Dat Petermänken E-Book

Jürgen Borchardt

• Herausgeber: EDITION digital
• Kategorie: Fantasy und Science-Fiction
• Sprache: Deutsch

Seitenzahl: 41

Veröffentlichungsjahr: 1996

Beschreibung

Dat Petermänken Sammlung von in plattdeutscher Sprache überlieferten Sagen, Redensarten und Berichten über den Schloßgeist der Landeshauptstadt. Nach Sachgebieten geordnet. Mit einem Nachwort über die in der deutschen Mythologie herausragende Sagengestalt. INHALT: De lütt Husgeist (Dat Peitermänken in`t Sweriner Sloß; De Profet ut de Smäd) Wo dat Petermänken herkamen ded (De Aftog von de Twargs; De verwünscht Prinz; De letzt Inwahner von dat oll Swerin; De Afstamm von`t Fürstenhus; Wen hett Petermänken verwünscht?) Wo Petermänken wahnt (Dat Sloß ünner`t Water; Dat Sloß up de Insel) Een lütt bäten Späuk, Högerie un Profetie (Woans Petermänken hausiert; De Faxenmaker; Wenn he vergnäugt is; Woans een Spitzbauw ruterkem; Worüm `ne Diern väl Geld kreg; Woans een Soldat tau Geld kem; Wenn Krieg kamen deit; Nah`n Sloßbrand 1913; Muul hollen!) Woans Petermänken erlöst warden künn (Wat würr passieren nah de Erlösung?; Een Sandfahrer süht dat oll Swerin; Wecker em erlösen künn; Dat Füerloch in`n See; Een Soldat fat`t sick mit Petermänken; Een Soldat sall mit em fechten; Een Soldat sall Petermänken dodstäken; Een Soldat sall em den Kopp afhaugen; Een Soldat sall Petermänkens Säbel blankschüern; De Kocksch ded sick verfiern; Dat lütt Wesen in de Moll; Een Soldat sall Petermänkens Geld deelen; Een Soldat sall em de Slaettels halen; Een Soldat is to fuhl; De besapen Nachtwächter; Binah erlöst) Petermänken luert ümmer noch (Bet up den hütigen Dag; He bliwwt läwent) Das Petermännchen - eine herausragende Gestalt in der deutschen Sagenwelt Worterklärungen Quellen

Leseprobe

Impressum

Dat Petermänken

Lüdsnack un Vertellers von den lütten Kierl in't Sweriner Sloß

Gesammelt, zusammengestellt und mit einem Nachwort versehen von JÜRGEN BORCHARDT

Gefördert vom Kultusministerium des Landes Mecklenburg-Vorpommern

ISBN 978-3-931646-81-3 (E-Book)

EDITION digital®Pekrul & Sohn GbR Alte Dorfstraße 2 b 19065 Godern

Tel.: [phone] Fax: [phone] E-Mail: [email protected] Internet: http://www.edition-digital.com

De lütt Husgeist

Dat Peitermännken in't Sweriner Sloß

Dat is en bekannte Sak, dat in dat großherzogliche Sloß tau Swerin en lütten Husgeist begäng is; dei ward dat Peitermännken nennt. Dei is woll all Hunnerte von Johren in't Sloß un meint dat vör allen gaud mit den Großherzog un sin ganze Fomilje. Hei paßt up, dat nix passieren deiht tau ehren Schaden, un wenn mal en Unglück kamen will, denn warnt hei dorför un denn kriggt em ok woll mal eins wen tau seihn. Süst lett hei sick nich giern beluren, aewer männigmal deiht hei allerhand Spijäuk bedriewen, un dei denn dorvon bedrapen warden, dei kümmt dat lütt Männken denn ok woll för Ogen. Un so'n hewwen vertellt, dat dat en ganzen lütten griesen Kirl is, woll man'n Dreikäs hoch. Hei hett en langen witten, en beten wat spitzen Bort und ganz krus witt Hoor. Un en Kittel un Stäwel hett hei an un en groten Haut up'n Kopp. Dat Peitermännken trugt nich furts jeden. Nee, hei deiht'n irst prüfen, wenn hei em wat Gauds andauhn will. Denn dat hett hei ümmer in'n Sinn, wenn hei mal einen en beten narren deiht.

De Profet ut de Smäd

Dat Petermännken in'n Slott tau Swerin sall'n lütten Mann sin mit'n groten witten Bort, de bit up de Knei dalhängt. Dat Gesicht is ganz un gor runzelig un doch nich bös antauseihn; noch keinen, de sick gaut schickt hett, hett dat Petermännken wat Leeds andan. De meist Tied hett dat'n grisen Rock an; aewer wenn dat Krieg gäwen sall, is de Rock ganz rot, un wenn einer in'n Slott starwen möt, is he gnäterswart. Oll Lüd seggen, früher wir dat Petermännken in'n Petersbarg bi Pinnow wäst. Dütlich hadd man dat hüren künnt, wo dat in'n Barg smäd't un hantiert hett, wenn man dat Uhr up de Ird leggen ded. Von hier sall'n unnerirdschen Gang unnern Pinnowschen un Sweriner See dörchgahn nah'n Sweriner Slott. Weck seggen ok, in ein Nacht wir dat Petermännken von'n Petersbarg nah'n Sweriner Slott raewerflagen.

Wo dat Petermänken herkamen ded

De Aftog von de Twargs

In Wismar is'n Schipper wäst, dee hett lange Tied keen Fracht hatt un geiht nu ganz bedröwt an'n Water. Dor kümmt'n ganz lütten Mann bi em un fröggt, wat em fählen ded. - Je, so un so. - Ob he denn Ballast laden wull? - Ja. - Na denn süll he hüüt abend nah de Sünn mit sien Lüd von sien Schipp gahn un sik so inrichten, dat he morgen vör de Sünn buten bit't Boomhus wier mit sien Schipp.

As de Schipper den annern Morgen vör Dagwarden na sien Schipp henkümmt, seggt de lütt Mann to em: Dat wier alles in Ordnung, un se führen los. As se midden uppe See sünd, seggt de lütt Mann to den Schipper: Ob he woll wüßt, wat he laden hadd. - Ja, Ballast. - Na, denn süll he sick dat mal besehn. As de Schipper rinkiekt na de Roof (Mannschaftsraum), sünd dor luter lütte Lüd in.- Dor fröggt de Schipper, wat dat to bedüden hadd. - Je, de Petermännken müßten nu rut ut`n Land - dat Broot wier hier nu to dull gesägent - se hadden hier keen Nohrung mihr. De Schipper bringt nu sien Ladung dorhen, wo de anner bestimmen deit un geiht mit sien Lüd an Land. As se annern Dags wedder kamen, is dat Schipp leddig.

An Frachten hett dat den Schipper nie wedder fählt, un he hett keen Noot wedder kennen lihrt. Ein von de Petermännken oewer wier nich up dat Schipp gungen, he is trüggbläben in't Land.

De verwünscht Prinz

Petermännken is König wäst. - Se meenen jo ümmer, Meckelborg is'n Königrik wäst früher, un dat sall nochmal wedder Königrik warden.

Dat Petermännken sall früher 'n Prinz wäst sin, as Meckelborg noch 'n Königrik wir, dat hett hei arwen süllt. Einmal hett hei 'n Preister dootslagen, dor is hei verwünscht worden un all sin Land un Volk mit. Wenn dat lütt Petermännken erlöst ward, sall Swerin un de Herzog un dat Slott unnergahn, un dat olle Swerin, dat nu up'n Grunn von 'n See liggen deiht, sall denn wedder hochkamen.

De letzt Inwahner von dat oll Swerin

Petermännken hett sien Läben reddt, as de Stadt (dat oll Swerin) ünnergahn is; he sall allein oewrig bläben sien.

De Afstamm von't Fürstenhus

Petermännken sall 'ne Afzweigung, 'n Afstamm von de Fürstlichkeiten sien, - so'n ollen Unkel oder so wat. He is jo Twerg, dorüm hett he nich heuraten künnt.

Petermännken sall ut'n Fürstenhus stammen, sall ne Missgeburt wäst sien, lütt un krumm.

Petermännken de richtige Thronerbe was, de is bedragen worden um sien Erbe, is verwünscht.

Wen hett Petermänken verwünscht?

Petermännken is'n Prinz wäst, de hett 'n Preester dootslagen; dordörch is he verwünscht.

Petermännken hett enen Preester inmuern laten in dat Muerwark in dat oll Sloß in Swerin wägen den Globen. De Preester hett nich den Globen annähmen wullt. De hett em verwünscht vör sinen Doot.