De legendarische kroon E-Book

Els Bouma

• Herausgeber: novum pro Verlag
• Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 65

Veröffentlichungsjahr: 2018

Beschreibung

Er is in een somber land een koning die bekend staat als de 'zwarte koning' omdat zwart zijn lievelingskleur is en hij altijd in het zwart gekleed gaat. De mensen in het land van de zwarte koning zijn ontevreden omdat de koning alleen maar aan zichzelf denkt. In het buurland heerst koning Elyon: een zeer geliefde koning die goed voor zijn volk zorgt. De zwarte koning is jaloers op koning Elyon en besluit hem aan te vallen. Om indruk op hem te maken laat hij de smid een enorme gouden kroon met edelstenen ontwerpen, maar uiteindelijk wordt juist deze kroon zijn ondergang. Een sprookje met een wijze levensles, maar beeldend en met humor verteld.

Leseprobe

Inhoud

Colofon

1

2

3

3

4

5

Colofon

Alle rechten op verspreiding, met inbegrip van film, broadcast, fotomechanische weergave, geluidsopnames, electronische gegevensdragers, uittreksels & reproductie, zijn voorbehouden.

© 2018 novum publishing

ISBN drukuitgave: 978-3-99064-222-1

ISBN e-book: 978-3-99064-223-8

Lectoraat: M. Moors

Vormgeving omslag: Welcomia, Alfio Scisetti | Dreamstime.com

Omslagfoto, lay-out & zetting: novum publishing

Foto’s binnendeel: Foto 1: © Gerhard Gellinger – pixabay.com, Foto 2: © Ryszard Andrzejowski – pixabay.com, Foto 3: © Mystic Art Design – pixabay.com, Foto 4: © Nejron | Dreamstime.com, Foto 5: © Nick – pixabay.com, Foto 6: © Nejron | Dreamstime.com, Foto 7: © www_slon_pics – pixabay.com, Foto 8: © manfredrichter – pixabay.com, Foto 9: © marcosantiago, Foto 10: © Monsteranimal | Dreamstime.com

www.novumpublishing.nl

1

In een land hier ver vandaan woonde een koning. Het was een erg aardige en vriendelijke koning, die het heel belangrijk vond dat het met zijn mensen goed ging. Hij deed er alles aan. Elke dag probeerde hij met de mensen te praten. Niet alleen met de rijke en de edele mensen maar ook met de gewone burgers.

Er waren mensen die zelf naar de koning toegingen. Zowas daar bijvoorbeeld de schoenmaker. Die kwam niet bij dekoning om nieuwe schoenen te verkopen hoor, maar om metde koning te praten. Klaas, zo heette de schoenmaker, hieldveel van de koning en vertelde hem alles. Hoe hetmet zijn zaak ging, of hij veel schoenen had gemaakten waar hij mooi leer had kunnen kopen. En hijprobeerde een nieuwe manier te vinden om de schoenen nogsteviger te laten zijn. Met een dikkere zool. Dat verteldeKlaas allemaal aan de koning. En hij praatte over zijnhuis en tuintje, over zijn vrouw en kindertjes, die nogerg klein waren. Zijn vrouw had het erg druk daarmeeen Klaas probeerde te helpen waar hij kon. Soms kwamde vrouw mee, maar zij vond het een beetje engom zomaar bij de koning op bezoek te gaan. Endus ging ze niet vaak mee.

De koning vond hetaltijd fijn als Klaas op bezoek kwam. En – dat vondKlaas wel bijzonder – hij maakte ook altijd tijd voor hem.Als Klaas kwam en er was nog een bespreking inde troonzaal, dan werd Klaas binnengelaten door de paleiswachten. Diekenden Klaas ook allemaal. Dan stond Klaas stilletjes te kijkenhoe de koning regeerde. En hij keek dan weer eensom zich heen, naar al die pracht en praal. Aldie edelen en jonkvrouwen, in prachtige gewaden. De zaal zelfwas zo mooi. En heel hoog. Soms stond Klaas testaren naar de mooie beschilderingen op het hoge plafond. Endan weer keek hij naar de muren, met dure houtenpanelen, met goud en zilver. En soms keek hij gewoonnaar de koning, met zijn prachtige kleding en zijn kroonop zijn hoofd. Wat zag de koning er indrukwekkend uit.Als Klaas niet beter wist, zou hij meteen rechtsomkeert maken.Maar dan opeens zei de koning: ”Zo, dat is genoeg. Ennu wil ik met mijn vriend Klaas praten.”

Dan staptede koning van zijn troon en liep dwars door dezaal recht naar Klaas toe. Klaas kreeg er een kleurvan. Maar als hij in de ogen van de koningkeek, voelde hij zich helemaal niet verlegen meer. Want dekoning, daar hield hij van. En wat hij heel bijzondervond, was dat de koning hem zijn vriend noemde.

AlsKlaas problemen had, en natuurlijk gebeurde dat ook wel, danging hij altijd eerst naar de koning. En die hielphem altijd. Vaak hielp het al om het gewoon tevertellen. De koning kon zo goed luisteren. En soms gafde koning ook raad of hij hielp Klaas met spullendie hij nodig had. En altijd was Klaas blij enontspannen als hij bij de koning was geweest. Hij kondan de wereld weer veel beter aan, leek het wel.Hij werd er veel geduldiger van, tegen zijn vrouw enkinderen, maar ook tegen lastige klanten. En hij stond inde hele stad bekend als een man die je konvertrouwen. Die heel goed kon luisteren en ook hielp innood.

Er waren ook andere mensen diebij de koning op bezoek gingen en ook dat warenvrienden van de koning. Maar er waren ook mensen diebij de koning op bezoek gingen als ze iets nodighadden. Dat waren er eigenlijk best veel. Klaas begreep erniets van. Sommige mensen gingen alleen maar bij de koningop bezoek als ze een probleem hadden en dan dedenze ook nog of ze een vriend van de koningwaren. Bij een probleem zeiden ze vaak: ”Oh, ik ga weleventjes naar de koning. Die lost het zo op.” Klaaskon daar zo boos om worden. En tot zijn groteverbazing hielp de koning ook nog vaak. Hij had heterover met de koning, maar die glimlachte en zei: ”Ach Klaas,ik hoop eigenlijk dat ze me dan ook gewoon watvaker op komen zoeken.” Soms hielp de koning nieten dan werden die mensen boos, zó boos. Ze zeidendan dingen als: ”Je kunt de koning helemaal niet vertrouwen. Ikga nooit meer naar hem toe.” Klaas begreep het alshet leek of de koning hem niet hielp. Dan wasde koning wat anders van plan. Of dan liet hijhet Klaas zelf uitpuzzelen. En altijd kon Klaas daarover pratenmet zijn koning.

Er waren ook mensen die nooit bijde koning op bezoek kwamen. En die mensen zeiden vaaklelijke dingen over hem. Ze vonden dat ze helemaal geenkoning nodig hadden. Die vroeg alleen maar veel geld, endat regeren konden ze zelf wel. Daar hadden ze helemaalgeen koning voor nodig. Klaas werd altijd verdrietig als hijdat hoorde en hij probeerde weleens te vertellen wat dekoning allemaal deed en hoe goed die was, maar demensen wilden niet luisteren.

In het buurland was ook eenkoning. Maar deze koning was niet zo aardig. Hij wildeook nooit echt vrienden zijn met zijn mensen. En hijdreigde met hele nare toestanden als de mensen niet dedenwat hij zei.

Oh, hij deed ook wel eens watgoed. Als mensen braaf gehoorzaamden, liet hij ze met rusten dan ging het wel goed met de mensen. Maarals iemand het waagde om zich eens iets af tevragen, stuurde die koning zijn soldaten op die persoon afen dan martelden ze die arme persoon. De mensen warenhelemaal niet gelukkig, maar ze waren heel bang dat alsze niet braaf deden wat de koning zei, ze nogveel slechter af waren.

Niemand wist wie de koning eigenlijkwas, want je kreeg hem nooit echt te zien, alleenzijn soldaten. De mensen hadden wel een naam voor hem,want zijn echte naam was ook niet bekend. Iedereen noemdehem daarom maar de zwarte koning, want hij had altijdzwarte kleding aan. Die kleding was niet goedkoop hoor, datmoet je niet denken. Hij droeg prachtige zijden mantels enbontkragen. Maar alles was zwart. Wel had hij een grotegouden gesp en ook een riem met edelstenen en dannatuurlijk een kroon, ook van bewerkt goud. De koning vondhet mooi staan bij al dat zwart.

Ook de soldatenwaren in het zwart gekleed, maar dan wel met bijvoorbeeldeen rode riem. Mensen die de koning wel geweldig vonden,droegen ook zwarte kleren. Je kunt je natuurlijk niet voorstellendat die koning fans had, maar dat was wel zo. Er waren mensen die het prachtig vonden om te ziendat de koning zoveel macht had over de mensen. Dezemensen waren altijd al vreemd geweest. Ze hielden ervan ommensen pijn te doen. Al toen ze kind waren vondenze het leuk om dieren pijn te doen en te