Wojna Jom Kippur E-Book

Audrey Schul

• Herausgeber: 50Minutes.com (PL)
• Kategorie: Geisteswissenschaft
• Sprache: Polnisch

Veröffentlichungsjahr: 2023

Beschreibung

Wojna Jom Kippur została stoczona w 1973 roku pomiędzy koalicją państw arabskich, na czele z Egiptem i Syrią, a Izraelem. W dniu Jom Kippur (Wielki Dzień Pojednania) siły egipskie i syryjskie zaatakowały Półwysep Synaj i Wzgórza Golan, które były okupowane przez Izrael od wojny sześciodniowej w 1967 roku. Wojna Jom Kippur przyczyniła się do kryzysu naftowego w 1973 roku i była istotnym prekursorem porozumień z Camp David z 1978 roku, które miały przynieść pokój w regionie. W ciągu zaledwie 50 minut poznasz tło wojny Jom Kippur, główne wydarzenia konfliktu i jego wpływ na stabilność Bliskiego Wschodu. Ta prosta i pouczająca książka oferuje omówienie kluczowych momentów wojny Jom Kippur oraz analizę strategii obu stron. Zawiera również biografie kluczowych dowódców i liderów, w tym premier Izraela Goldy Meir i prezydenta Egiptu Anwara Sadata, cenne wprowadzenie do kontekstu politycznego i społecznego, a także ocenę konsekwencji wojny, dając ci wszystkie istotne informacje na temat tego ważnego epizodu w konflikcie arabsko-izraelskim.

Leseprobe

WOJNA JOM KIPPUR

WPROWADZENIE

Wojna Jom Kippur była czwartym konfliktem zbrojnym między Izraelem a krajami arabskimi, a konkretnie Egiptem i Syrią, który zakończył się kryzysem naftowym w 1973 roku.

6 października 1973 roku, w dniu Jom Kippur dla Żydów (Święto Pojednania), Egipcjanie i Syryjczycy przeprowadzili zbrojny atak na Półwysep Synaj i Wzgórza Golan. Terytoria te, należące pierwotnie do Egiptu i Syrii, zostały podbite przez Izraelczyków podczas wojny sześciodniowej w 1967 roku. Mimo że izraelska siła militarna ustępowała przeciwnikom, udało się jej stopniowo posuwać się w Syrii i przekroczyć Kanał Sueski, co umożliwiło dotarcie do południowej i zachodniej części Egiptu. Rada Bezpieczeństwa ONZ we współpracy z ZSRR i Stanami Zjednoczonymi zadekretowała wówczas zawieszenie broni, aby można było podjąć negocjacje. Opracowano wówczas plan pokojowy. Jednak Izraelczycy, aby nie dopuścić do zatrzymania swoich działań, wykorzystali ten rozejm do kontynuowania podboju, co zrodziło nowe negocjacje. Podjęto wtedy na nowo rozmowy pokojowe, które doprowadziły do normalizacji stosunków między Izraelem a Egiptem. Negocjacje te zostały zakończone w 1978 roku porozumieniami z Camp David, które określały, że w zamian za respektowanie pokoju z Izraelem, Egipt odzyska Półwysep Synaj. Tym samym granica między oboma krajami została ponownie otwarta.

DANE KLUCZOWE

•Kiedy to miało miejsce? Od 6 do 26 października 1973 r.

•Gdzie to miało miejsce: Na brzegach Kanału Sueskiego, na Półwyspie Synaj, na Wzgórzach Golan (południowo-zachodni region Syrii) i w okolicach

•Kontekst ? Konflikt arabsko-izraelski

•Kto uczestniczył w walkach? Izrael przeciwko Egiptowi i Syrii wspierany przez Maroko, Arabię Saudyjską, Jordanię i Irak

•Główni aktorzy ?

°Golda Meir, premier Izraela (1898-1978)

°Anwar Sadat, prezydent Egiptu (1918-1981)

•Wynik? Izraelskie zwycięstwo

•Jaka była liczba ofiar?

°Obóz arabski (Jordania, Irak, Syria i Egipt): 9.500 zabitych i 19.850 rannych

°Obóz izraelski: 3 020 zabitych i 8 135 rannych

KONTEKST POLITYCZNY I SPOŁECZNY

KRYZYSY NA BLISKIM WSCHODZIE

Od czasu założenia państwa Izrael w maju 1948 roku stosunki między Izraelem a sąsiadującymi z nim państwami Bliskiego Wschodu były napięte. Sytuacja nie uległa poprawie w latach 60. i 70. Rzeczywiście, podczas wojny sześciodniowej w 1967 roku armia izraelska była bardzo wrogo nastawiona do Egiptu, Syrii i Jordanii, od których zajęła pewne terytoria: Strefę Gazy i Półwysep Synaj od Egiptu, Wzgórza Golan od Syrii i wreszcie Zachodni Brzeg i Wschodnią Jerozolimę od Jordanii. W ślad za tym państwa arabskie przyjęły we wrześniu 1967 r. rezolucję chartumską, która proponowała :

•nieprzerwana walka z Izraelem o odzyskanie terytoriów utraconych w czasie wojny;

•wykorzystanie arabskiej ropy i jej wydobycia jako broni dyplomatycznej;

•solidarność i współpracę wojskową między krajami arabskimi;

•obrona praw narodu palestyńskiego;

•wsparcie gospodarcze dla Egiptu i Jordanii.

Nazywa się ją również rezolucją na trzy “nie”, ponieważ w jej trzecim paragrafie jest ona skierowana przeciwko Izraelowi i mówi:

•nie dla pokoju z Izraelem;

•nie dla uznania Izraela;

•Nie dla podejmowania wszelkich negocjacji z Izraelem.

DOBRZE WIEDZIEĆ