Uga... Zoals Iedereen E-Book

Facinti Martina

• Herausgeber: Tektime
• Kategorie: Für Kinder und Jugendliche
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 58

Veröffentlichungsjahr: 2023

Beschreibung

Uga gaat naar de middelbare school waar hij veel positieve mensen ontmoet, zoals zijn vrienden Valeria, Giulia en Olga. De hoofdrolspeler moet ook in aanvaring komen met Sara, de typische exhibitioniste die nooit nalaat om zure grappen te maken. Tussen ”heroïsche” daden en grappige wandaden komt een mysterieuze epidemie om de zaken ingewikkelder te maken. Uga en zijn metgezellen moeten hun gewoonten radicaal veranderen: niet langer sporten (een wondermiddel voor Uga!), geen vrienden meer zien en hobby's opgeven. Een boek om een ​​reis te maken in een bepaald jaar en te begrijpen dat Uga niet is zoals iedereen, maar veel meer. Leuk en origineel, maar vooral uniek. Zoals inderdaad elk individu.

Leseprobe

Martina Facinti

Uga... zoals ze allemaal

Vertaald door Abayomi Bejide

© 2021 Uitgeverij Ariadne's Draad, La Spezia

Uitgegeven door Tektime

Uga gaat naar de middelbare school waar hij veel positieve mensen ontmoet, zoals zijn vrienden Valeria, Giulia en Olga.

De hoofdrolspeler moet ook in aanvaring komen met Sara, de typische exhibitioniste die nooit nalaat om zure grappen te maken.

Tussen "heroïsche" daden en grappige wandaden komt een mysterieuze epidemie om de zaken ingewikkelder te maken. Uga en zijn metgezellen moeten hun gewoonten radicaal veranderen: niet langer sporten (een wondermiddel voor Uga!), geen vrienden meer zien en hobby's opgeven.

Een boek om een reis te maken in een bepaald jaar en te begrijpen dat Uga niet is zoals iedereen, maar veel meer. Leuk en origineel, maar vooral uniek.

Zoals inderdaad elk individu.

Ketting

Kinder fictie

Dit is een werk van fictie. Namen, personages, plaatsen en gebeurtenissen die worden verteld, zijn de vrucht van de verbeelding van de auteur en worden fictief gebruikt.

Elke gelijkenis met echte mensen, levend of dood, bestaande gebeurtenissen en plaatsen berust op louter toeval.

Ik dank alle mensen die deel uitmaken van mijn dagelijks leven,

waaruit ik veel ideeën heb gehaald om de wereld van Uga te creëren.

De grootste dank gaat uit naar jou,

jij die dit boek leest,

omdat je Uga uit deze pagina's hebt geholpen.

Ik hoop dat je er af en toe aan kunt denken,

misschien als je net een dwaas hebt gemaakt die haar waardig is!

HOOFDSTUK 1

IK STEL MEZELF VOOR

Hallo, ik ben Giorgia, ik ben elf jaar oud en zoals iedereen van mijn leeftijd ga ik naar school, de dagelijkse marteling waar we ALLEMAAL ELKE dag bij zijn, je zult zeggen, eh nee, ik ben speciaal, ik ben de aller rijke dochter van mijn miljonair vader.

Ik ben lang, dun, blond, blauwe ogen en een fijne kleine neus. Simpelweg prachtig!

Ik woon in een enorme villa en elke ochtend neem ik een lekkere whirlpool, eet ik echt eten als ontbijt en dan ga ik naar school, gebracht door mijn chauffeur Goffredo.

Op school kent iedereen me en begroet me, ik ben slim en doe het goed, ik ben heel aardig, lief en aardig.

Andere verdiensten? Mijn grootste wens is vrede in de wereld…sorry, ik maak me op voor Miss Italië, een wedstrijd waaraan ik over een paar jaar zal deelnemen.

Ik doe aan ritmische gymnastiek en heb veel medailles gewonnen!

HOI! Natuurlijk!

Ik vertel je de waarheid.

Mijn naam is Uga en ik haat mijn naam, er zijn zoveel namen in de wereld, dit is precies wat ze moesten kiezen!

Dat ik 11 ben is waar, maar ik woon niet in een gigantische en mooie villa maar... voor het geval je me wilt komen bezoeken... in het witte gebouw na de patisserie, 4e verdieping, zonder lift.

Ik ga ook naar school maar voor mij is het een gigantische chaos! Voor mij zijn leraren als bloedhonden die, als je je hoofd opheft van het bureau, je gedachten lezen en begrijpen WAT je wilt doen, WANNEER je het wilt doen, HOE en WAAROM je het wilt doen.

Ik ben nogal fantasierijk, maar niet in een erg positieve zin, ik hoef alleen maar naar de leraar motoriek te kijken om te beginnen te denken dat hij een middeleeuwse folteraar is die vooruit in de tijd is gegaan en bloedbaden heeft aangericht met push-ups en huppels.

Wat betreft mijn fysieke verschijning... ik ben niet dik... ik ben gewoon op de verkeerde manier opgegroeid...

Aan de andere kant ben ik niet zo klein, ik ben blij met mijn 52 en een half.

Ik heb drie vrienden, samen vormen we de fantastische vier en zijn we onafscheidelijk!

Bij hen ben ik extravert, aardig en grappig, terwijl ik bij de anderen verlegen ben... maar als iemand me uitdaagt, zeg ik altijd wat ik denk, zonder er ooit over na te denken en tegen iedereen die me uitlacht, antwoord ik met een grap dat als ik er op dit moment niet aan denk, ik 's avonds onder de douche denk.

Ik hou van lezen, maar ik heb een gigantische en vaak beslagen bril, wat de taak voor mij moeilijker maakt.

Ik hou van dieren: ik heb een hond genaamd Polpetta die er echt van geniet om mijn schoenen te verslinden en aan mijn kleren te knabbelen.

Maar mijn favoriete dier is de leguaan.

Ik wou dat ik er honderden en honderden had, een boerderij met leguanen!

Jammer dat mijn moeder ze haat zoals ik een hekel heb aan het eten van groenten.

Ik zwem als sport, maar niet omdat ik het leuk vind, gewoon omdat het moet.

Voor mij is zwemmen eigenlijk: doodvriezen in de kleedkamer, (per ongeluk) het meisje dat achter me zwemt in het gezicht schoppen en het been van degene voor me slaan, het risico lopen te verdrinken, al het water in het zwembad opdrinken, in één baan vertrekken en dan op magische wijze in de achterste baan eindigen en het geschreeuw horen van mijn coach die me zegt mijn voet bij de hamer te houden terwijl ik schoolslag doe.

Kortom, dit ben ik, de echte Uga met goede en slechte kanten en als iemand mij niet mag is dat hun probleem!

Ik hoop dat je het leuk vond, zo niet... snap je het goed?

HOOFDSTUK 2

DE EERSTE PANIEKDAG VAN SCHOOL

Vandaag is mijn eerste schooldag: ik ben onder de indruk om in de notitieboekjes te lezen: LORELLI UGA -KLASSE 1D.

Nieuwe klasgenoten, nieuwe school, nieuwe leraren.

Alles nieuw.

En juist als ik door de toegangspoort stap, zit mijn lieve hoofdje vol paranoia, illusies, twijfels, vragen, verbijsteringen.

Wie weet of de metgezellen aardig zullen zijn?

Als de profs hele slechte monsters of goede feeën zullen zijn?

Zal ik verdwalen?

En als ik in de verkeerde klas zat zou iedereen me uitlachen en zou ik het lachertje van de school worden en als…maar…. kan zijn…

Een stemmetje in mijn hoofd zegt kalm te blijven, de ander zegt het negatieve...deze twee vechten altijd...

Kalmte, paranoia, kalmte, paranoia, kalmte, paranoia herhalen zich steeds sneller met een drukkend ritme dat me meesleurt in een tornado van gedachten, emoties, angsten en "CALMA!!!" roep ik midden op het schoolplein.

Iemand draait zich naar me toe, maar gelukkig is er zo'n geluid dat weinigen het hebben opgemerkt... maar aangezien ik te trots ben om een beschaamde glimlach te geven en toe te geven dat ik net een zenuwinzinking heb gehad, giechel ik tussen verbaasd en geschokt door en kijk om me heen doen alsof ze de auteur van de schreeuw visualiseren.

Ik denk niet dat ik ze voor de gek heb gehouden.

Hoe dan ook, hier ben ik eindelijk in de lobby.