Ik denk dat ik zeker ben E-Book

Walter Vandeperre

• Herausgeber: novum pro Verlag
• Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 42

Veröffentlichungsjahr: 2023

Beschreibung

De georganiseerde misdaad gebruikt televisiezenders en kranten om mensen te doden. Walter Vandeperre beschrijft in dit waargebeurde verhaal diverse gebeurtenissen bij verscheidene firma's. Dezelfde werkwijze wordt steeds herhaald. Doordat de boodschappen dubbelzinnig zijn, gelooft niemand de slachtoffers. Centraal in dit boek staat zwart geld. Het is moeilijk voor te stellen welke omvang dit heeft aangenomen, en hoe een volledige samenleving wordt ontwricht door individueel en collectief eigenbelang. De auteur maakt met humor dit verslag minder hard. Slachtoffers krijgen inzicht in welke oplossingen niet meer mogelijk zijn. Dit kan hen helpen om te overleven.

Leseprobe

Inhoud

Colofon 2

Citaat 3

Hoofdstuk 1. – Hoe het begon 4

Hoofdstuk 2. – Dubbelzinnig 6

Hoofdstuk 3. – Groep Bandi 8

Hoofdstuk 4. – Werk 11

Hoofdstuk 5. – Banditu 1 12

Hoofdstuk 6. – Banditu 2 13

Hoofdstuk 7. – Banditu 3 14

Hoofdstuk 8. – V.D.A.B.: Vlaamse Dienst voor arbeidsbemiddeling en beroepsopleiding 20

Hoofdstuk 9. – C.M.O.: Centrum voor middenstandsopleiding 22

Hoofdstuk 10. – Spirea 23

Hoofdstuk 11. – Hedera 25

Hoofdstuk 12. – Oler 27

Hoofdstuk 13. – De brand 29

Hoofdstuk 14. – Mijn buren 30

Hoofdstuk 15. – Televisiezenders 31

Hoofdstuk 16.  – De krant 33

Hoofdstuk 17. – Nieuws op PC 36

Hoofdstuk 18.  – Druppel 39

Colofon

Alle rechten op verspreiding, met inbegrip van film, broadcast, fotomechanische weergave, geluidsopnames, electronische gegevensdragers, uittreksels & reproductie, zijn voorbehouden.

© 2022 novum publishing

ISBN drukuitgave:978-3-99131-777-7

ISBN e-book: 978-3-99131-778-4

Lectoraat:Ine van Gerwe

Vormgeving omslag:Marleen D’hondt

Omslagfoto, lay-out & zetting:novum publishing

www.novumpublishing.nl

Citaat

Een oude munt

uit een legering van koper en zilver

is zwart geld

Hoofdstuk 1. – Hoe het begon

„Hippoliet De Stoute mag gaan ophouden,” sprak Kim, die tegenover mij zat op de informatica-afdeling van de bank Spirea. Daarmee werd het voor mij duidelijk dat ik thuis werd afgeluisterd en dat hij mij hiermee uitdaagde. Ik besefte toen dat dit al vele maanden bezig was. Meteen was ook het verband gelegd met de firma Banditu.

Toen dacht ik eraan terug dat ik de dag voordien de telefoon van Christa had opgenomen die even een afgedrukte lijst was gaan halen. Aan de telefoon hoorde ik „Het is Mira, de zuster van Christa.” Mira was één van mijn zes medewerkers op de kwaliteitsdienst van Banditu. Je ziet weer het verband met die firma. Het was dus geen toeval dat ik bij Spirea de taken kreeg van Christa. Zij pestte mij in opdracht. Zij verontschuldigde zich tegenover mij: „Sommige mensen doen alles voor geld.”

Bij Banditu bestond de nieuwe directie uit drie Italiaanse Luikenaars, de P.G.D.D.: Pedro was technisch directeur, Gino commercieel directeur en Duo Dario algemeen directeur. Wordt er niet vaak lachend op gezinspeeld dat dergelijke personen verwijzen naar de georganiseerde misdaad? In dit geval was dit ook de waarheid. Daarom waren de brutale ontslagen bij hun intrede eigenlijk logisch. Toen was het voor mij nog niet duidelijk dat alles om koper en zilver draaide.

Later drong het tot mij door dat de P.G.D.D. probeerde mij voor de rest van mijn leven zonder werk te zetten. Voor ik bij Spirea begon, had ik een informatica-opleiding van drie maanden gevolgd. Wij arriveerden daar met dertien personen voor twaalf plaatsen. Er waren een PC en een bureaustoel te weinig die maandag. De persoon te veel was vrijdag in zeven haasten opgebeld met de vraag om ook de opleiding te starten.

Nog een dag eerder, op donderdag, werd ik door de firma Mimi opgebeld die mij een job aanbood. Ik zegde toe, maar veranderde later van gedachte, omdat ik toch die opleiding wou volgen. De P.G.D.D. wou dit niet, omdat dit mij uitzicht op werk zou bieden. Kan jij je voorstellen hoe uitzichtloos mijn situatie was?

Hoofdstuk 2. – Dubbelzinnig

Mijn pesters voelden zich zeer sterk, omdat er niemand mij geloofde. Hun agressie was dan ook zeer subtiel. Zij gingen niet frontaal in de aanval, maar deden alles dubbelzinnig.

Van de informatie die zij bij mij thuis bekwamen door af te luisteren en die ze herhaalden tegen mij, kon je niet vermoeden dat dit op deze manier werd bekomen. Vaak ging het ook om banale dingen, waar niemand zwaar aan tilt. Toen het voor mij nog niet duidelijk was dat ik thuis werd afgeluisterd, was ik ervan overtuigd dat vrienden van mij in contact waren met Banditu. Ik heb hen hiervoor meerdere keren scheef bekeken. Ten onrechte, weet ik nu. Zou je hier geen paranoia van krijgen?

De P.G.D.D. wist naar welke televisieprogramma’s ik keek en welke krant ik las. Doordat ik werd gevolgd op mijn laptop, beschikte de P.G.D.D. over de manuscripten van ’Brand in Zuiderstad’ en van ’Ik denk dat ik zeker ben’ lang voor zij werden uitgegeven. Ik kreeg boodschappen via televisie, de krant en Newsmonkey.

Meerdere televisiezenders maakten mij het leven zuur met hun provocerende woorden.

In de krant verschenen zinspelingen op wat de afluisteraars bij mij hoorden. De boodschappen waren alledaags en je merkte niet op dat zij tot mij gericht waren. Zou jij mij geloven?

Bij Newsmonkey van Microsoft zag ik op mijn laptop dezelfde pesterijen als op de televisiezenders en in de krant.

De dubbelzinnige woorden op deze drie plaatsen begonnen toen ik bezig was met de dagvaarding van personage Jan van ’Brand in Zuiderstad’.

De moderne informatica maakt het mensen met slechte bedoelingen makkelijk. Wie een laptop hackt, ziet eenvoudig welke mappen en welke Word-documenten recent werden geopend, en kan de feed gebruiken.

Een groep kan zowel in België als in Nederland actief zijn. Vandaag de dag zijn media nog steeds een instrument van macht.