13,99 €
Mehr erfahren.
- Herausgeber: novum pro Verlag
- Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
- Sprache: Niederländisch
Sergio en Cammilla beleven tijdens hun vakantie een geweldig avontuur. Ze bezoeken het museum en magicland waar allerlei vreemde dingen gebeuren. Ze ontdekken een ster met hele kleine diamanten. Niemand weet waar die vandaan komt. Samen met vrienden gaan ze op ontdekkingsreis. In de tussentijd vinden ze ook nog een aap, die ze Tjoedi noemen. Later wordt zijn baasje gevonden. Het is een echt fantasyverhaal waar vooral jongeren zich helemaal in kunnen vinden. Spannend, rijk geïllustreerd met een bijzonder plot.
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Seitenzahl: 36
Veröffentlichungsjahr: 2017
Ähnliche
Inhoud
Colofon
1.
2.
3.
4.
Bronvermelding afbeeldingen:
Colofon
Alle rechten op verspreiding, met inbegrip van film, broadcast, fotomechanische weergave, geluidsopnames, electronische gegevensdragers, uittreksels & reproductie, zijn voorbehouden.
© 2017 novum publishing
ISBN drukuitgave: 978-3-99048-524-8
ISBN e-book: 978-3-99048-525-5
Lectoraat: Sandra Braakmann
Vormgeving omslag: Klavapuk, Galina Barskaya | Dreamstime.com, Yuri_B | pixabay.com
Omslagfoto, lay-out & zetting:novum publishing
Foto’s binnendeel:zie bronvermelding afbeeldingen
www.novumpublishing.nl
1.
Bimbam, bimbam, bimbam, de dorpsklokken galmden negen uur door het Mexicaanse landschap.
Sergio en Cammilla
staan met hun caravan in dezelfde rij als Cammilla haar ouders, vlak bij een heel groot meer met prachtige ranches.
Sergio en Cammilla zijn al een tijdje wakker.
Ze zijn druk bezig met het bestuderen van de routekaart en het vol pakken van de rugtassen met eten, drinken en kleding.
Sergio pakt een pen en begint de route te tekenen.‘Kijk Cammilla, wij lopen zo naar de bus en kunnen hier en daar uitstappen.’
‘Zullen wij gaan, want het is onze laatste dag van de vakantie en we hebben straks tijd genoeg om de koffers in te pakken.’
‘Kom Sergio, dan gaan we,’ zei Cammilla.
Sergio pakte zijn rugzak en de sleutels en deed de deur van de caravan op slot.
Sergio en Cammilla liepen over het kiezelpad van de camping naar het dorp.
Vlak bij de winkel zagen zij de bushalte.
Cammilla keek op haar horloge en zag dat de bus net weg was.
‘Hoe laat komt de volgende bus, Cammilla?’
‘Over een half uur, Sergio.’
‘Kom Cammilla, dan gaan wij hier zitten. Sergio wees naar het houten huisje waar een bankje in stond.
‘Ja, dat kunnen we zo wel doen, maar kom eens hier kijken hoe mooi het hier is!’
Langs de zandweg stonden allemaal mensen met karretjes. Je kon er van alles kopen zoals meloen, ijs, limonade, patat, donuts en leuke cadeaus om mee naar huis te nemen.
‘Kom Cammilla,’ zei Sergio, ‘wij gaan daar een paar donuts halen.’
‘Ja, dat kunnen wij nog wel even doen.’
Samen liepen zij naar het karretje. (met de donuts)
Achter het karretje stond een oude Mexicaan met een hele grote sombrero op zijn hoofd.
‘Goedemorgen,’ zeiden Sergio en Cammilla. ‘Mogen wij twee donuts van u?’
De oude Mexicaan keek Cammilla aan en zei toen: ‘Ik zal de donuts even pakken, wil je ze meenemen of hier opeten?’
‘Wij eten de donuts hier op,’ zei Camilla.
De oude Mexicaan keek Cammilla aan en zei toen: ‘Jij bent een Somberosia.’
‘Waar heeft u het over?’ vroeg Cammilla aan de oude Mexicaan, maar de oude Mexicaan zei niets terug.
Hij gaf de donuts aan Cammilla, maar toen zij de donuts wilde betalen, stuurde de oude Mexicaan Cammilla met een boos gezicht schreeuwend bij zijn karretje weg.Cammillaen Sergio schrokken ervan dat de oude Mexicaan zomaar boos werd.
Om hen heen stonden wat mensen te kijken.
Vlak bij een andere kar stond een meisje. Cammilla vroeg: ‘Wil jij dit geld aan die Mexicaan van dat karretje geven? En kijk: ik geef je geld om ook een donut of iets anders te kopen.’
Het meisje lachte en antwoordde: ‘Ik geef de oude Mexicaan het geld wel en bedankte Sergio en Cammilla.’
Sergio was nog perplex van de gebeurtenis en was helemaal rood in zijn gezicht.
‘Kom kom, Cammilla, wij gaan weg hier.’
Sergio keek nog een paar keer achterom.
‘Wat een rare man,’ zei Sergio.
‘Ja, vreemd hoor, tegen mij zei hij: “Je bent een Somberosia.” Wat zou dat zijn?’ vroeg Cammilla.
‘Kom op,’ zei Sergio, ‘de man is misschien ziek en spreekt wartaal.’
‘Ja Sergio, laten wij onze donuts op gaan eten en de hele gebeurtenis vergeten.’
‘Daar komen de bussen, kun je al lezen waar de bussen naar toe gaan, Sergio?’
‘De eerste gaat naar de dierentuin en magicland en de bus waar wij in moeten, gaat naar het museum en magicland. Die rijdt erachter.’
De bussen stopten bij de halte. Sergio en Cammilla stapten in de bus. Sergio kocht twee kaartjes en liep met Cammilla naar het midden van de bus.
‘Wat is het druk in de bus,’ zei Sergio tegen Cammilla.
De bus reed langs het meer en de camping. Er gingen veel toeristen weg maar er kwamen ook veel nieuwe toeristen op de camping.
Tico was druk aan het werk bij hem in de kantine.
