België tussen de benen E-Book

Corine B

• Herausgeber: Eik Uitgeverij
• Kategorie: Religion und Spiritualität
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 192

Veröffentlichungsjahr: 2018

Beschreibung

De seksuele parcours van een Belgische twintiger.

Een Belgische twintiger onthult ons haar seksuele parcours in het nachtelijke en ondeugende België waarvan we het bestaan nooit zouden hebben vermoed. Deze jonge universitair geschoolde vrouw is vastbesloten om alles uit te proberen en te proeven, en vooral: al haar fantasieën uit te leven. Ze beschrijft zonder enige taboes haar ervaringen en ook de plekken waar ze zoveel beleefde. We volgen haar van de charmefotostudio’s naar de opname van een pornofilm, van Vlaamse parenclubs naar exhibitionistische parkings in Wallonië, van Belgische datingsites naar peepshows in Charleroi, Luik en Brussel. Corine B. treedt door twee televisie-uitzendingen over de pornografie in België uit de anonimiteit en biedt ons in haar sappig en soms rauw maar immer helder relaas een inzicht in haar losbandige jaren. Met ietwat afstand en des te meer oog voor detail kijkt Corine, die nu een volledig ander leven leidt, met de nodige rust en soms ook ontgoocheling maar steeds literaire blik terug op deze talrijke ervaringen. Dit boek, het eerste in zijn soort in ons land, is vast en zeker het meest gewaagde in de Belgische literatuur. Nog nooit had een landgenoot, laat staan een vrouw, tot on ons land zo onthullend neergeschreven.

Ontdek een levenswandel beschreven zonder enige taboes: van de charmefotostudio’s naar de opname van een pornofilm, van Vlaamse parenclubs naar exhibitionistische parkings in Wallonië, van Belgische datingsites naar peepshows.

EXTRACT

Tevreden dat een deel van mijn opdracht vervuld was, keerde ik terug naar mij auto. Wel had ik hem nog mijn gegevens meegegeven, die hij gevraagd had zodat hij me bij een volgende bezoek in België kon contacteren. Ik zag vanop een afstand hoe praatte hij met zijn parkingburen, ook vrachtwagenchauffeurs. Tijdens hun gesprek kon ik duidelijk zien dat hij naar me wees. Hij was, dacht ik bij mezelf, zeker en vast bezig met het beschrijven van de korte periode die hij in mijn gezelschap had doorgebracht. Toen hij opnieuw mijn richting uitkwam, besefte ik dat dat helemaal niet het geval was. Hij had gewoon in mijn plaats het werk gedaan waar ik zo tegenop keek. Drie andere klanten, ook Fransen, wachtten op mij. De sympathieke vrachtwagenchauffeur had hen uitgelegd wat ik op die parking deed en ze konden inderdaad moeilijk geloven dat ik met mijn vierentwintig jaar een prostituee was, net als de andere vaste madeliefjes langs de autosnelwegen.

Leseprobe

© Eik Uitgeverij

Brussels

http ://www.eikuitgeverij.com

Eik Uitgeverij is op Facebook. Chat met onze auteurs, bekijk onze video’s en deel uw leeservaringen.

ISBN: 978-2-39009-302-2 – EAN: 9782390093022

Oorspronkelijke titel: La Belgique du SexeOorspronkelijke uitgave: Éditions PIXL, 2014

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd of aangepast, in enige vorm of op enige wijze, hetzij door fotokopieën, opnamen of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

CORINE B.

BELGIËtussen de

benen

Een jonge belgische vrouw vertelt

Vertaling: Birgitt Sørensen & Geert valentijn

Voor Dimitri

Voorwoord

Voor de meeste mensen is seks een van de basiselementen van een relatie, misschien zelfs het allerbelangrijkste deel ervan. Iedereen heeft seks, de ene al wat vaker dan de andere. Mannen praten er openlijk over, vergelijken graag en meten zich met elkaar. Vrouwen ook, maar dan iets discreter. Hoewel iedereen weet dat seks een natuurlijke behoefte is, blijft het onderwerp vaak onverbiddelijk taboe.

Er heerst nog steeds een zeker puritanisme dat elke uiting van seksualiteit buiten de slaapkamer en het legitieme kader van het koppel veroordeelt.

Elke vorm van seks die niet binnen de norm past, wordt veroordeeld als losbandig of als libertijns.

Maar wat betekent losbandigheid nu precies? Het woordenboek definieert ‘losbandig’ als ongebonden, onzedelijk. Een losbandig persoon wordt geassocieerd met verdorvenheid, slechtheid en perversiteit.

Seks die buiten de lijntjes kleurt keurt onze maatschappij moreel af. Ze conditioneert ons al van jongs af aan om de afgebakende paden te volgen.

Hoeveel ouders kleden zich nooit uit in het bijzijn van hun kinderen, uit angst dat hun naaktheid zou geassocieerd worden met seksualiteit?

Ik heb mijn ouders nooit naakt gezien.

Maar ook al wil de moraal ons kneden tot modelburgers op seksueel gebied, toch heeft iedereen wel fantasieën.

Voor de meesten onder ons worden die fantasieën nooit werkelijkheid. Meer zelfs: een fantasie, daar praat je niet over, dat is vies, verwerpelijk en primitief.

Natuurlijk begrijp ik dat het verlangen om in bed te duiken met twee geblondeerde, strakgetrokken dames met opgespoten lippen veel dierlijker is dan de plotse drang om de filosofie van Kant te bespreken.

Je fantasieën proberen waar te maken wordt al snel vergelijkbaar met het gebruiken van drugs of alcohol.

Het is als een vicieuze cirkel. Je start met een fantasie die bijna te banaal is voor woorden, maar al gauw word je verleid om steeds verder te gaan, wil je nog meer. Het voelt intenser aan, elke keer opnieuw. Je zou het verslavend kunnen noemen.

En nu we toch bepaalde vooroordelen aan de kaak stellen, kan ik meteen ook garanderen dat de onverzadigbare adepten van vleselijk genot, waar ik deel van uitmaak, niet per se triestige individuen zijn. Op het gevaar af om tegenstanders teleur te stellen: neen, losbandig leven is geen acuut symptoom van menselijke domheid.

Zonder verwaand te willen klinken durf ik te stellen dat ik geen inhoudsloos vat ben. Ik ben tenslotte toch ook dit verhaal aan het neerpennen.

Laat ik meteen duidelijk maken dat de idioten in het koninkrijk der libertijnen niet de plak zwaaien.

Andere kwatongen beweren dat ik enkel mijn partner wilde ‘plezieren’ door mee te gaan in zijn fantasieën. In werkelijkheid zat toch een beetje anders in elkaar.

De plaatsen waar ik zoveel plezier beleefd heb en die ik in dit boek beschrijf krijgen minder vaak het bezoek van het vrouwelijke geslacht. Ik geef grif toe dat ik aanvankelijk deze plaatsen of nieuwe ervaringen uit de weg ben gegaan.

Het is bijna een wet binnen het libertinisme dat de eerste benadering altijd van de man komt, maar dat het daarna de vrouw is die de activiteiten wil voortzetten. En ik ben geen uitzondering op de regel.

Natuurlijk halen critici vaak een chaotische kindertijd aan als verklaring voor mijn, volgens hen, abnormale praktijken. Ze hebben waarschijnlijk wel ergens gelijk. Mijn kindertijd in een klein Henegouws dorp stond bol van de meest uiteenlopende verzwarende factoren.

De vergevorderde leeftijd van mijn ouders bij mijn geboorte, het extreem jaloerse en bezitterige karakter van mijn vader en zijn overlijden na een slepende ziekte lieten me op elfjarige leeftijd achter met een enorme leegte en een ontbrekende vaderfiguur.

De aanrakingen die ik als prille tiener jarenlang moest ondergaan zouden ook een reden kunnen zijn. Vandaag zou die oude ‘vriend van de familie’, die ondertussen is overleden, ongetwijfeld als pedofiel worden bestempeld.

Toch weet ik dat mijn interesse voor het libertinisme vooral het resultaat is van een zeer persoonlijk parcours.

Op heel jonge leeftijd was ik al geïnteresseerd in seksuele spelletjes. Met mezelf, maar ook met mijn neefje dat even oud was als ik. Elk voorwendsel was goed om uit de kleren te gaan en ‘doktertje’ te spelen, toen nog allemaal heel onschuldig.

Bij de start van onze puberteit waren we alle twee erg bewust van ons lichaam en van de manieren waarop we het konden plezieren. En hoewel het niet meer voorstelde dan eenvoudige aanrakingen tussen twee kinderen, beleefde ik toen al een intens genot. We komen elkaar nu af en toe nog tegen maar praten nooit over die verboden spelletjes.

In mijn puberteit voelde ik me al snel aangetrokken tot het andere geslacht, net als alle meisjes van die leeftijd. Na een paar flirts met jongens van mijn school maar ook met oudere mannen, voelde ik me klaar voor een echte seksuele relatie.

Zelfverzekerd en ontzettend angstig tegelijkertijd.

Op veertienjarige leeftijd ontmoette ik een echte charmeur die net meerderjarig was. Mijn hormonen lieten me weten dat mijn lichaam er klaar voor was.

We waren samen in zijn slaapkamer. Hij had een fles champagne klaar staan, zijn kamer opgeruimd en de lakens verschoond. Nu ik erop terugkijk moet ik zeggen dat hij er alles aan heeft gedaan om mijn eerste keer goed te laten verlopen.

In tegenstelling tot mij was hij geen groentje meer op seksueel vlak. Met stickers op het hoofdeinde van zijn bed hield hij bij hoeveel meisjes aan zijn charmes waren bezweken. Dikke rijen kleine witte stickers.

Misschien was het dat wat me deed twijfelen, of misschien was ik er toch nog niet helemaal klaar voor. Ik kan het niet zeggen. Maar toen we daar naakt lagen, hij op mij, het condoom al afgerold over zijn erectie, wilde ik absoluut niet dat hij me penetreerde.

Na die mislukte poging nam hij steeds meer afstand. Hij had niet verkregen wat hij wou en was dus niet langer geïnteresseerd. Op een dag, kort na onze eerste poging, trok hij me mee naar een traphal in een gebouw in Charleroi. We waren samen naar het zwembad geweest en op weg naar zijn auto die enkele straten verder stond geparkeerd.

Nadat hij me intens had gekust, vroeg hij me om hem te pijpen. Schoorvoetend deed ik wat hij vroeg. Dat ik er geen plezier aan beleefde is wel duidelijk. Misschien voelde ik me een beetje gedwongen. Ik was ook uiteraard verre van getalenteerd, de climax begon lang op zich te laten wachten en hij verloor zijn geduld.

Uiteindelijk slaagde hij er toch in om mijn gezicht vol sperma te spuiten. Hij leek opgelucht dat het eindelijk gedaan was. Ik ook.

Een paar weken later zag ik hem in een winkel in Charleroi, hand in hand met een mooie blondine. Hij had duidelijk genoeg van mijn onervarenheid.

Enkele maanden later, ik was ondertussen vijftien, zette ik de volgende stap met schoolgenoot met wie ik uiteindelijk vijf jaar samen zou zijn. We waren allebei relatief onervaren. Hij had nog nooit een vriendin gehad en ik hield vooral negatieve herinneringen over aan mijn orale ervaring in dat sombere appartementsgebouw. Desondanks bedreven we een maand na onze ontmoeting voor het eerst de liefde. Om eerlijk te zijn ben ik er niet zeker van of ik toen ontmaagd ben geworden. Hij kwam al klaar in het condoom voor hij me penetreerde. Hoewel we allebei maagd waren, boezemde aids ons angst in. Een stripverhaal dat we op school hadden gekregen zorgde voor nog meer stress.

Nu goed, dat verhaal over de jonge sportieve en populaire tiener uit goede familie die overlijdt aan aids moet zelfs de meest onschuldige zielen bang hebben gemaakt. In die tijd stond de ziekte vooral nog synoniem met drugs en homoseksuelen.

Een hivtest en een voorschrift voor een anticonceptiemiddel later kwam onze seksualiteit op kruissnelheid. In elke zin van het woord.

We hadden steeds vaker seks. Volgens de statistieken scoorden we erg goed. Op feestdagen mocht het voor mijn vriend zelfs al eens wat gekker en verruilden we het bed voor het bureau.

Maar om eerlijk te zijn: ik verveelde me stierlijk. Mijn verlangens waren frustraties geworden.

Toen ik hem op een dag over mijn gevoelens durfde te vertellen, wist hij niets beters te zeggen dan iedereen volgens hem was zoals wij.

Net daar legde hij de vinger op de wonde. Ik wilde helemaal niet zijn zoals ‘iedereen’.

Ik wilde op het einde van mijn puberteit meer dan tien treurige minuutjes heen-en-weergedoe alleen, het leek zo banaal. Onze momenten van vleselijk genot waren dan misschien wel talrijk, maar ook klassiek en erg kort.

Maar goed, wie niets heeft, moet blij zijn met wat hij krijgt. En aangezien mijn beste vrienden, zelf ook nog erg jong, me bleven verzekeren dat mijn seksleven volledig normaal was, begon ik mezelf ervan te overtuigen dat het probleem bij mij lag.

Mijn verlangens waren duidelijk niet normaal: ik moest dus wel een nymfomane zijn.

Dat primitieve instinct in mij moest dus in de kiem gesmoord worden.

Dat was vele jaren lang mijn strategie. Maar het beest, dat veel later Corine zou gaan heten, was eerder ingedommeld dan volledig verdwenen.

De dagelijkse routine sleepte ons al snel mee. Na onze middelbare studies begonnen we beiden aan de universiteit, op twee verschillende faculteiten. We besloten om samen met een stel vrienden op kot te gaan. En dus leefden we op achttienjarige leeftijd al als een oud koppel dat machinaal de liefde bedreef. Uit gewoonte.

Terwijl ik me erover verbaasde dat ik binnen de norm paste, en nadacht over hoe ik me eruit kon bevrijden, ontmoette ik hem. Niet zomaar iemand. DE man die mijn leven volledig zou veranderen.

In dit boek vertel ik enkel over de grote impact die hij op mijn seksleven uitoefende. Vreemd genoeg vind ik het overige te intiem voor woorden. Mijn seksuele belevenissen uit de doeken doen vind ik veel gemakkelijker. Daar zou ik allerlei conclusies uit kunnen trekken. Toch lijkt me dat, met mijn luttele 28 jaren op de teller, een beetje verwaand.

Oh! Ik raad het al: “Daar is hij dan, die man die haar meevoert naar de diepste krochten van de seksualiteit. Ze was gewoon het laatste nieuwe speeltje van een pervers.» Daar heb ik slechts één antwoord op, namelijk dat hij me in vele opzichten enkel de ogen heeft geopend. In het begin speelde hij een erg actieve rol, om later enkel toe te kijken hoe ik mijn eigen fantasieën waarmaakte. Vele jaren lang dwongen mijn oogkleppen me het afgebakende pad te volgen. Hij toonde me gewoon de weg. Mijn innerlijke ‘Sisyfus’ vond eindelijk vrede.

En die ‘hij’, dat is Dimitri. Zo’n tien jaar ouder dan ik en met al heel wat ervaring met het libertinisme. Als ik hem met één woord zou moeten beschrijven, zou ik kiezen voor ‘levensgenieter’. Misschien zelfs ‘hedonist’. Hij verstaat de kunst van het genieten.

Zijn - vaak tijdelijke - passies sturen zijn leven. Als een orkaan raast hij op het ritme van zijn verlangens doorheen het leven, en sleurt hij degenen die sterk genoeg zijn om hem te volgen, mee in een wilde dans. Wie niet kan volgen zet hij zonder pardon opzij, niet zelden met emotionele schade tot gevolg.

Zijn seksualiteit was in geen enkel opzicht normaal te noemen. Zijn uitspattingen boden mij de kans open te bloeien.

Ik kon voor het eerst opnieuw zien na lang blind te zijn geweest. Diep in mij wist ik dat die parallelle wereld bestond en dat de geschriften van Markies de Sade meer voorstelden dan pornografische sprookjes voor perverse literatuurliefhebbers.

Mijn libertijnse instinct zou eindelijk ontwaken.

Meen ik nu echt dat mijn seksuele ervaringen zo interessant zijn dat ze een plaats verdienen in een boek?

Zeker wel, als je weet dat die waterval aan emoties en ervaringen niet altijd synoniem stond met rozengeur en maneschijn, maar vanuit elk opzicht wel ongelooflijk verrijkend bleek.

Natuurlijk heb ik het in het boek enkel over wat ik heb beleefd.

Mijn principe was dat ik enkel een oordeel over iets kon vellen door het uit te proberen. Wanneer ik iets niet leuk vond, deed ik het gewoon niet opnieuw. Zo eenvoudig was het. Ik had in elk geval de intellectuele eerlijkheid om met kennis van zaken mee te praten.

Elke plaats en elke persoon, hoewel omwille van hun anonimiteit ietwat aangepast, maken deel uit van mijn beleving en mijn ervaring.

Een auteur die een feit of plaats beschrijft die hij niet echt heeft beleefd of bezocht kan meestal geen realistische beeld van de werkelijkheid schetsen. Een blinde kan de kleurnuances van een zonsondergang nooit in detail beschrijven.

Kijk maar naar Stanley Kubrick, die in zijn film “Eyes Wide Shut” een parenclub in scène brengt. Hoewel hij een briljant regisseur is, doen de beelden toch eerder karikaturaal aan. De libertijn in mij kan je verzekeren dat Kubrick nooit één voet in een van deze nissen van vleselijk genot heeft gezet.

Ik streef geen volledigheid na, ik wil geen handleiding of reisgids zijn over seks, ik heb enkel het bescheiden doel om de plaatsen, de mogelijkheden en de risico’s van mijn libertijns leven te beschrijven.

Het nastreven van mijn seksuele fantasieën kende een begin, maar ook een einde. Of misschien beter: een onderbreking, die de verdwijning van Corine inzette na een emotionele escalatie van bijna zeven jaar.

Net zoals het libertinisme geen synoniem is van idiotie, staat het ook niet gelijk aan onverantwoorde naïviteit.

Libertijns leven betekent niet dat je je bewust openstelt voor geslachtsziektes zonder de minste vorm van bescherming. Integendeel zelfs.

Ik ben zo goed als altijd voorzichtig geweest, ik heb geprobeerd me er steeds van te verzekeren dat ik geen risico liep op ziektes.

‘Zo goed als altijd’ is eigenlijk niet genoeg. ‘Altijd’ was beter geweest. Ik kan alleen maar mijn best doen. Niemand is tot het onmogelijke gehouden. Libertijns, dat ben ik met volle overtuiging, maar niet tegen elke prijs. Zeker niet als die prijs mijn eigen leven is.

De ontmoeting

Zodra Dimitri mijn leven binnenwandelde wist ik dat dit het begin betekende van een onstuimige, passionele relatie.

Onze ontmoeting was een soort voorbode van een hele resem extreem prikkelende momenten die de toekomst nog zou bieden.

Dimitri verscheen op een dag in mijn leven, bijna toevallig. Mijn universitaire studie zat er vrijwel op en ik had een kleine studentenjob om mijn auto te kunnen betalen. Dimitri was mijn baas. Om eerlijk te zijn had ik hem tot op die bepaalde dag nooit echt goed bekeken. Ik zat al enkele jaren in een vaste relatie. Hondstrouw.

Hij bezat nochtans een roofzuchtige charme die hij goed wist in te zetten. Zijn onconventioneel knappe uiterlijk en onweerstaanbare aantrekkingskracht lieten weinig vrouwen onberoerd. Hij besefte het en gebruikte het maar al te graag.

We hadden elkaar al talloze keren gekruist, nooit had hij me een blik waardig gegund. Tot hij me op een dag als prooi koos.

De jacht bleek noch lang, noch moeilijk. Ik was dan ook niet echt een tegenstribbelend slachtoffer. Net als zovelen vóór mij viel ik als een blok voor zijn spelletje van doorgewinterde verleider.

We trokken met een hele groep naar een seminarie in Duitsland. ‘s Ochtends, toen ik te laat op de verzamelplaats verscheen, fluisterde hij me grijnzend toe dat ik dat die avond mocht betalen.

’s Avonds herinnerde ik hem er zelf heel naïef aan dat ik nog moest ‘betalen’. Hij stelde voor om rond middernacht in zijn kamer een glaasje champagne te drinken.

Acht uur en enkele gekreukte lakens later moest ik toegeven dat ik blij was dat ik op zijn hoteldeur had aangeklopt. Hoewel ik al lang geen maagd meer was, had ik die nacht het gevoel voor de eerste keer de liefde te bedrijven.

Logisch denkt u nu, de man is veel ouder, heeft veel meer ervaring. Een groen blaadje van amper twintig moet wel alle hoeken van de kamer gezien hebben met een man met een palmares als het zijne. Daar heeft u niet helemaal ongelijk in. Toch stelde die nacht meer voor dan een gewone les in seksuele ontplooiing van een ervaren meester.

Ik denk dat Dimitri in de eerste plaats verbaasd was over mijn wulpsheid. Wie had kunnen raden dat er onder mijn gereserveerde en verlegen uiterlijk een jonge stoeipoes verborgen zat, die wanhopig op zoek was naar nieuwe ervaringen.

Sommigen zouden de term ‘slet’ gebruiken om mijn gedrag tussen de lakens te beschrijven, vooral dat ik net mijn vriend had bedrogen. Hoewel die mensen volkomen gelijk hebben over mijn ware aard, vind ik dat die term toch niet de volledige lading dekt.

Ik zie me eerder als een nimf die geduldig op haar metamorfose wachtte. In mijn geval was dat dan mijn introductie in de wereld van het libertinisme.

Dimitri had niet veel tijd nodig om dat slapende beest in mij wakker te maken. Voor hem was dit ongetwijfeld ook een gelukzalige situatie. Net als een trainer die op een dag toevallig een jonge sporter met ongekende kwaliteiten ontdekt. Zou hij niet erg veel tijd met zijn rekruut willen doorbrengen en hoge verwachtingen koesteren?

Ik weet bijna zeker dat Dimitri zich in die periode zo gevoeld moet hebben. Ik heb er hem nooit naar gevraagd. Toch was ik zeker zijn jonge rekruut. Hij had in mij zijn seksuele gelijke gevonden die ondanks het leeftijdsverschil even gedurfd en brutaal was als hij.

Het voelde heel natuurlijk aan om mijn verlangens en fantasieën met hem te delen, zonder dat ik het gevoel kreeg dat hij me voor gek verklaarde. Dimitri besefte al snel dat wij als koppel heel ver konden gaan in onze seksualiteit, veel verder dan hij al ooit was geweest.

Zelfbevrediging

Nog voor ik mijn eerste heteroseksuele ervaring opdeed, kende ik mijn lichaam al door en door.

Zoals de meeste kinderen begon ik al vroeg te experimenteren. Met mijn vaste speelkameraadje: mijn neef. Het gebeurde ook dat ik seksueel getinte spelletjes speelde met een leeftijdsgenootje uit de buurt. We stoeiden al eens in de garage van haar ouders.

Mijn geslachtsdelen en die van anderen, of ze nu mannelijk of vrouwelijk waren, intrigeerden me enorm.

Mijn moeder, die dan al bijna 60 jaar was, beschouwde seksualiteit daarentegen als iets vies, enkel goed om kinderen te maken. Ze had zelf vier kinderen, en ongeveer evenveel seksuele betrekkingen gehad.

Op een dag vertelde ze me dat ze tijdens de oorlog, toen nog maar acht jaar oud, was aangerand door een man. We hebben het er daarna nooit meer over gehad.

Mijn moeder hield niet van mannen. Volgens haar waren alle mannen verwerpelijk, gewelddadig en door seks geobsedeerd. Het mag duidelijk zijn dat ik in mijn moeder geen luisterend oor vond voor mijn eerste sluimerende gevoelens.

Ondanks het totale gebrek aan seksuele opvoeding besefte ik al heel vroeg dat mijn seksualiteit geen taboe en al zeker niet negatief hoefde te zijn.

Zelfbevrediging maakte al zeer snel deel uit van mijn leven, zelfs nog voor mijn puberteit.

Het verbaast me nog steeds dat vrouwelijke masturbatie bijna wordt gezien als een symptoom van nymfomanie, terwijl een beetje handwerk voor mannen doodnormaal is. Tijdens de puberteit schrikken moeders niet van de hoop verharde papieren zakdoekjes in de vuilnisbak van hun zoon. Ze zien het als een teken van zijn ontluikende seksualiteit. Maar wat dan met meisjes?

Ik heb mijn moeder nooit verteld dat ik me zeer regelmatig, om niet te zeggen dagelijks, trakteerde op wat soloplezier. Toch denk ik dat ze het ondanks alles wel doorhad. Ik ging vaak later slapen dan zij, zodat ik pornofilms kon kijken. Ik vond het heel fijn om mezelf tijdens die films te bevredigen.

Ook al heeft mijn moeder me nooit op heterdaad betrapt, toch denk ik dat ze mijn seksueel voyeurisme wel vermoedde.

Op mijn dertiende - mijn vader was toen al een jaar overleden - ontmoette ik op een heel onschuldig feestje een oude arts. Hij was vroeger psychiater geweest.

Een schoolvriendin die zich zorgen om mijn maakte na het overlijden van mijn vader, had me uitgenodigd voor de communie van haar kleine zusje.

Ze had me voor de gelegenheid een fuchsia jurk geleend die mijn ontluikende lichaam goed in de verf zette.

Al snel palmde de oude man me helemaal in. Hij had alleen maar oog voor mij.

Ik was op dat moment op zoek naar een vaderfiguur en voelde me gevleid door de aandacht die deze waardige oude man me gaf. Ik had er geen idee van dat zijn blik niet zo onschuldig was als ik dacht. Ik was nog te jong en te veel van de wijs om het te begrijpen.

Op een dag nodigde hij me bij hem thuis uit. Na zijn pensioen had hij zich met succes toegelegd op de schilderkunst, en hij wilde een portret van mij tekenen. Hij vond mijn gezicht perfect. Mijn moeder was gevleid door de aandacht die zo’n interessante man haar dochter gaf en ging akkoord. Ik moet erbij vertellen dat we een erg bescheiden leven leidden. Mijn moeder had niet gestudeerd en ik veronderstel dat ze vreesde dat ik, zelfs met mijn intellectuele aanleg, ook vroeg met mijn studies zou stoppen omwille van mijn afwezige vader en onze karige middelen.

Bij hem aangekomen, besefte ik dat hij zich niet tot mijn gezicht wou beperken. Zijn blik, die nu met nadruk op mij rustte, was veranderd. Hij wilde me naakt schilderen. Ik stemde daar zonder de minste weerstand mee in. Het was toch maar poseren. Alles leek normaal. Behalve dan dat ik enkele minuten later naakt boven op hem lag. Ik had niet door dat de man, die me met een pornofilm op de achtergrond zachtjes tussen mijn benen streelde, als pedofiel zou kunnen worden bestempeld. In die tijd, nog lang voor de gruweldaden tegen Julie en Melissa aan het licht kwamen, interesseerde dat soort afwijkende gedrag niemand. Ze werden meestal uit schaamte doodgezwegen.

Zelf weet ik niet goed hoe ik me erbij voelde. Hoewel ik er nooit met iemand over gesproken heb, denk ik niet dat deze ervaring me heeft getraumatiseerd. Het was geen verkrachting. De oude man heeft zich zelfs nooit uitgekleed.

Ik wist wel dat zijn gedrag niet ‘normaal’ was, maar ik kan niet zeggen dat zijn handen me onberoerd lieten.

Hoewel het heel onnatuurlijk is en ik het anderen zeker niet wil aanraden, moet ik toegeven dat deze ervaring wel tekenend was voor mijn toekomstige seksualiteit.

Ik heb nog steeds goede herinneringen aan die eerste pornofilm die de oude kunstenaar opzette terwijl hij me streelde. Het is ook de enige film waarvan ik alle scènes nog exact kan navertellen. Het was, toepasselijk genoeg, een film over de ontmaagding van hele jonge meisjes door ervaren mannen.