om 9 uur 's ochtends had de zoon van God honger en promoot toen zijn eerste technische stop. Opent opnieuw de rugzak, neemt zijn lunch en rijdt naar de voorraadkast. Er waren twee obstakels te overwinnen en het bereiken van de kamer de zoon van God zorgt ervoor dat je je handen wast, je lunch neemt en op het kleine tafeltje in de kamer gaat zitten. De omgeving bestaat nog steeds uit aanrecht, dubbele kast, koelkast, magnetron en fornuis. Alleen in die tijd was het eerste wat het kind van God deed, thee aan zichzelf serveren en zijn snack (brood met eieren en kaas) gaan eten. Het duurt slechts tien minuten op deze taak, was opnieuw hun handen en gaat terug naar je balie omdat hij verantwoordelijkheid had en niemand wilde laten wachten.

Bij het bereiken van zijn post, herstart zijn oproepen voor vier lange uren. Omdat dit een gebruikelijke dag was, konden ze de sessies op tijd afronden, en toen rond 13.00 uur de zoon van God zijn uitgang bereikte, zachtjes afscheid nam van zijn collega's en uit dezelfde lokale ingang ging.

Door toegang te hebben tot de straten, in een sterk tempo, ga je nu naar het haltepunt van het busje om zo snel mogelijk thuis te komen omdat hij werk te doen had. Op deze manier passeert u de steeg van de Buíque, slaat u rechtsaf, volgt u de hoofdstraat tot een kruispunt, de gevaarlijkste plaats in de stad.

Bij het bereiken van de hoek is het bord gesloten voor voetgangers. Stopt even en observeert de beweging en als deze afneemt besluit je om door te gaan omdat er volgens hem geen gevaar was.

Wanneer hij echter de halve kruising bereikt, draait een verborgen vrachtwagen naar hem toe en lijkt ongebreideld te zijn. De Zoon van God krijgt geen reactie op het gevaar, er werd geschreeuwd, iemand greep hem vast en de vrachtwagen passeerde te dichtbij. De dreun van de val maakt hem een goede periode zinloos.

Bij het ontwaken, wordt ondersteund door een jonge roze man en veel nieuwsgierige mensen. Zonder precies te begrijpen wat er werkelijk aan de hand was, komt de jongeman tegen.

"Wat is er gebeurd en wie ben jij?

"Ik ben Emanuel Melkin Escapuleto en ik ben degene die je leven heeft weten te redden. Let goed op bij het oversteken van een straat. (Adviseerde hem)

De jongeman bleef zich bezighouden met Aldivan die nog steeds werd afgeslacht. Om de verwarring ongedaan te maken, praat met mensen om hem heen.

"Dank jullie wel jongens. Je kunt nu gaan. Ik zal voor hem zorgen.

Een voor een kwamen de nieuwsgierige mensen af en wensten de zoon van God spoedig het beste. Gelukkig was het gewoon even schrikken. Emanuel was nog steeds erg attent voor Aldivan en hielp hem op te staan. Het was toen het gesprek tussen hen opnieuw opstarten.

"Ik wilde je bedanken voor alles wat je voor me hebt gedaan. Toen ik de straat overstak, zag ik je niet. Waar kom je vandaan? (De zoon van God)

"Ik stond achter de lichtmast aan je zijde, in een telefoongesprek. Toen ik me realiseerde dat de vrachtwagen op je afkwam, dacht ik geen twee keer na. (Emanuel)

"Mijn dank u nogmaals. Kom je hier vandaan?

"Nee. Ik ben op vakantie. Ik woon in het Ibimirim dorp genaamd Jeritacó. Heb je het gehoord?

"Nooit. Ik ken Ibimirim niet, maar ik heb veel verlangen om het te weten.

"Wat leuk. En jij? Waar kom je vandaan?

"Ik heb geen vaste woonplaats. Mijn werk als schrijver zorgt ervoor dat ik constant op zoek ben naar avontuur.

"Oh cool. Kijken! Heb je het te druk? Ik wilde je beter leren kennen.

De zoon van God controleert de tijd en merkt op dat het 13.30 uur was. In feite was zijn agenda vreselijk druk, maar dat gesprek was goed en aandacht geven was het minste wat hij kon doen voor iemand die zijn leven had gered. Besloten om het voorstel te accepteren.

"Het is allemaal goed. Wat als we naar een restaurant in de buurt gaan? Ik nodig u uit voor de lunch.

"Dank u wel. Ik accepteer het. Ik heb honger.

"Dus, volg mij.

Beiden steken de laan voorzichtiger over en gaan de straat in richting via het postkantoor. Nadat je een dozijn winkels hebt overwonnen, zoek je een rustige plek waarvan de lunch een soort zelfbediening was.

Ze stappen het etablissement binnen dat 'heerlijke pasta' werd genoemd, kiezen een beschikbare tafel, de zoon van God houdt zijn tas af en gaan samen met zijn nieuwe vriend hun gerechten bereiden. Elk vult zich met eigen voedsel omdat er genoeg variatie was. Aan het einde nemen ze het zilverwerk, wegen het gerecht, nemen het betaalbriefje en gaan naar hun tafel. Ze bestelden ook iets te drinken dat gemakkelijk te worden bijgewoond.

Met een paar stappen komen ze aan tafel, ze nestelen zich op twee stoelen eromheen en tijdens het eten veranderen ze informatie.

"Hoe heet je ook alweer? (Emanuel)

"Mijn naam is Aldivan Torres, maar ik sta ook bekend als de zoon van God, de Ziener of Goddelijk. Zoals ik al zei, ik ben een schrijver, auteur van de serie "De ziener".

"Geweldig! En wat is het geslacht?

"Ik schrijf Fictieromantiek. Mijn doel in de literatuur is om met mijn levenservaring bij te dragen zodat velen getransformeerd kunnen worden.

"Ik hou van lezen. Heb je een aantal van je boeken om me te laten zien?

"Ik wel. Wacht even.

De zoon van God pakt zijn rugzak, opent deze en haalt een exemplaar van zijn eerste gepubliceerde boek "Tegengestelde krachten") tevoorschijn en levert aan Emanuel. In een snelle blik ziet hij de synopsis, de cover, de samenvatting en de inleiding en pauzeert vervolgens het gesprek.

"Heel interessant. Echt genoten. Kan ik het hebben?

"Natuurlijk. Het is van jou!

"Dank u wel.

Emanuel houdt het boek aan zijn zijde en beiden vallen even stil en concentreren zich op de lunch. Even straalden Emanuels ogen alsof hij een idee had, en pauzeer het gesprek met de vriend aan je zijde.

Kijk, denk je dat het toeval was dat onze ontmoeting plaatsvond?

"Ik weet het niet. Ik geloof niet in toevalligheden.

"Ik ook niet. En ik heb een voorstel voor je.

"Wat?

"Ik wil je partner zijn in een nieuwe serie.

"En wat kwalificeerde je voor mij om te accepteren?

"Ik heb een speciale flair. Ik kan precies essentiële punten van de problemen vastleggen, de belangrijkste focus van alle verhalen. Een voorbeeld was om je te vinden en je leven te redden op het juiste moment. Ik heb ook belangrijke contacten over de hele wereld die bijzonder nuttig zullen zijn.

"Oké. Wat is specifiek deze focus?

"Gerelateerd aan religieus gebied. Dit interesseert u.

"Te veel. En wat stel je voor ons eerste avontuur?

Emanuel kijkt naar de klok op zijn arm en lijkt teleurgesteld. Daarna terug naar het gesprek.

"Wanneer kun je bij mij langskomen om beter te praten?

"Ga je naar Jeritacó? Ik weet niet eens waar het is.

"Er is de hele ochtend een busje van Ibimirim naar daar. Eenmaal daar krijg je te horen waar mijn huis is. De stad is klein en iedereen kent me.

"Oké. Ik zal hierover nadenken, en waarschijnlijk als ik kan gaan, zal het op zaterdag zijn. Heb je contact?

"Ik heb mobiel, maar het werkt alleen in de binnenstad. Maar zoals ik al zei, om daar te komen zul je me vinden. Nou, nu moet ik gaan of ik verlies het busje.

"Oké. Tot gauw.

"Tot ziens.

Emanuel schudt de hand van de zoon van God en vertrekt snel van daaruit, hem twijfelend achterlatend. Een van de belangrijkste kwesties die in zijn hoofd doorgingen, was: Wie was hij echt? Wat hij van plan was? Waarom had hij het gevoel hem al lang te kennen? Het was echt een groot mysterie dat hem steeds meer opwond. Op dat moment was hij echter superlaat en omdat hij zijn familie niets had verteld, moesten ze zich zorgen maken. Het avontuur zou voor een andere dag zijn.

De zoon van God haalt dan zijn bord op. Pakt zijn rugzak en staat op en loopt naar de caissière. Bezorg het gerecht, de bon en het geld. Verwacht de verandering en stapt daarna uit het etablissement en begint de reis naar het haltepunt van het busje dat dichtbij was.

De passen, gaat zo'n driehonderd meter door, steekt hetzelfde kruispunt over en oef! Er gebeurde niets omdat er op dat moment minder beweging was. Dan rechtsaf, loop honderd meter, sla linksaf en bereik de bestemming.

Het was 14.30 uur en door bestemming of geluk reden was er nog één zitplaats over om de auto te vullen. Gaat meteen met het gezelschap van de fiscalen naar de auto en kies een goede plek naast een slank jong blondharig persoon, en dame van middelbare leeftijd maar vol in de tweede fauteuilrij van het busje. Groet de twee snel, de chauffeur en dan gaan ze. Hij ontsloeg kort daarna zijn geliefde Arcoverde met de belofte de volgende dag terug te keren.