1,99 €
Mehr erfahren.
- Herausgeber: Helen Conrad
- Kategorie: Gesellschafts- und Liebesromane
- Sprache: Englisch
Kane is woedend nu hij de waarheid over Annies situatie te weten is gekomen. Kan de liefde die hij voor haar voelt overwinnen? En is hij bereid zijn meest dierbare bezit in de waagschaal te leggen om haar te redden? Annie heeft eindelijk haar liefde voor hem bekend, maar het zou wel eens te laat kunnen zijn…
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Veröffentlichungsjahr: 2016
Ähnliche
Brandende begeerte
Verboden Dromen, boek 3
Helen Conrad
Translated byJen Minkman
Brandende begeerte
Hoofdstuk een
Hoofdstuk twee
Hoofdstuk drie
Hoofdstuk vier
Alle rechten voorbehouden. Dit is een fictieverhaal en enige overeenkomst tussen namen, personen en gebeurtenissen in dit boek en levende dan wel overleden personen berust geheel op toeval. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvuldigd op wat voor wijze dan ook zonder uitdrukkelijke, schriftelijke toestemming van de uitgever.
Copyright © 2016 Helen Conrad
Copyright boekomslag © 2016 DoorKnock Publishing/Dutch Venture Publishing
Vertaling vanuit het Engels: Jen Minkman
Foto’s omslag: Shutterstock.com
Eerste Nederlandse digitale editie 2016, uitgegeven door DoorKnock Publishing
Created with Vellum
Hoofdstuk een
Een reisje naar de maan
Annie lag stil te luisteren naar het geluid van regen op het dak. Het was twee uur ’s nachts en ze had nog geen oog dichtgedaan. Haar lichaam voelde zo gespannen als een veer en haar gedachten tuimelden over elkaar heen. Ze had in gedachten alles van de afgelopen jaren de revue laten passeren; haar relatie met Andy, wat ze Ryan verschuldigd was, hoe belangrijk het was dat ze de boerderij in bezit hield. Maar op de een of andere manier voelde het allemaal niet zo belangrijk meer; niet zo belangrijk als het zou moeten voelen. Ze wist rationeel dat het zo was, ze erkende dat wat ze deed goed was, maar toch...
Maar toch.
Iedere keer als ze haar ogen sloot, kwam Kanes knappe gezicht bij haar op. Ze zag opnieuw zijn lichaam, voelde opnieuw zijn handen op haar huid. En dan draaide ze zich weer rusteloos om en kon ze de slaap niet vatten. Haar verlangen naar hem was als een indringend ritme in haar hoofd en hart.
Heel langzaam, alsof haar bewegingen niet de hare waren, kwam ze uit bed en liep ze naar haar deur. Ze luisterde naar de stilte in de gang voordat ze naar de deur van Kanes kamer liep.
Ze klopte niet aan. Zachtjes duwde ze de deur open en ging naar binnen. Ze sloot de deur achter zich en deed hem op slot. Toen sloop ze naar de rand van het bed om naar hem te kijken.
Hij zag er groot en donker uit op de witte lakens. Ze legde haar koele hand op zijn wang.
“Kane?” fluisterde ze.
Hij dacht eerst dat hij droomde; dat hij wakker zou worden als hij zou antwoorden of zijn hand naar haar uit zou strekken en dat alles dan zou verdwijnen. Ze leek wel doorzichtig in het maanlicht in het dunne nachthemd dat ze droeg, dat er transparent en zilver uitzag in het zwakke schijnsel.
Ze zei niets meer, maar ze zag dat zijn ogen open waren. Toen trok ze heel langzaam het nachthemd over haar schouders naar beneden. Het viel langs haar middel en benen naar de grond met een fluistering die leek te zeggen dat ze zich eindelijk overgaf.
Zijn adem stokte. Daar stond ze: recht voor hem met haar borsten fier vooruit en zacht, haar tepels roze en plat zoals nog onaangeraakte bloemen. Haar armen deden hem denken aan ranke takken van een boom en haar middel was smal terwijl haar heupen breed en rond waren. Het donkere gebied tussen haar benen was het mysterie dat naar hem lonkte waartegen hij geen nee kon zeggen. Hij keek haar aan, keek naar haar haren die rond haar gezicht dansten als iets uit een sprookje. Ze glimlachte en hij trok langzaam de lakens naar beneden om haar te laten zien hoe opgewonden hij was; hoe erg hij naar haar verlangde.
Ze strekte haar armen naar hem uit en trok hem in een omhelzing. Hij leunde naar achteren en liet haar binnen... hij gaf zich over aan haar wensen. Alles wat ze maar wilde. En zij wilde alles van hem. Elk stukje van zijn sterke, harde lichaam en zijn tedere liefde, en ze verkende zijn lichaam alsof het de eerste keer was, hem strelend en liefkozend. Het ontlokte een diepe zucht aan hem en hij draaide zich naar haar toe om haar dichter tegen zich aan te trekken. Hij hield van de macht die ze over hem had, waarmee ze hem sterker maakte.
Ze kwam bovenop hem zitten en protesteerde niet toen hij een van haar tepels in zijn mond nam. Annie liet zich langzaam naar beneden zakken, hem berijdend alsof zij de controle had, maar die controle liet ze snel varen toen hij bij haar naar binnen drong. Haar gezicht vertrok door de wilde extase die ze voelde toen ze samenkwamen. Hij hield zich deze keer in en liet haar eerst het tempo bepalen, maar toen legde hij haar op haar rug en drong hij opnieuw bij haar binnen, dwingender nu. Ze kon amper op adem komen voordat hij zich liet gaan en haar met het diepste van zijn ziel aanraakte, hen beiden verbrandend in het vuur van de passie die bijna te veel leek om door twee mensen verdragen te worden. Toen nam de hitte weer af en bleef nog even sluimeren door hun lichamen. Ze lagen in elkaars armen, bezweet en nog nagloeiend.
Annie sloot haar ogen en trachtte na te denken. Ze was helemaal buiten adem, alsof ze vijftien kilometer gerend had en daarna in een zwembad vol heerlijke honing terecht was gekomen. Ze was uitgeput, en toch voelde ze zich zo voldaan.
“Gaat het wel?” murmelde hij, terwijl hij zijn gewicht iets verplaatste maar haar nog steeds dichtbij hield. Hij was er niet helemaal zeker van wat hier gebeurd was. Tegen zijn hoogtepunt aan was hij dan ook alle controle verloren en had zijn instinct het overgenomen.
“Ja, het gaat,” fluisterde ze. “Het gaat heel goed, zelfs.” Wat wilde ze hem graag vertellen dat ze zich in de zevende hemel waande; dat dit de beste ervaring was die ze ooit had gehad, en dat zijn aanraking bijna magisch leek omdat hij zo goed aanvoelde. Maar dat kon ze niet doen. Nee, dat was onmogelijk.
Hij kuste haar en ze wilde bijna spinnen als een kat, maar in plaats daarvan trok ze zichzelf een beetje los en keek ze hem aan. “Vertel me eens wat over je vrouw.”
Hij keek haar geschokt aan. Dat was wel het laatste waar hij op dit moment over wilde praten. “Over Jill? Daar wil je echt niks over horen.”
“Jawel. Kane, ik moet weten hoe het met haar zit. Zeg op.”
Hij wilde nu helemaal niet over Jill nadenken en al helemaal niet over haar vertellen. Maar terwijl hij in Annie’s blauwe ogen keek, besefte hij dat hij het ooit wel moest gaan doen. Misschien moest hij maar gewoon door de zure appel heen bijten.
