De verzetsgroep van Jacob Hof E-Book

Bert Bruin

• Herausgeber: novum pro Verlag
• Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 106

Veröffentlichungsjahr: 2018

Beschreibung

In de laatste paragraaf van het vorige boek van Jacob Hof In de ban van de geheime dienst vroeg hij zich af of er een dossier van hem bestond bij de geheime dienst, de AIVD. Dit zou wel de massale prikkels kunnen verklaren die hij in 2010 te verduren kreeg. In mei 2011 kreeg hij via geheime kanalen te horen dat er inderdaad een dossier van hem bestond, en wel bestaande uit 32 pagina's. Jacob Hof kreeg eveneens via geheime kanalen te horen dat hij een persoonlijke boodschap van koningin Beatrix kreeg om er 'vol tegenaan te gaan, helemaal alleen'. Hij wist alleen niet waar dat op sloeg. Maar dat werd snel genoeg duidelijk.

Leseprobe

Inhoudsopgave

Colofon

Toewijding

Inleiding

Hoofdstuk 1

De geheime dienst

Hoofdstuk 2

De konngin

Hoofstuk 3

Professor Ellanus

Hoofdstuk 4

Coup bij de AIVD

Hoofdstuk 5

Basta

Hoofdstuk 6

De Chinezen

Hoofdstuk 7

De Russen

Hoofdstuk 8

De aanval op de Hofstadgroep

Hoofdstuk 9

De Richard Krajicek-Foundation

Hoofdstuk 10

VARA

Hoofdstuk 11

Brief aan Beatrice de Vries, professor Terrorisme en Contraterrorisme aan de Universiteit Leiden

Hoofdstuk 12

De hele wereld in rep en roer

Hoofdstuk 13

De Chinezen en Russen

Hoofdstuk 14

Telegraaf TV

Hoofdstuk 15

Ontspanning

Hoofdstuk 16

De dood

Hoofdstuk 17

Olympische winterspelen van Sotsji 2014

Hoofdstuk 18

De dood van minister van Staat, Els Borst

Hoofdstuk 19

De stroomstoring

Hoofdstuk 20

De Bulgaren

Hoofdstuk 21

Het complot op het ministerie van Veiligheid en Justitie

Hoofdstuk 22

De mislukte coup in Turkije

Hoofdstuk 23

De aanslag

Hoofdstuk 24

De afrekening

Nawoord

Colofon

Alle rechten op verspreiding, met inbegrip van film, broadcast, fotomechanische weergave, geluidsopnames, electronische gegevensdragers, uittreksels & reproductie, zijn voorbehouden.

© 2018 novum publishing

ISBN drukuitgave: 978-3-99064-253-5

ISBN e-book: 978-3-99064-254-2

Lectoraat: Sandra Braakmann

Omslagfoto, lay-out & zetting:novum publishing

Foto’s binnendeel: Bert Bruin

www.novumpublishing.nl

Toewijding

Voor mijn zoon Guus

“De Shoah in Europa kon plaatsvinden omdat de joden niet georganiseerd waren,”

Inleiding

In de laatste paragraaf van het boekIn de ban van de geheime dienstvroeg Jacob Hof zich af of er een dossier van hem bestond bij de geheime dienst, de AIVD. Dit zou wel de massale prikkels verklaren die hij in 2010 te verduren kreeg. In mei 2011 kreeg hij via geheime kanalen te horen dat er inderdaad een dossier van hem bestond, en wel bestaande uit 32 pagina’s.

Jacob Hof kreeg eveneens via geheime kanalen te horen dat hij een persoonlijke boodschap van koningin Beatrix kreeg om er ‘vol tegenaan te gaan, helemaal alleen’. Hij wist alleen niet waar dat op sloeg. Maar dat werd snel genoeg duidelijk.

Hoofdstuk 1

De geheime dienst

Donderdag 9 juni 2011. InNRC Handelsbladstond een artikel over een moord op een verzetsman in Leiden. De moord was een verzetsdaad. Alleen was het slachtoffer, Felix Guljé, geen collaborateur die werkte voor de Duitsers. Integendeel, hij had joden in huis. Atie Visser, de vrouw die de moord pleegde, toonde berouw en zei dat ze, als ze andere informatie had gehad, deze moord niet had gepleegd.

De dinsdag hiervoor ging ik ’s avonds, na het werk, een kopje koffie drinken bij Marcel Woest. Het was gezellig. Ik ging om acht uur weer weg. Plotseling zag ik een man aan de overkant staan, bij een lantaarnpaal. Hij leek op iemand te wachten. Ook zag ik een man in een auto zitten, met de lichten aan. Ik besloot om naar de Waalsdorpervlakte te rijden omdat daar ook altijd rare dingen gebeuren. Daar aangekomen waren er allerlei auto’s met knipperlichten aan. Wat was er aan de hand? Vorig jaar, toen ik veel prloblemen had met de geheime dienst, waren er ook veel auto’s die mijn hinderden. Ik had eigenlijk geen zin meer in problemen en besloot de tocht niet af te maken en naar rechts te keren, naar huis toe. Eenmaal thuis aangekomen dook ik moe het bed in.

Wat gebeurde er de volgende dag? Ik stond op om met mijn auto naar mijn werk te rijden en keek naar mijn fiets die voor de deur stond. Wat bleek? Geen fiets, gejat. Ik vroeg me af hoe dat nou kon want daarnet, toen ik Bernice naar school bracht met de auto, stond ie er nog wel. Vol vragen ging ik naar mijn werk en opeens werd ik erg lastig gevallen door allerlei auto’s. Auto’s die voor mij hard wegscheurden, toeterden en mensen die agressief op mij reageerden.

Ik ging het kantoor binnen op de Reinkenstraat en moest nadenken. Waarom gebeurde dit allemaal? Twee uur heb ik gewerkt en toen besloot ik om de kranten te halen in de kiosk aan de overkant. De medewerker van de boekenkiosk deed heel zenuwachtig en pakte een flesje water en gaf het aan mij. In mijn tijd toen ik achtervolgd werd door de AIVD had ik ook altijd water in mijn auto.

Wederom besloot ik om naar de Waalsdorpervlakte te rijden en nu naar het monument te lopen. Zachtjes reed ik daarnaar toe en zag wederom allerlei auto’s met knipperlichten op de weg staan. Voorzichtig reed ik langs de auto’s en kwam aan op de parkeerplaats. Ik liep naar het monument om te kijken of ik iets kon verwachten. Ik wachtte tien minuten en toen kwamen er twee vrouwen gearmd naar mij toe lopen. Vervolgens kwamen er een man en vrouw aan die sprekend op mijn oom en tante leken. Ik wachtte nog 10 minuten en hoorde in de verte allerlei sirenes afgaan. Ik liep weer terug naar de parkeerplaats en reed weg naar huis. Opeens waren er allerlei auto’s die mij seinden met groot licht. Ik had blijkbaar het goede gedaan maar wat had ik precies gedaan?

Ik las de krant nog eens door en daar werd ene Jacob Hovenier geïnterviewd. Hij was tijdens de bezetting spion en werkzaam voor verzetskrantTrouwen na de oorlog eindredacteur van het tijdschrift van het voormalig verzet. Hij zei dat de verzetsvrouw Atie Visser na de oorlog geëerd werd omdat ze een pistool had gebruikt in de oorlog om tegenstanders op te ruimen. Verder verkondigde hij dat het verzet dingen zelf oploste.

Waar sloeg dit nou op? Jacob Hovenier lijkt op mijn naam en ik had in mijn tijd dat ik problemen had met de AIVD ook een relatie met de krantTrouw. Werd hier een vergelijking gemaakt? Ik wist het niet. Ik zou het wel zien.

De volgende dag ging ik naar het politiebureau om aangifte te doen van de diefstal van mijn fiets. Deze aangifte had ik nodig voor de verzekering. Toen ik aankwam zat er een jonge agente achter de balie. Deze maande mij te wachten omdat er te weinig personeel was. Ik liep naar buiten om te roken en plotseling kwam daar een grote vrachtwagen aan die op de parkeerplaats van de politie parkeerde. Er kwamen al snel agenten aan om deze man aan te spreken. Hij ging echter niet weg.

Toen mijn sigaret op was ging ik weer naar binnen. Mij werd verstaan gegeven dat ik nog even moest wachten. Ik besloot om op het bankje te gaan zitten en begon te fluiten. Daarop vroeg de agente of ik wilde stoppen met fluiten.

Ik besloot om weer naar buiten te gaan om een sigaret te roken en plotseling kwam daar een nog grotere vrachtwagen aan om achter de eerder genoemde vrachtwagen te parkeren. Wat was er aan de hand? Plotseling ging het alarm af van het politiebureau. Allerlei agenten kwamen als een speer naar het politiebureau om te kijken wat er aan de hand was.

Ik ging weer naar binnen om te vragen hoe het met mijn aangifte stond. De agente kwam naar mij toe en gaf mij de aangifte die ik nodig had voor de verzekering. Fluitend ging ik weer naar buiten.

Hoofdstuk 2

De konngin

Ik schreef het boekIn de ban van de geheime dienstin augustus 2010. Ik had het idee dat ik onderdeel was van een veel groter complot maar bewijs dat maar eens. Het boek was geschreven voor mijn zoon Guus, destijds tien maanden oud. Als er later verhalen omtrent mijn leven zouden komen dan zou hij in elk geval mijn versie van het verhaal kunnen lezen. Het is natuurlijk ook een volstrekt ongeloofwaardig verhaal maar daarom nog niet minder waar. Een persoon, die woest was over de behandeling van de politica Ayaan Hirsi Ali, gaat als ‘geheim informant’ werken voor de AIVD en vier jaar later wordt hij beschuldigd van ‘contraspionage’ of zoiets dergelijks. En tijdens die terreuraanval werd er ook nog eens een aanslag gepleegd op zijn dochter Bernice, destijds, acht jaar oud. Dit kan natuurlijk absoluut niet.

In de maand juni van 2010, anderhalve maand na de terreuraanval op mij en mijn gezin door de AIVD, was er plotseling een vreemde uitzending op Radio 4, op zondagmiddag tussen vier en zes uur. Normaliter is er dan een muziekprogramma maar nu was er een interview met iemand. Deze persoon had het over een Leidse professor met banden uit Iran die veel colleges gaf. Tevens had deze persoon het over iemand die wereldberoemd was. ‘Net als Laura Jansen,’ vroeg de interviewer. ‘Nee, zei de geïnterviewde, ‘zij is nationale top maar deze persoon is internationale top’. Toen noemde hij een naam die ik totaal niet kende. De geïnterviewde zei verder dat als deze persoon overleden is, hij ‘rustig in zijn omgeving onderzoek zal doen’. Over wie hadden ze het nou? Ik las in die tijd negen kranten op een dag dus ik wist echt wel welke Nederlanders wereldberoemd waren. En wie was deze Leidse professor met banden in Iran. Was dit professor Ellanus? En was ik diegene die wereldberoemd was? Ik wist het niet.

Toen het boekIn de ban van de geheime diensteenmaal af was besloot ik het ook te sturen naar sommige politici. Als eerste was Neelie Smit-Kroes aan de beurt. Via een vriend van mij die voor de Europese Commissie werkt wilde ik het boek verstrekken aan Eurocommissaris Kroes. Toen ik die mail had gestuurd naar die vriend van mij kreeg ik de volgende dag opeens twee koninklijke uitnodigingen in de brievenbus. Wij mochten plaatsnemen op de eretribune van de koningin tijdens Prinsjesdag. Er stond een prachtige auto voor de deur met Duits kenteken die er de hele dag stond. De persoon die erin zat had blijkbaar de uitnodiging in de bus gedaan.

Ik stuurde ook een boek naar Ayaan Hirsi Ali, GerritZalm (VVD-politicus en oud-baas van ABN-AMRO) en Tjibbe Joustra (ex-terrorismecoördinator). Tevens stuurde ik een boek naar de koningin.

De ontvangst was verrassend. Ayaan Hirsi Ali reageerde op haar website dat ze het boek had ontvangen door een artikel te plaatsen van hetNederlandsch Dagblad, de christelijke krant waar ik op dat moment op geabonneerd was. Het artikel werd omringd met reacties van lezers. Ik reageerde op het artikel dat ik hetNederlandsch Dagbladeen mooie krant vond, gemaakt in Barneveld.

Gerrit Zalm reageerde zes weken later. Ik werkte als ambtelijk secretaris voor de centrale ondernemingsraad van GHU, de grootste thuiszorgonderneming van Nederland. De directeur van de Holding stuurde een schrijven rond naar de centrale ondernemingsraad waarin hij hen om een positief advies vroeg omtrent een lening van circa 80 miljoen euro. Hoe kwam hij daar nu aan? Blijkbaar heeft Gerrit Zalm zijn connecties aangeboord om GHU een lening te verstrekken. En blijkbaar heeft hij geruchten in de wereld gegooid dat ik daar mee te maken had want ik kwam er anderhalf jaar later door in de problemen.

Ook de koningin reageerde. Drie weken nadat ik het boek aan de beveiligers van Paleis Huis ten Bosch gaf kreeg ik een ontvangstbevestiging. Daarin bedankte de koningin mij voor het sturen van het boek. De reactie was als volgt:

Zeer geachte heer Hof,

Namens Hare Majesteit de Koningin dank ik u hartelijk voor Uw brief met toezending van het boek In de ban van de geheime dienst.

Conform uw verzoek wordt het boek doorgestuurd naar Prinses Mabel.

Met gevoelens van de meeste hoogachting,

Algemeen Secretaris van Hare Majesteit de Koningin.

Eerder had ik de koningin namelijk gevraagd of zij het boek wilde doorsturen naar prinses Mabel. Zij speelde namelijk een rol in mijn boek. De reactie van prinses Mabel was als volgt:

Zeer geachte heer Hof,

Namens Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel van Oranje-Nassau bevestig ik graag de goede ontvangst van Uw boek In de ban van de geheime dienst.

Ik ben ervan overtuigd dat de Prinses het heeft gewaardeerd dat U haar een exemplaar heeft toegezonden.

Met gevoelens van de meeste hoogachting,

Particulier Secretaris van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel van Oranje-Nassau

Op Prinsjesdag werd de Troonrede voorgelezen door de koningin. Tijdens de rit naar de Ridderzaal in de Gouden Koets was er nog een idioot die een waxinelichtje gooide naar de koets. Hij werd ingerekend. Ook opvallend was dat de camera’s van de NOS toevallig werden gesaboteerd. Dit was gebeurd doordat een politieboot in de Hofvijver de stroomkabels had geraakt. ‘Foutje’, zei de politie later. Er was blijkbaar al ingecalculeerd dat er iets zou kunnen gebeuren tijdens de rit van de Gouden Koets. De koningin was zenuwachtig en hakkelde zich de Troonrede door. Drie dagen later wisten we waarom. In de eerste letters van de zinnen van de Troonrede stonden in het geheim de naam van Willem van Nassov genoteerd. ‘Grapje,’ zei de Rijksvoorlichtingsdienst later. Maar was dat ook zo?