Znaki zapytania w nauczaniu papieża? - Andrzej Budzinski - E-Book

Znaki zapytania w nauczaniu papieża? E-Book

Andrzej Budzinski

0,0
5,99 €

oder
Beschreibung

„Papież nie jest absolutnym władcą, którego myśl i wola stanowią prawo. Przeciwnie: posługa Papieża jest gwarancją posłuszeństwa Chrystusowi i Jego słowu. Papież nie ma głosić własnych idei, ale winien nieustannie zespalać samego siebie i Kościół więzią posłuszeństwa Słowu Bożemu, wobec wszelkich prób przystosowywania czy rozwodnienia i wszelkich przejawów oportunizmu (…) Jego władza nie jest zatem ponad Słowem Bożym, ale mu służy, na Papieżu spoczywa zaś odpowiedzialność za to, aby to Słowo nadal było obecne w całej swojej wielkości i rozbrzmiewało czystym głosem, a nie zostało unicestwione przez nieustannie zmieniające się mody”.

Papież Benedykt XVI

Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:

EPUB
Bewertungen
0,0
0
0
0
0
0



Andrzej Budziński

UUID: c21d759e-b79c-442c-b1f4-d84b21ac090e
Ta książka elektroniczna została przygotowana dzięki StreetLib Write (http://write.streetlib.com).

Andrzej Budziński

Andrzej Budziński

Znaki zapytania w nauczaniu papieża?

New Age!

Ryty pogańskie w Watykanie!

Schizma w Kościele!

Atak na celibat kapłański!

Komunia dla rozwiedzionych!

Decentralizacja w nauczaniu wiary i moralności!

Wikariusz Chrystusa?

Werona 2020

„ Papież nie jest absolutnym władcą, którego myśl i wola stanowią prawo. Przeciwnie: posługa Papieża jest gwarancją posłuszeństwa Chrystusowi i Jego słowu. Papież nie ma głosić własnych idei, ale winien nieustannie zespalać samego siebie i Kościół więzią posłuszeństwa Słowu Bożemu, wobec wszelkich prób przystosowywania czy rozwodnienia i wszelkich przejawów oportunizmu (…) Jego władza nie jest zatem ponad Słowem Bożym, ale mu służy, na Papieżu spoczywa zaś odpowiedzialność za to, aby to Słowo nadal było obecne w całej swojej wielkości i rozbrzmiewało czystym głosem, a nie zostało unicestwione przez nieustannie zmieniające się mody”.

Papież Benedykt XVI, 7 maj 2005

Msza św. w bazylice św. Jana na Lateranie

z okazji objęcia katedry Biskupa Rzymu

© 2019 Andrzej Budziński

Pierwsze wydanie 2019

Okładka: Andrzej Budziński

Wydawnictwo: self publishing

Werona 2019

Więcej niż wstęp

Nikt z nas nie ma wątpliwości, że żyjemy w czasach bardzo ciekawych, bo jesteśmy świadkami bardzo wielu wydarzeń, które zmieniły w sposób radykalny i śmiało można powiedzieć i nieodwracalny, sytuację społeczno – polityczną, nie tylko w Europie ale i na całym świecie.

Kluczowymi wydarzeniami było wybór na tron papieski polaka, Karola Wojtyły 16 października 1978 roku i powstanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w 1980 roku1.

Te dwa wydarzenia miały ogromny wpływ na upadek:

RWPG w Europie2.

Upadek Muru Berlińskiego 9 listopada 1989 roku3.

Zjednoczenie Niemiec 3 października 1990 roku4.

Powstanie Unii Europejskiej 1 listopada 1993 roku5.

Wprowadzenie Euro 1 stycznia 2002 roku6.

Te wszystkie wydarzenia niewątpliwie wprowadziły wiele zamieszania i naruszyły równowagę w życiu politycznym i społecznym w Europie. Stały się też okazją do wprowadzenia w życie idei wspólnej Europy. W tym miejscu pytanie pojawia się samo: Jakiej Europy i o jakim obliczu?

Generalnie w Europie istnieją dwie tendencje, które są w opozycji do siebie:

klasyczno – liberalna

socjalistyczno – imperialistyczna.

Pierwsza z nich jest to wizja Europy według trzech jej założycieli: Schumana, Adenauera i De Gasperi, którzy byli chrześcijańskimi demokratami. Bardzo istotny, w podkreśleniu ich wiary, jest fakt, że dwaj z nich: Robert Schuman i Alcide De Gasperi są kandydatami na ołtarze.

Najwyższą wartością tej wizji jest wolność indywidualna, co stanowi najważniejszą zaletę kulturową europejczyków i chrześcijaństwa. Głównym jej osiągnięciem jest Traktat Rzymski, podpisany 25 marca7 1957 roku, który zapewniał członkom EU i poszczególnemu człowiekowi cztery podstawowe wolności:

wolny obrót towarami;

wolne świadczenie usług, dóbr i idei;

swobodny przepływ kapitału;

wolność przemieszczania się.

Drugiej wizji socjalistyczno – imperialnej bronili tacy politycy jak Jacques Delors8 i François Mitterrand9. Jest ona koalicją różnych grup nacjonalistów, socjalistów i konserwatystów, których łączy etatyzm zakładający podporządkowanie jednostkowych i grupowych interesów społeczeństwa interesowi państwa, co oznacza ingerencję państwa we wszystkie dziedziny życia gospodarczego, społecznego, kulturalnego, w życie samorządów, stowarzyszeń, małych grup i jednostek oraz przejęcie odpowiedzialności, jeśli nie za wszystkie, to za wiele sfer aktywności społecznej. W znaczeniu gospodarczym etatyzm jest odmianą interwencjonizmu państwowego i oznacza przejmowanie przez nie funkcji podmiotu gospodarczego, społecznego i politycznego a nawet religijnego. Państwo jest inwestorem, pracodawcą, producentem, nabywcą i sprzedawcą określonych surowców, półproduktów, wyrobów gotowych, usług i technologii, eksporterem i importerem, kredytodawcą lub pożyczkobiorcą, organizatorem procesów gospodarczych, zarządcą, dysponentem i właścicielem przedsiębiorstw. Oznacza to nic innego jak komunizm i kontrola totalna społeczeństwa we wszystkich dziedzinach życia.

Wizja socjalistyczno – imperialna pragnie stworzyć Unię Europejską jako imperium - fortecę, europejskie megapaństwo protekcjonistyczne na zewnątrz i interwencjonistyczne wewnątrz, które powielałoby model państwa narodowego na obszarze całego kontynentu europejskiego.

Proponowane przez socjalistów zwiększenie władzy scentralizowanego państwa oznacza w istocie ograniczenie czterech podstawowych wolności, które gwarantuje wizja klasyczno – liberalna cytowanych wcześniej. W konsekwencji prowadzi to do ograniczenia zakresu wolności osobistej, społecznej, narodowej i religijnej. Socjalistyczna wizja Unii Europejskiej jest niczym innym jak wprowadzeniem masowego niewolnictwa.

Z tego, co zostało napisane łatwo jest wyciągnąć wnioski, że wizje te nie maja ze sobą wiele wspólnego, lecz wiele rzeczy sprzecznych. Pierwsza oparta na wartościach chrześcijańskich prowadzi do wolności politycznej, ekonomicznej społecznej i religijnej, druga natomiast oparta na komunizmie i imperializmie prowadzi do dyktatury i w konsekwencji do niewolnictwa.

By lepiej zrozumieć cel i zarazem metody działania tych wizji, można je porównać do idei dobra i zła. Pierwsza, to znaczy klasyczno – liberalną można nazwać dobrem. Drugą, socjalistyczno – imperialną, natomiast, można nazwać złem. Pierwsza prowadzi do nieba, druga natomiast prowadzi do piekła i nie tylko w wymiarach wieczności, ale już tu na ziemi w konkretnej rzeczywistości życia społecznego, gospodarczego i politycznego.

Każda z tych wizji charakteryzuje się konkretnymi słowami – ideami. Pierwszą możemy określić poprzez: dobroć, pokój, sprawiedliwość, braterstwo, wolność, szczęście, tolerancję, dobrobyt, życie, równość. Drugą natomiast poprzez: wojnę, niewolnictwo, wyzysk, niesprawiedliwość, śmierć.

Oczywiście celem tej książki, jak to wynika z tytułu, nie jest analiza polityczna Unii Europejskiej, ale miejsce i rola Kościoła w niej w czasie pontyfikatu papieża Franciszka. Niewątpliwie Kościół ma wielki wpływ na społeczeństwo europejskie, jak i społeczeństwo europejskie ma wielki wpływ na życie Kościoła, ponieważ znaczna część społeczeństwa deklaruje się jako chrześcijanie i katolicy.

Innym bardzo ważnym wydarzeniem, które miało wielki wpływ na sytuację w Europie był dzień 11 lutego 2013 roku, kiedy papież Benedykt XVI ogłosił światu swoją decyzję o rezygnacji ze stanowiska głowy kościoła katolickiego.

Tak naprawdę nie znamy prawdziwej przyczyny jego decyzji. Z oficjalnych źródeł wiemy, że : Papież uzasadnił swój wybór możliwą demencją oraz „innymi formami niedostatecznej zdolności do prawidłowego sprawowania urzędu”10. W ten sposób Benedykt XVI stał się papieżem emerytem.

Pamiętamy inny wspaniały dzień 12 marca 2013 wyboru na papieża Jorge Mario Bergoglio, arcybiskupa z Argentyny, który przyjął imię Franciszek. Mamy w pamięci jego pierwsze przemówienie tuż po wyborze: „Bracia i siostry, dobry wieczór. Wiecie, że zadaniem konklawe było dać Rzymowi biskupa. Wydaje się, że moi bracia kardynałowie poszli znaleźć go prawie na końcu świata. Dziękuję wam za powitanie, wspólnocie diecezjalnej Rzymu, której jestem biskupem. Przede wszystkim chciałbym pomodlić się za naszego emerytowanego biskupa Benedykta XVI. Módlmy się razem za niego, by Pan mu błogosławił i Madonna go strzegła.

A teraz zacznijmy tę wspólną drogę, biskupa i ludu, drogę Kościoła Rzymu, który przewodzi w miłości wśród wszystkich Kościołów. To droga braterstwa, miłości i wzajemnego zaufania. Módlmy się zawsze za nas, jedni za drugich. Módlmy się za cały świat, by było wielkie braterstwo. Życzę wam, by ta droga Kościoła, którą dziś zaczynamy, na której będzie mi pomagał kardynał wikariusz tu obecny, była owocna dla ewangelizacji tego zawsze pięknego miasta”11.

Już od pierwszego dnia był to papież niespodzianek, które zaskoczył swoimi decyzjami nie tylko Kościół, ale i cały świat. Oto niektóre z nich12:

w nocy po wyborze małym, niczym się niewyróżniającym samochodem przemierzał ulice miasta Rzymu, przyglądając się świętującym tłumom.

Rano zatrzymał się przy domu noclegowym św. Marty, w którym mieszkał przez dwa tygodnie poprzedzające konklawe. Poprosił o przyjście wszystkich członków personelu, żeby podziękować im za troskliwość i opiekę, których doświadczył w tym czasie. Następnie wręczył recepcjoniście swoją kartę kredytową, by zapłacić za pobyt. „I proszę nie zapomnieć dopisać do rachunku rozmów telefonicznych” – dodał. Skołowani pracownicy domu noclegowego zaczęli oponować i mówić, że jako papież nie musi płacić. „Przeciwnie – odparł Franciszek – właśnie dlatego muszę dawać dobry przykład”.

Po powrocie do Watykanu Franciszek otrzymał klucze do apartamentów papieskich w Pałacu Apostolskim, gdzie miał zamieszkać. Po złamaniu pieczęci rozejrzawszy się po apartamentach, oświadczył krótko: „To są pomieszczenia dla trzystu ludzi. Nie potrzeba mi aż tyle miejsca” i zadecydował mieszkać w Domu św. Marty.

Oczywiście można by przytoczyć wiele zaskakujących rzeczy w zachowaniu papieża Franciszka, co wielu z nas napełniło radością i nadzieją, że po wspaniałych pontyfikatach Jana Pawła II i Benedykta XVI poprowadzi Kościół do odnowy ewangelicznej. Tak przynajmniej wydawało się na początku.

Jednak po bardzo krótkim czasie okazało się, że nauczanie papieska nie jest jednoznaczne i wzbudza wiele kontrowersji, co doprowadziło do nieoficjalnego podziału w Kościele. Niestety niejasności w nauczaniu papieskim podważają fundamentalne nauczanie Magisterium Kościoła. Oto niektóre z nich poruszone w tej książce:

New Age!

Ryty pogańskie w Watykanie!

Schizma w Kościele!

Atak na celibat kapłański!

Komunia dla rozwiedzionych!

Decentralizacja w nauczaniu wiary i moralności!

Wikariusz Chrystusa?

[1]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Niezale%C5%BCny_Samorz%C4%85dny_Zwi%C4%85zek_Zawodowy_%E2%80%9ESolidarno%C5%9B%C4%87%E2%80%9D (05.07.2020).

[2]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Rada_Wzajemnej_Pomocy_Gospodarczej (05.07.2020).

[3]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Mur_Berli%C5%84ski (05.07.2020).

[4]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Zjednoczenie_Niemiec (05.07.2020).

[5]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_Europejska (05.07.2020).

[6]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Euro (05.07.2020).

[7]

Może to tylko czysty przypadek, a może nie, że Traktat Rzymski został podpisany 25 marca? Według Kalendarza Liturgicznego Kościoła Katolickiego tego dnia przypada Uroczystość Zwiastowania Pańskiego czyli Zwiastowanie Dobrej Nowiny przyjścia Mesjasza – Zbawiciela na Ziemię. Shuman powiedział: „wartość Europy to Europa wartości”, nie jakichkolwiek wartości ale chrześcijańskich, tych, które proponuje nam Syn Boży przez Kościół. Znając poglądy trzech fundatorów Wspólnoty Ludów Europejskich możemy wywnioskować, że nie jest przypadkiem, że Traktat Rzymski został podpisany 25 marca. Jest to ich nauczanie jak budować EU by była Europą prawdziwych wartości. Wskazują na Jezusa Chrystusa Syna Bożego i syna Maryi z Nazaretu.

[8]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/Jacques_Delors (29.08.2019).

[9]

Por. https://pl.wikipedia.org/wiki/François_Mitterrand (29.08.2019).

[10]

Por. https://deon.pl/kosciol/serwis-papieski/benedykt-xvi-ujawnil-powody-rezygnacji,860605 (12.08.2020).

[11]

Por. https://www.rmf24.pl/raporty/raport-wybor-nowego-papieza/wybor-nowego-papieza/news-przeczytaj-pierwsze-przemowienie-papieza-franciszka,nId,942625 (12.08.2020).

[12]

Por. https://www.naszczas.pl/duch/papiez-niespodzianek-zrozumiec-franciszka/ (12.08.2020).