3,00 €
Mehr erfahren.
- Herausgeber: tredition
- Kategorie: Geisteswissenschaft
- Sprache: Deutsch
Dieses Buch beinhaltet eine Aufzählung meiner Träume und einiger Erzählungen, die ich sowohl in plattdeutscher als auch in hochdeutscher Sprache hier wiedergegeben habe.
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Seitenzahl: 117
Veröffentlichungsjahr: 2020
Ähnliche
Copyright 2020: Eggert Rohwer, 24646 WarderGastautorin: Ursula Rohwer
Verlag und Druck: tredition GmbH, Halenreie 40-44,22359 Hamburg
ISBN978-3-7497-9877-3 (Paperback)978-3-7497-9878-0 (Hardcover)978-3-7497-9879-7 (e-Book)
Das Gesamtwerk ist urheberrechtlich geschützt. Eine Vervielfältigung, Übersetzung, Rundfunkübertragung, Tonträgeraufnahme, Verfilmung des Fernsehens und des Vortrages, auch auszugsweise, sind nur mit Zustimmung des Autors und Verlages möglich.
Die plattdeutsche Schreibweise (nach „der neue SASS“) ist unverändert vom Autor übernommen worden.
Eggert Rohwer
Drööm un Vertellen
Deel I Plattdüütsch
Teil II Hochdeutsch
Deel I Plattdüütsch
„Ik bün Chrischan un 1978 in Vejers Strand in Däänmark boren. Miene Öllern un ehre beiden Deerns hebbt mi in ehren Oorloff in Enkeltdelen an‘n Strand funnen, tosamenbuut un mi so mien Leven schenkt. Vun Kind op an heff ik däänsch lehrt un snackt. Denn keem ik na Düütschland un müss düütsch snacken. Nu mit'n Mal will mien „Tosamenbu-Vadder“, dat ik Platt snacken mutt. Aver to't Lehren bruuk ik en Leesbook! „Goot“ seggt he, „ik schriev di een!“ Un so keem düt Book tostann, eerst den Plattdüütsch-Text in Deel I un denn den glieken Text in hoochdüütsch in Teil II, denn kann ik dat lichter lehren. Nu bün ik all 40 Johr oolt un noch so wat vun fidel, as an‘n eersten Dag. Ik will noch veel lehren un mitsnacken, wenn sik de Annern wat vertellt. Dör mien Monokel kann ik mi all veel tosamen riemen, wat dor in‘t Blatt steiht.“
Wat hier so allens binnen steiht:
Vörwoort
Mien söventigsten Boortsdag, en Droom
Dat regenererte Sleswig-Holsteen, en Droom
Twee spaansche Inbreker, en Droom
Unse Hund Hannes in‘n Knast, en Droom
Spickaal för teihn Penn, en Vertellen
De Flüchtlingskinner, en Droom
Füer: Sofortakschoon, en Droom
Picknick an'n See, en Droom
Footballspeel Dortmund – HSV, en Droom
Ski fohren, en Droom
Miene twee poor Öllern, vertellt vun Ursula Rohwer
De Elk „Hugo“, en Droom
De Swanenfamilie, en Droom
De junge Angler, en Droom
De Seereis mit de „Hurtigrute“ in Norwegen, en Droom
Töven op en Moorsvull, en Vertellen
En Vertellen ut Westerrönfeld
En Fru in't wedderböstige Öller, en Droom
Mien Finger is braken, en Droom
Veer Regenhüüs un de Böötketels, en Droom
En schenkten Wahnwaag, en Droom
Wat för'n Dag, en Vertellen
De Reis in de DDR, en Droom
Dat klaute Fohrrad, en Droom
Wi fohrt düt Johr wedder na Spanien, en Vertellen
Dat bün ik
Vörwoort
För‘t Bewohren vun de plattdüütsche Spraak in all ehre Facetten,
Egenoorden un ehre deepgrünnige, humorvulle
Oort un Wies.
Mag se för jümmer un alle Dagen för uns Nafolgers bewohrt blieven.
Uns Kulturgoot!
Mien söventigsten Boortsdag
En Droom vun'n 21.07.2012
An mien söventigsten Boortsdag weren wi, mien Fru Uschi un ik, in Hammerdal in Sweden.
Miene Frünnen harrn mi en 100.000 Euro düer Geschenk maakt, wat op en 40 to-Lkw verladen weer: Teihn Luutspreker, veer Meter breet un söven Meter hoch. Wi sünd in dat Land vun de Samen in Noordsweden. Vör uns liggt en groot Daal, veer Kilometer breet un twindig Kilometer lang. In düt Daal hebbt sik 150.- bet 200.000 Samen infunnen.
Ik müch nu de Luutspreker in düt Daal verdelen, aver Uschi wull afsluut, dat wi de op en groten Sportplatz opstellt. Nu vertöörn ik mi mit Uschi. In‘n sülvigen Ogenblick deit mi dat so wat vun Leed, dat ik ehr dat andaan heff. Aver ik bu liekers de feernstüerboren Luutspreker, söss Stück an den Hang op de annere Siet un veer Stück op düsse Siet op. In mien Autoradio legg ik en CD mit Banjo-Musik rin.
De Samen harrn all ehre Landesdracht an. Se harrn bet nu noch nie in ehr Leven Banjo-Musik höört. Se weern so andaan un fungen all an to danzen. As de Musik nu to Enn weer, güngen se all daal op ehre Kneen un fungen an mit Gott to snacken. Denn heff ik en CD vun Edvard Grieg - Peer Gynt - inleggt. Dor keem alle Samen mit Tranen in de Ogen na mi un menen, ik schull doch in't neegst Johr wedder kamen!
***
Dat regenererte Sleswig-Holsteen
En Droom vun’n 10.06.2016
En grote Grupp junge Lüüd harrn keen Arbeit. Um se „vun de Straten to kriegen“, woor ehr en Ruum towiest, so groot as Sleswig-Holsteen. Düt Rebeet schull opfoorst warrn.
De jungen Lüüd, Jungs un Deerns, boen toeerst Wegen un Straten ut Kies, wiel, dat Regenwater müss goot aflopen könen. In düsse Wegen un Straten boen se in de Mitt Schienen in mit vele Weeken un Utweeksteden. Op düsse Schienen fohren Kabinenbahnen mit Schuul vör dat Wedder, de bet to teihn Lüüd inladen kunnen. De lichten Kabinenbahnen müssen utweken, de sworen harrn Vörfohrt. Dat ganze Rebeet un ok de Straten weren in Afsnitten vun A bet Z indeelt. In düsse enkelten Afsnitten harrn sik Firmen daal laten as to'n Bispeel A för Autobedrieven oder Ab för Autobremsen oder ok S för Slachter. So kunn man sik in en Kabien rinsetten, den Bookstaven So drücken un glieks fohr de Kabien to School. All de Kabinenbahnen fohren kostenfrie.
In dat gesamte Areal geev dat keen Putzen, de dor ansiedelten Lüüd güngen all friedlich mitenanner üm. De Transporten wörrn nachts maakt, so fohren an‘n Dag in ganz Sleswig-Holsteen keen Autos.
***
Twee spaansche Inbreker
En Droom vun’n 22.06.2016
Ik harr en Lehrsteed in Spanien kregen un weer bi en Fru vun achtig Johren in ehr Huus ünnerkamen. Dat Huus weer so as bi miene Oma Lüders. En Mietobulus bruuk ik nich to betahlen, dorför müss ik ehr plegen, inköpen, na’t Amt gahn un all sowat wat Sinn harr, maken.
An‘n tweeten Dag vun miene Lehr keem ik na Huus un seeg al vun Wieden, dat de Huusdöör wiet apen stünn. Ik dach mi foorts, dor stimmt wat nich! Ik greep mi den Strandstock, de vör de Döör stunn un güng in't Huus. De ole Fru heff ik nich funnen, se weer nich dor. Nu keek ik dör en Finster na'n Hoff, wo twee Mannslüüd mit en Kind vun negen Johr afhulen! Ik glieks trüch, vörn rut, kreeg de aver nich to faten. Nu smeet ik den Strandstock achter de beiden Kerls achterna. De Eerste vun de Beiden kreeg den Stock twüschen de Been un störr op de Eer. Ik denn ja foorts hen na em un wull em fastholen, bet de Polizei keem. He sloog aver dull mit Arms un Been un dreep mi mit de Fuust merrn in’t Gesicht. Dor keem ik aver in Raag un sloog em links un rechts op beide Böverarms, dat dee em bannig weh. Denn drück ik mien Knee op sienen linken Böverschenkel un kunn em dormit in Schach holen.
Anner Autofohrers, de vörbi kemen, segen dat un dachen foorts, dor stimm wat nich! Se dreihen üm un stellen sik mit ehr Auto vör mien Wahnmobil. De anner Mann, fievuntwindig Johr oolt, wull mit dat Kind mien Wahnmobil klauen. Ik sett den Mann fast. Dann keem de Polizei, de Guardia Civil, wi se dor in Spanien heet, mit veer Streifenwagens un een Krankenwagen. In düssen Ogenblick stell ik fast: mien linke Arm weer braken. Ik keem in‘t Krankenhuus.
Een Stünn laater keem de Polizei in‘t Krankenhuus un vertell mi, dat dat en Inbrekerbande weer, achter de se al lang achterran weren. De Bande keem ut Ourense.
De ole Fru harrn de Inbreker op en Stohl fastsett, un de Polizei funn ehr heel in de Wahnstuuv op.
***
Unse Hund Hannes in’n Knast
En Droom vun‘n 04.07.2016
Vorweg-Hinweis:
In Spanien dürfen Hunde grundsätzlich von Mai bis August nicht an die Strände. Es sind viele Schilder aufgestellt mit einem Hund und darunter eine Strafandrohung: 300 bis 1.000 €. Da die Schilder aber nicht mit einem diagonalen Strich durchzogen sind, ist es für uns nicht ganz nachvollziehbar.
Mien Droom:
Ik weer mit unsen Hund Hannes an‘n Strand un bi Ebbe wiet rutlopen. Dor keem en Mann, wohrschienlich een vun de Polizei un see to mi, dat dat recht düer is, wenn man mit en Hund an‘n Strand geiht. Nu kunn ik aver en Straaf nich betaalen. Denn müss de Hund in't Gefängnis, maak he mi kloor. Dor heff ik segg, dat mien Hund nich alleen in't Gefängnis kummt, ik gah denn mit.
Tohoop oder gorkeen, wat anners gifft dat nich! Denn sünd wi beide in‘n Knast gahn.
In't Gefängnis weer en Drahtverhau vun twee mal dree Meter un twee Meter hooch. Dor müss Hannes eerst mal rin. Dorvör stünn en groten Disch. In de Mitt en Dannenboom. Denn keem Uschi ok noch un wi hebbt eerst mal wat eten. An‘n Avend bün ik denn mit in den Drahtverhau gahn un heff mit Hannes de Nacht verbröcht un wi beiden hebbt de Straaf afsetten.
***
Spickaal för teihn Penn
En Vertellen
In de Mitt vun de fofftiger Johren geev dat in Rendsborg den DJN, Deutscher Jugendbund für Naturbeobachtung. Düsse Jugendbund harr sik dat Naturbeluern mit Heeg un Pleeg vun de Deerten- un Plantenwelt as Opgaav stellt. Ik weer in de Grupp „Pirole“. Jeden Sünnavend oder ok Sünndag güng dat mit'n Drahtesel in't Wilde Moor, Tetenhusener Gehege oder in de Sorge-Wischen. In de Sommermaanden sünd wi fröh an‘n Morgen so gegen Klock twee opstahn un hebbt den Sünnenopgang mang all de Vagels, Hasen un Rehwild un männichmal ok de Krüüzottern bi‘t Leevsspeel in't Wilde Moor beleevt. Ja – dat weer wat för uns Jungs un ok Deerns, wo wi doch jüts man mal dörteihn, veerteihn oder foffteihn Johr oolt weren.
In de Week drepen wi uns denn in uns Vereensheim in't Arsenal, um de Beleevnissen vun't letzte Wekenenn optoarbeiden un noch mal düchtig to besnacken, dat müss ween!
Eenmal in't Johr, jümmers in Harvst, wenn de Vagels in den Süden to'n Överwintern afhulen, denn sünd wi na Orth op de Insel Fehmarn mit uns Rad fohrt. De Insel liggt op de Vagelflooglinie vun Skandinavien in de südlichen, warmeren Gefilden. Hüüt is dat ja in Mood kamen, dat de Lüüd mit'n Wohnmobil na Süüdspanien oder Marokko fohrt un dor överwintert, jüst so as de Vagels domals un hüüt. De Vagels hebbt Fehmarn as „Autobahnraststätte“ nutzt. Na, un dor müssen wi ja hen!
In de domalige Tiet harrn wi noch sünnavends School. De letzte Schooldag vör de Ferien woor jümmer op dat Wekenenn leggt. So ok nu, as wi loswullen. Bet halv een School, gau na Huus, rin in anner Klamotten, meist Manchesterbüx un gröne Hemd, Modder drück uns gau noch'n Stück Brot in de Hand, rop op den Drahtesel, de al een Dag vörher mit Saddeltaschen un Vereensfahn (gröne Wimpel mit DJN-Emblem) packt weer un denn güng dat los! Eenhunnertveerdig Kilometer legen vör uns.
An düssen halven Dag güng dat bet na Preetz, dor hebbt wi in de Jugendharbarg övernacht. Annern Morgen hebbt wi noch en Bootsfohrt op‘n Lanker See maakt, ehr wi denn wieder in Richtung Fehmarn afstrampelt sünd. Wi harrn starken Weststorm, de uns richtig dull bet an den Fehmarn-Sund schuven dee. Vun den Fähranlegger (en Hoochbrüch geev dat domals noch nich) op de anner Siet bet na Orth, müssen wi denn aver gegen den Weststorm an. Vör düsse twindig Kilometer bet na Orth hebbt wi dree Stünnen bruukt.
Uns Ünnerkunft weer fröher mal en Koornspieker. Övernacht hebbt wi mit twindig bet dörtig Jungs, de Deerns harrn ehr egen Kamer, baven op Holtdelen. Jeden Morgen woorn wi in acht bet teihn Jungs un Deerns vun uns Lagerbaas, vun em is later noch to vertellen, indeelt. Düsse Gruppen sünd nu in all de Richtungen afhuult. Op düsse Ort hebbt wi in de veerteihn Daag de hele Insel bereist. En Grupp vun veer bet söss Mann harr Kökendeenst. Se harrn en grote Waschbalje vull Kantüffeln to schellen. Düsse Arbeit wull egentlich keener so geern maken. Un so keem dat, dat hier de Jungs un Deerns indeelt worrn, de an‘n Vördag nich so recht „in de Spoor“ lopen sünd. Un de, de sik so garnich in de Vereensornen torechtlopen kunnen, de harrn en sworen Stand. So weer to‘n Bispeel dat Plumsklo buten op‘n Hoff. Müss nu so‘n „Querdriever“ mal dat Huus mit‘n Hart en Besöök afstatten, hebbt wi gau de holten Döör dichtnagelt. Mit‘n Waterslauch geev dat denn dör dat Hart „Landünner“. Mi harrn se ok mal bi‘n Kopp. Ik weet hüüt nich mehr so nipp un nau, wat ik egentlich anstellt harr. Op jeden Fall harrn se mi an Hannen un Fööt fastsett un denn op den hölten Footbodden fastnagelt. Aver dat weer noch nich noog, se hebbt mi de Backen, - äh -, ik meen de Wangen mit swatte Schohcreem insmeert. Dor harr ik denn en hele Week goot vun.
Un denn uns Lagerbaas, dor mutt ik noch vun vertellen: Avends, wenn wi all wedder intrudelt weren, geev dat wat to eten un dorna Vereensavend. Hier worrn Speele spelt un Leder sungen:
„Wenn ich am Morgen früh aufsteh“ oder „What shell we do with the drunken sailer“ un vele annere Leder un Shantys ut alle Herren Länner mehr.
Nu geev dat aver in Orth op Fehmarn en Höker. Bi düssen Höker geev dat rökerten Aal för teihn Penn. Düssen rökerten Aal harrst denn eenmal dör de Snuut trocken un dat hett sooo fein smeckt. Dat Ganze hett sik as so‘n Loopfüer rümsnackt. De Kehrsiet vun de Medaille weer, dat jümmer weniger Jungs un Deerns tohoop seten un Leder sungen. Un dat pass nu unsen Lagerbaas överhaupt nich. Vun dor an weer Sluss mit Spickaaleten. Aver wie weer dat doch noch mit dat nich ünnerornen könen? Gellt dat nich ok för unsen Baas? – Tööv af, wi warrt em kriegen!!!
He güng, wenn wi all to Bett müssen, Klock teihn weer Schicht, güng he mit sien Bruut bi en „Gang üm de Hüüs“ noch mal even in’n Kroog. Dat weer uns Chance: Gau worrn achteihn bet twintig Gummisteveln un en Ammer vull Water op en Brett över de Ingangsdöör stellt, mit de Döörklink verbunnen un denn hebbt wi töövt. Na bummelig twee Stünnen kemen de beiden wedder an‘n Laden! — Wat schall ik wieder vertellen, — vun nu an geev dat wedder rökerten Aal för teihn Penn.
***
De Flüchtlingskinner
En Droom vun‘n 26.11.2016
