Zijdezachte Verleiding E-Book

Isabelle Noir

• Herausgeber: Isabelle Noir
• Kategorie: Erotik
• Sprache: Niederländisch

Seitenzahl: 51

Veröffentlichungsjahr: 2025

Beschreibung

Zijdezachte Verleiding van Isabelle Noir. Duik in de wereld van verboden verlangens met Zijdezachte Verleiding van Isabelle Noir. Vijf prikkelende korte verhalen nemen je mee naar luxueuze settings, waar zijdezachte aanrakingen en duistere fantasieën de grenzen van lust overschrijden. Van geheime ontmoetingen in elegante oude appartementen tot gepassioneerde nachten in bruisende clubs elk verhaal is een dans van verleiding, geweven met de charme van nylon en de magie van het verbodene. Isabelle Noir ontsteekt met haar meesterlijke pen een erotische verbeelding die de zintuigen in vuur en vlam zet. Perfect voor lezers die sensuele erotiek met een vleugje verfijning zoeken.

Leseprobe

Zijdezachte Verleiding

Erotische Korte Verhalen

Isabelle Noir

De Gedeelde Woning

Een Ochtend in Belgravia

“Gisteravond was het onmogelijk om niet te horen, weet je?”

“Hoezo?”

Isabelle en Elias zaten aan een elegante eettafel van donker mahoniehout in de zonovergoten keuken van hun gedeelde appartement. De hoge ramen van het victoriaanse pand in Belgravia, een van de meest exclusieve wijken van Londen, boden uitzicht op de goed onderhouden tuinen. De gouden ochtendzon scheen op de marmeren vloer, terwijl de geur van vers gezette koffie de lucht vulde.

Ze waren alleen in het ruime appartement, aangezien de andere twee huisgenoten hun families bezochten. Elias, met een spottende glimlach, herhaalde: “Ik heb jullie gehoord. Om eerlijk te zijn, zou ik het liever hebben als jullie je… activiteiten ergens anders deden, in plaats van de hele nacht de muren te laten trillen.”

Isabelle voelde het bloed naar haar wangen stijgen. Ze waren beiden studenten aan de London School of Economics, maar de vorige avond was haar geheime minnaar, professor Julian Blackwood, bij haar geweest. Ze had gehoopt dat Elias, die in de kamer naast haar sliep, niets had gemerkt. De nacht was een symfonie van passie geweest – Julian was een ervaren minnaar, wiens uithoudingsvermogen haar steeds weer verbaasde. Maar hij was getrouwd, en dus was haar appartement de enige optie voor hun clandestiene ontmoetingen. Dat hij haar professor was, maakte de zaak nog delicater.

“Als je ook maar één woord aan iemand vertelt, ben je er geweest,” siste ze, haar groene ogen fonkelden waarschuwend.

Elias nam een hap van zijn croissant en bekeek haar. “Wat zie je toch in die kerel? Hij is zeker twintig jaar ouder dan jij.”

“Vijfentwintig, om precies te zijn. Maar hij is charmant, beschaafd en weet wat hij doet. In tegenstelling tot sommige anderen.” Ze wierp hem een veelbetekenende blik toe.

Elias kauwde onverstoorbaar verder. “Ik kon echt niet slapen door al dat lawaai.”

“En dan? Koop oordopjes of zet de muziek harder.” Ze haalde haar schouders op, haar lange, honingblonde haren glansden in het ochtendlicht.

“Muziek? Isabelle, jij stond op het hoofdpodium! Jouw gekreun was practically een opera-finale.”

“Nu is het genoeg!” Ze sloeg speels met haar servet naar hem. “Zoek eindelijk een vriendin, dan zul je zien dat het volkomen normaal is.”

“Ik heb een vriendin, dank je wel. Je kent Clara. We… brengen tijd samen door.”

Isabelle trok een wenkbrauw op, haar lippen vormden een ondeugende grijns. “Oh ja? Tijd samen doorbrengen? Wat doen jullie dan? IJs eten of naar de bioscoop? Ze lijkt een braaf lammetje.”

Elias zweeg, zijn wangen werden lichtroze.

“Wat is er? Heb je haar überhaupt al eens… je weet wel… aangeraakt?” Isabelle leunde voorover, haar stem een verleidelijk gefluister. “Of was het gisteravond…?”

Elias’ gezicht werd nog roder. Natuurlijk had hij dat. Driemaal, om precies te zijn. Isabelle was een natuurkracht – lang, elegant, met een figuur die zelfs de koelste Londense heren uit hun evenwicht bracht. De helft van de universiteit zou alles geven voor een moment met haar.

“Je hebt het gedaan, nietwaar?” Ze lachte triomfantelijk terwijl hij bleef zwijgen. “Nou, dan hebben we allebei plezier gehad. Ik moet ervandoor!” Met een gracieuze beweging stond ze op, greep haar leren tas en verliet de keuken, haar parfum achterlatend met een subtiele vanillenoot.

Een Blik in het Verboden

Isabelle was 24, Elias twee jaar jonger. Een jaar geleden was hij in het ruime appartement in Belgravia getrokken, dat van Isabelle was – of eigenlijk van haar welgestelde ouders, die een deel van de huur betaalden. Woonruimte in Londen was een luxe, en dus verhuurde Isabelle de kamers aan andere studenten. Elias, net aangekomen uit een kleine stad in Yorkshire, was meteen gefascineerd door haar. Maar al snel besefte hij dat Isabelle in een andere klasse speelde. Rechten, modellenklussen, werk in de hippe cocktailbar “The Ivy” – ze was een vrouw die nooit stilzat. Haar lengte van 1,80 meter, haar perfecte rondingen en stralende glimlach maakten haar een icoon. Maar Elias leerde ook haar vriendelijke kant kennen: ze was loyaal, behulpzaam en altijd daar voor anderen. Haar enige gebrek, in zijn ogen, was haar voorkeur voor oudere mannen.

“Jonge mannen zijn als puppy’s,” had ze ooit lachend gezegd. “Schattig, maar ik wil niemand opvoeden. Als ik mijn tijd investeer, moet het de moeite waard zijn.”

Elias had zich neergelegd bij de rol van onopvallende huisgenoot. Zijn ervaringen beperkten zich tot een jeugdliefde op zijn 17e en een paar vluchtige kussen op feestjes. Clara, zijn vriendin, was net zo terughoudend. Hun nachten samen waren aangenaam, maar niet overweldigend. Maar vandaag was een vrije dag, en het appartement was van hem alleen.

Terwijl hij door de gang met antieke houten vloeren liep, merkte hij dat Isabelles deur op een kiertje stond. Normaal gesproken sloot ze haar kamer af, alsof ze staatsgeheimen bewaarde. Nieuwsgierigheid prikkelde hem. Ze was net vertrokken – de kans was perfect. Een snelle blik kon geen kwaad, toch?

Hij opende de deur langzaam. De kamer weerspiegelde haar persoonlijkheid: een massieve eikenhouten bureau, een comfortabele fauteuil met fluwelen bekleding, plafondhoge planken vol juridische boeken en een enorm bed met crèmekleurige lakens, dat tegen de muur van zijn kamer stond. De lucht rook naar haar parfum, vermengd met een vleugje muskus. Het bed was verfrommeld, de sporen van een gepassioneerde nacht onmiskenbaar. Grijze vlekken op het witte laken vertelden een verhaal van extase dat hier had plaatsgevonden.

Zijn blik viel op de prullenbak naast het bed. Twee condooms, in zwarte verpakking, lagen achteloos bovenop. Julian had blijkbaar goed werk geleverd. Toen zag hij iets op de fauteuil: een huidkleurige panty, achteloos neergegooid. Elias’ hart sloeg sneller. Hij wist dat Isabelle zelden nylon droeg, maar de gedachte aan haar die deze flinterdunne vezels over haar eindeloos lange benen trok, benam hem de adem.