Léopold Sédar Senghor E-Book

Mylène Théliol

• Herausgeber: 50Minutes.com (PL)
• Kategorie: Sachliteratur, Reportagen, Biografien
• Sprache: Französisch

Seitenzahl: 27

Veröffentlichungsjahr: 2023

Beschreibung

Gdy Francja stopniowo pozbywała się swoich afrykańskich kolonii, Léopold Sédar Senghor chciał stworzyć nowy rodzaj współpracy między Francją a Senegalem. Jego marzeniem było stworzenie uniwersalnej cywilizacji opartej na szacunku dla różnych kultur. Senghor został wybrany na prezydenta nowo powstałej Republiki Senegalu i pozostał nim przez 20 lat. Mimo to nadal realizował swoją wielką pasję - pisanie - i publikował arcydzieła przedstawiające czarną tożsamość. Zanurz się w sercu życia jednego człowieka w 50 minut, odkryj najważniejsze momenty jego życia, założenie antykolonialnego ruchu intelektualnego Negritude u boku Aimé Césaire'a, jego miłość do francuskojęzycznego świata i decyzję o dobrowolnym odejściu od władzy.

Leseprobe

LÉOPOLD SÉDAR SENGHOR

WSTĘP

Léopold Sédar Senghor to człowiek literacki zarówno z kręgu kultury afrykańskiej, jak i zachodniej. Przemierzył wzdłuż i wszerz XX wiek, niosąc ze sobą wzloty i upadki chaotycznej historii, w której sam odegrał znaczącą rolę. Współczesny imperiom kolonialnym, wojnom światowym, dekolonizacji i nadejściu globalizacji, był w stanie prowadzić jednocześnie dwie kariery - urzędnika i polityka oraz poety i pisarza. Jednak Senghor zawsze widział siebie przede wszystkim jako poetę i to właśnie poprzez swoją twórczość literacką prowadził walkę z kolonializmem i przymusową asymilacją Afrykanów w Imperium Francuskim. Ruch negritude, który rozwijał wraz z Aimé Césaire (1913-2008) od 1934 roku na rzecz uznania czarnej tożsamości i kultury afrykańskiej, skłonił go do obrania drogi politycznej. Jako członek parlamentu rządzonego przez Francję Senegalu, a później jako minister za czasów generała de Gaulle'a (francuski mąż stanu, 1890-1970), Senghor symbolizował współpracę między Francją a niektórymi z jej byłych afrykańskich kolonii, co krytykowali jego przeciwnicy.

Wybrany pięciokrotnie na prezydenta niepodległego Senegalu w latach 1960-1980, był architektem stabilności politycznej i gospodarczej swojego kraju, pomimo pewnych starć. Jego decyzja o dobrowolnym odejściu od władzy w 1980 roku przyczyniła się do powstania jego legendy jako wielkiej afrykańskiej głowy państwa.

Przez całe życie był zagorzałym obrońcą języka francuskiego i prowadził kampanię na rzecz jego międzynarodowego uznania poprzez założoną przez siebie Frankofonię. Léopold Sédar Senghor to człowiek nietypowy, który potrafił narzucić ojczyźnie i francuskiemu środowisku literackiemu swoją wizję uniwersalnej cywilizacji opartej na szacunku dla różnych kultur.

DANE KLUCZOWE

•Urodzony: 9 października 1906 roku w Joal (Senegal).

•Zmarł: 20 grudnia 2001 r. w Verson (Francja).

•Kariera: Prezydent Republiki Senegalu w latach 1960-1980.

•Główny wkład:

°Jeden z twórców antykolonialnego i proafrykańskiego ruchu intelektualnego zwanego negritude.

°Pierwszy prezydent Republiki Senegalu.

°Jeden z obrońców i założycieli Frankofonii.

°Pierwszy Afrykanin, który został wybrany do Akademii Francuskiej.

ŻYCIE LÉOPOLDA SÉDARA SENGHORA

LATA FORMACYJNE MIĘDZY AFRYKĄ A ZACHODEM

Léopold Sédar Senghor, urodzony 9 października 1906 r., był synem bogatego kupca z Serer, Diogoye Basile Senghora, i jego trzeciej żony, Gnilane Ndiémé. Chociaż urodził się w Joal, jednym z głównych miast Serer, mały Léopold spędził pierwsze siedem lat życia u swojego wuja ze strony matki Toko' Waly w Djilor, małym miasteczku z dużą społecznością Fulani.

LUDZIE SERERA

Sererowie są jedną z czterech grup etnicznych, obok Wolof, Fulani i Toucouleur, w Senegalu. Zamieszkują oni 200-250 kilometrowy odcinek wybrzeża na południe od Dakaru i liczą ponad milion osób. Sererowie to głównie rolnicy i rybacy. Wyróżniają ich dwie cechy kulturowe: są matriarchalni i katoliccy, natomiast islam jest najczęściej praktykowaną religią wśród Senegalczyków.

Wczesne dzieciństwo Senghora było wiejskie. Z rodziny matki wyniósł wiedzę o pracy pasterskiej, tradycjach, wartościach odwagi, honoru i lojalności, a także wiedzę przodków i szacunek dla przyrody. Do 1913 roku żył w środowisku zasadniczo animistycznym, które naznaczyło go na całe życie.