Stoute dromen E-Book

Rose Winter

• Herausgeber: Rose Winter
• Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
• Sprache: Niederländisch

Veröffentlichungsjahr: 2017

Beschreibung

Al jaren werkt Julia de Bruin op het advocatenkantoor Van der Velden Advocatuur & Notarissen als toegewijde secretaresse van de oude ‘Senior’ van der Velden. Als Lord Eldridge haar, Gina, Russel, Kiki en Damon, als blijk van tevredenheid over de uitgevoerde werkzaamheden, uitnodigt voor een lang weekend Londen, voelt ze zich behoorlijk het welbekende derde wiel aan de wagen. Vanaf het moment dat ze Roy Eldridge ontmoet, verandert dit. Hij is knap, charmant en meer dan aantrekkelijk. Ze laat zich meeslepen in een kort avontuur waarbij ze dingen doet die ze nooit van zichzelf had verwacht. Groot is haar schrik als Roy de eerstvolgende dag dat ze weer gewoon aan het werk is, voor haar neus staat. Niet alleen wordt hij haar collega, ze zal voor hem als secretaresse aan de slag gaan. Dit alles zorgt ervoor dat ze haar gevoelens voor hem moeilijk kan verbergen. Ze weet dat Roy een player is en ze maakt zich dan ook geen illusies. Genieten van het hier en nu lijkt haar belangrijker dan zich zorgen te maken over het moment dat hij haar zal verlaten. Maar hoe lang houdt ze dat vol?

Leseprobe

Stoute dromen

In je dromen, boek 3

Rose Winter

Copyright: ©Rose Winter 2017

Cover ontwerp: Rose Winter

De serie ‘In je dromen’ bestaat uit de volgende delen:

Boek 1: Wilde dromen

Boek 2: Hete dromen

Boek 3: Stoute dromen

1

Dit is werkelijk het meest bizarre personeelsuitje ooit. En dat ligt met name aan de samenstelling van ons gezelschap. Ik neem een slokje van mijn martini - jak - en zet het glas met een klap op tafel. Niet dat iemand de bons hoort, of ziet dat een gulp sterke drank op het tafelblad drupt. De muziek van de nachtclub staat te hard en Damon, Kiki, Russel en Gina hebben het te druk met elkaar.

Waarom ben ik ook alweer meegegaan?

O ja, omdat Lord Eldridge erop stond. Omdat ik alles zo goed geregeld gehad toen Russel en Gina een tijdje geleden bij hem waren tijdens zijn bedrijfsovername. Goed geregeld. Puh, het enige dat ik hoefde te doen was de vliegtickets reserveren.

Ik durfde alleen geen nee te zeggen. Het was heel lief dat die oude Eldridge aan mij dacht. En Senior pushte me ook nog eens om te gaan. ‘Toe maar Julia, het is goed voor je, er even uit.’

Nou ja, alsof ik nooit ergens kom. Ik kom juist overal. Wilde underground feesten, nachtclubs, filmpremières.

Volgens mij gebeuren die dingen alleen in je fantasie, Juultje.

Damon en Kiki gingen mee omdat Damon nu eenmaal de tweede kapitein op het schip is en omdat Senior zelf niet kon. Hij kan geen moment zonder zijn secretaresse, dus zie hier: ik zit een weekend lang opgescheept met twee kleffe stelletjes. Hoezo derde wiel?

‘Well, here you all are. Kom mee, ik heb een tafeltje gereserveerd in de VIP lounge.’

Wie is dat?

Russel en Damon schieten overeind en schudden de onbekende en meest aantrekkelijke man die ik ooit heb gezien de hand.

Wauw.

Hij kust Gina op de wangen en complimenteert haar met haar uiterlijk. Ze bloost. Een steek van jaloezie schiet door me heen. Damn, hij zoent haar gewoon. Dat wil ik ook. Kiki krijgt alleen een hand. Dan kijkt hij mij aan. Hoe cliché, maar mijn adem stokt in mijn keel als zijn blik de mijne kruist. Wat een mooie man!

‘Jij moet Julia zijn.’ Hij steekt zijn hand naar me uit. Knijpt er zachtjes in als hij hem schudt. Ik knik en voel dat mijn wangen kleuren. Gelukkig is het licht in de club te gedempt om dat te zien. Hoop ik. ‘Roy.’

Bij het horen van zijn naam gaan er allerlei belletjes rinkelen. Aaaah. Roy. De Roy.

‘Dus jij bent Roy,’ zeg ik nogal dommig. ‘Leuk om je te ontmoeten. Eindelijk een gezicht bij de stem.’

Ik heb me al tijden afgevraagd hoe hij eruit zag. Hoe vaak heb ik hem niet aan de telefoon gehad om hem door te verbinden met Senior. Maar door Gina’s verhalen over zijn perfecte uiterlijk was ik helemaal nieuwsgierig naar hem. Ze heeft niets teveel gezegd. Hij is mooi. Uitzonderlijk mooi. Fijne gelaatstrekken, maar wel een krachtige kin. Zijn gladgeschoren huid ziet eruit om te zoenen. En zijn lippen... Laat ik daar maar niet over beginnen.

‘Zeg dat wel. En wat voor een gezicht. Als ik dat had geweten had ik onze telefoongesprekken niet altijd zo zakelijk gehouden.’

Ik knipper een paar keer met mijn ogen. Wat zegt hij nou?

‘Volgens mij kun jij gewoon niet een normaal gesprek aangaan met vrouwen,’ bemoeit Gina zich ermee. ‘Jij moet altijd flirten.’

Roy lacht naar haar.

Waarom naar haar en niet naar mij?

‘Sommige vrouwen zijn te mooi om niet mee te flirten.’ Hij knipoogt naar me. Mijn wangen moeten inmiddels wel knalrood zijn. ‘Wat drink je?’

‘Martini,’ mompel ik.

‘Hmm. Ik heb champagne klaar staan in het VIP gedeelte.’ Hij wijst naar een hoek van de club waar zich een ronde, metalen trap naar boven bevindt. Voor de eerste trede hangt zo'n mooi rood touw. Een donkere man, keurig in pak, staat met zijn armen voor zijn borstkas gevouwen de trapopgang te ‘bewaken’. Nee, nee, geen gepeupel in de VIP lounge. God verhoede het. Ze hebben zelfs het evenbeeld van Arnold Schwarzenegger ingeschakeld om te zorgen dat het plebs gewoon beneden blijft.

‘Kom.’ Hij pakt mijn hand.

Yes!

Hij wenkt naar de rest om ervoor te zorgen dat ze hem volgen. Ik zie Kiki wat ongemakkelijk om zich heen kijken. Ze draagt een kort leren rokje met daarop een wijde blouse die ze bij het rokje heeft ingestopt. Haar slanke en sportieve figuur komt goed tot zijn recht en ik heb Damon al de hele avond begeerlijke blikken op haar zien werpen. Maar zelfs dat kan niet verhelpen dat mijn lieve vriendinnetje zich nog altijd niet helemaal op haar gemak voelt in haar nieuwe kleding. Wat een verschil met een paar maanden geleden. Ik zag haar alleen in van die soep outfits. Lang, wijd, suf. Op de een of andere manier paste het wel bij haar. Ze kwam ermee weg. En Damon is ervoor gevallen. Behoorlijk hard mag ik wel zeggen. Hij is niet bij haar weg te slaan. Altijd als ik bij haar thuis kom, is hij daar. En hij is altijd de perfecte heer. Laat ons alleen om wat bij te kletsen - en uiteraard om over hem te roddelen-, vraagt wel eerst uitgebreid hoe het met mij gaat en wenst me een fijne avond voor hij vertrekt.

‘Je ziet er geweldig uit,’ fluister ik in Kiki's oor als we naar de trap lopen. ‘Niet zo onzeker zijn. En trouwens, Damon kijkt de hele avond al naar je alsof hij je ieder moment de wc-hokjes wil insleuren, dus je hoeft je nergens zorgen over te maken.’

‘Dank je. Af en toe moet ik nog even wennen aan,’ ze maakt een armgebaar naar haar korte rokje en laag uitgesneden blouse, ‘dit.’

Bij de trap laat Roy mijn hand los.

Jammer.

Met een sierlijk gebaar laat hij mij voorgaan als de klerenkast het touw heeft losgemaakt zodat we kunnen passeren.

‘En bevalt het een beetje op de Mansion?’ vraagt Roy als we boven zitten met een prachtig uitzicht op de dansvloer. Ik bestudeer de mensen. De perfect gestylde en tot in de puntjes verzorgde vrouwen. En dan de mannen. Je kunt veel zeggen over de Engelse mannen, maar ze weten wel hoe ze moeten dansen. Ineens heb ik het gevoel dat er naar me wordt gekeken. Ik draai mijn hoofd weg van de dansvloer. Roy kijkt me vragend aan. Zijn ogen hebben de kleur van een zee bij zonsondergang. Donkerblauw met groene spikkeltjes. Hij blijft kijken en ik realiseer me dat ik antwoord moet geven op zijn vraag. Eerlijk gezegd ben ik een beetje van mijn stuk omdat hij zo overduidelijk zijn aandacht op mij richt.

Is het erg dat ik niet goed begrijp waarom? Hij heeft de 'wow' factor, zonder twijfel. En ik...ik ben zo gewoontjes. Misschien iets te dik. Voluptueus zoals mijn moeder altijd zegt.

‘Nou?’ vraagt hij.

Eh, oh ja, de Mansion. ‘Heel goed. Ben jij daar opgegroeid?’

Roy knikt. Een serveerster schenkt voor ons allemaal een glas champagne in. De fles ziet er duur uit. Ik durf niet te vragen hoeveel het kost en ik kan alleen maar hopen dat Roy of in ieder geval Damon de rekening op zich meent. Is voor hem een schijntje. Vast en zeker.

‘Ja. Die buitenwijk is mijn hometown.’

‘Moet heerlijk geweest zijn. Zo'n groot huis. En die tuin,’ verzucht ik. Ik leg mijn kin in mijn handen.

‘Het was best oké. Mijn vader was altijd weg. Toen hij en mijn moeder nog getrouwd waren, deed zij het meeste werk in de tuin. Ik had liever een klein huis gehad met meer vadertijd en ouders die nog bij elkaar waren dan andersom.’

‘De keerzijde van het sprookje.’

‘Mijn leven was allesbehalve een sprookje.’

Ik kan het me amper voorstellen. Hij ziet eruit als een man van de wereld. Alsof hij zijn zaakjes prima voor elkaar heeft. Zelfverzekerd, standvastig, sexy. Niet iemand die een zwaar en moeilijk leven achter de rug heeft.

‘Weet je, ik heb me altijd al afgevraagd hoe jij eruit zag.’

‘Echt?’ Mijn stem gaat twee octaven omhoog en ik realiseer me hoe stom dat klinkt. Vanuit mijn ooghoek zie ik Gina gniffelen. Onder de tafel geef ik haar een schop.

‘Au!’ Damons gezicht vertrekt in een pijnlijke grimas. Onderzoekend kijkt hij de tafel rond. Ik richt vlug mijn aandacht op Roy. Oeps. Gina gniffelt nog harder, wat haar een boze blik van Damon oplevert.

‘Ja, echt. Is dat zo gek?’

Ik haal mijn schouders op en neem een slok van de peperdure champagne. Wat zal zo'n slokje kosten? Vijf euro?

‘Deze club is van een vriend van mij. Als je wilt kan ik je een rondleiding geven.’

‘Leuk,’ zeg ik gretig. Misschien iets te gretig. Ik verwacht dat hij de rest ook mee vraagt, maar tot mijn grote verbazing pakt hij mijn hand, alweer, yes, en begeleidt me door het VIP gedeelte. Het ziet er hip en trendy uit met lange loungebanken, doorzichtige barretjes en appetijtelijke barmannen.

‘Wil je Damon en Russel de club niet laten zien?’ vraag ik als we stilstaan voor een grote spiegelwand. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over de hele club. Recht onder ons zie ik de dansende meute bewegen op de maat van de opzwepende muziek. Ik leun over de aluminium afscheiding. Een stevige beat dreunt door mijn hoofd.

‘Nee, ik geef jou liever een privé rondleiding.’

Oke dan.

Wat moet ik daar nou op zeggen? Ik ben zo slecht in dit flirt gedoe. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik bijna nooit een date heb. Afgezien van dat fiasco met Mick een paar weken geleden, is er de laatste weinig actie geweest.

‘Wat kun je me nog meer laten zien, dan?’

Hij draait zijn hoofd naar me toe en ik krijg het spontaan warm van zijn blik. ‘Volg me maar dan kom je er vanzelf achter.’

2

Zijn hand glijdt als vanzelf in de mijne en we lopen verder. Ik zie de blikken van andere vrouwen. Ze kijken geïnteresseerd naar Roy, maar als ze mij zien, volgen er vraagtekens in hun ogen. Ik kan het ze niet kwalijk nemen. Ik denk het zelf ook, namelijk. Wat moet zo'n prachtige man als Roy met een kamerolifantje als ik?

Een vrouw met benen tot aan haar nek en lang blond haar komt glimlachend op ons af. Ze begroet Roy, geeft hem luchtkusjes op zijn wangen en kijkt dan met opgetrokken wenkbrauwen naar mij.

‘Julia, dit is Rebecca, een kennis van mijn vader,’ stelt Roy ons voor. Ik steek mijn hand uit. Met opgetrokken neus geeft ze me het meest slappe handje dat ik ooit gehad heb. Jak. Niet bepaald het toonbeeld van iemand die stevig in haar schoenen staat.

Alsof ik lucht ben, pakt ze Roy zijn arm om hem mee te voeren. Weg van mij. Roy en Rebecca, een perfect stel. Net Ken en Barbie, denk ik gemeen. Ik maak aanstalten om me om te draaien, terug naar Gina en Kiki en de rest. Het was ook te mooi om waar te zijn.

‘Waar denk jij naar toe te gaan?’ Roys hand ligt nog steeds stevig in de mijne en ik kan geen stap verder verzetten.

‘O, ik dacht dat Rebecca iets met je te bespreken had, dus…’ Ik zie dat ze inmiddels heeft plaatsgenomen aan de bar en afwachtend onze kant op kijkt.

‘Rebecca is de meest saaie vrouwspersoon die ik ken,’zegt Roy samenzweerderig. ‘Niet zeggen dat ik dat gezegd heb.’ Hij knipoogt naar me.

Mijn hart vonkt.

Hij knikt vriendelijk naar Rebecca en haalt verontschuldigend zijn schouders op. Zonder haar daarna nog een blik waardig te keuren, loopt hij met mij verder. Ik kan het niet laten over mijn schouder te kijken. Met grote ogen kijkt ze ons na. Dat had ze waarschijnlijk niet verwacht.

We komen bij een kleine dansvloer. Aan het hoofd ervan staat een grote bar waarachter twee barkeepers cocktails maken.

‘Wat wil je drinken?’ Roys lippen bevinden zich dichtbij mijn oor. Het is de enige manier om zich verstaanbaar te maken.

Ik probeer de naam van een cocktail te bedenken zodat ik niet helemaal af ga als een gieter.

‘Eh, een Bloody Mary?’ gok ik. Ik heb geen idee wat het is voor drankje, maar ik heb weleens een film gezien waarin dat werd besteld. Het kan vast niet erger zijn dan die Martini van zonet. Roy knikt, geeft er geen blijk van dat ik iets belachelijks heb besteld dus ik laat me opgelucht op een van de lege barkrukken zakken. Dan pas zie ik een geplastificeerde kaart met allemaal cocktailnamen op de bar liggen. Handig.

De muziek schalt hard door de boxen, waardoor een normaal gesprek onmogelijk is. Niettemin buigt Roy zich constant naar me toe om wat in mijn oor te fluisteren. Nou ja, niet fluisteren uiteraard, maar zo voelt het wel.

Hij heeft een diepe stem. Mijn hart vonkt opnieuw als hij mijn naam uitspreekt.

‘Kun je een beetje dansen, Julia?’

‘Hoezo?’ Ik nip van de Bloody Mary. Hmm, smaakt best oké.

Roy houdt mijn blik enkele seconden vast. Dan buigt hij zich naar voren en voel ik zijn lippen bij mijn oor. ‘Ik wil jou wel eens zien bewegen.’

Ik verslik me bijna in mijn drankje. Wat zei hij nou?

‘Ja, je hebt me goed gehoord.’ zegt hij. Hij kijkt me geamuseerd aan. Uitdagend ook.