3,49 €
Diagnoza: cukrzyca. Dlaczego ja? Dlaczego moje dziecko?... Nie myślcie teraz o tym! Wasze dziecko potrzebuje wyjaśnień i pomocy. Od tej pory jesteście przewodnikami Waszych pociech, a przewodnicy nie patrzą wstecz – kierują się do przodu. Ten poradnik pomoże Wam w podejmowaniu pierwszych decyzji: od wyboru glukometru, po przygotowania na wakacje. Dowiecie się, jak „działa” cukrzyca, jak potoczy się Wasze życie po jej zdiagnozowaniu, jak radzić sobie w codziennych sytuacjach i co gotować Waszym pociechom. Znajdziecie tutaj mnóstwo dokładnych przepisów kulinarnych, adresy działających stowarzyszeń pomocy cukrzykom oraz podstawowe informacje o cukrzycy, podane w przystępny sposób. Przestańcie się bać – bądźcie podporą dla swoich dzieci.
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Veröffentlichungsjahr: 2014
© Copyright by Wydawnictwo ASTRUM Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Cukrzyca jest w mojej rodzinie chorobą genetyczną: miała ją moja babcia, ma ją mama, a u mnie zdiagnozowano ją w okresie drugiej ciąży. W chwili obecnej nie przyjmuję leków, nie biorę insuliny – cukrzyca ciążowa minęła, poziom cukru w mojej krwi ustabilizował się. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że może to być jedynie „zawieszenie wyroku” i wcześniej czy później stanę przed faktem dokonanym: tym razem cukrzyca nie przejdzie. Dlatego też stosuję się do kilku zasad: moja rodzina dobrze się odżywia, jest w miarę aktywna fizycznie, a ja i moje dzieci systematycznie mierzymy poziom cukru we krwi. Nie zapominamy, że cukrzyca jest chorobą genetyczną, a jej występowanie w najbliższej rodzinie sprawia, że kolejne pokolenia są na nią bardziej narażone.
Cukrzyca nie jest chorobą XX wieku, jak się ją czasami mylnie osądza. Nie powstaje wskutek nadmiernego jedzenia słodyczy, nie chorują na nią jedynie ludzie otyli. Nie pojawiła się wraz z czekoladą czy żelkowymi misiami. Pierwszym lekarzem, piszącym o cukrzycy, był Hesy-Ra, egipski lekarz, który zwrócił uwagę na nietypowy symptom choroby u swoich pacjentów: słodki mocz. Jego spostrzeżenia zapisane zostały na tak zwanym , który jest jednym z najbardziej znanych staroegipskich pism medycznych. Papirus powstał około roku 1550 p.n.e., ma postać zwoju długości ponad 20 metrów, ze 108 rozdziałami, z których każdy posiada po 20-22 wiersze. Zawiera informacje z zakresu chorób wewnętrznych, chirurgii i stosowania minerałów oraz licznych roślin leczniczych do celów medycznych. Jego fragmenty są odpisem z o wiele starszych źródeł. Papirus zaopatrzony jest w przybliżony spis treści i komentarze, zawiera szereg nieznanych nam jeszcze określeń, najprawdopodobniej ówczesnych fachowych terminów medycznych oraz nazw leków. Wymieniono w nim około 700 lekarstw i podano 800 sposobów ich przyrządzania. Na odwrocie papirusu zawarte są notatki kalendarzowe, pozwalające ustalić przybliżoną datę jego powstania. Papirus został zakupiony od pewnego Araba przez niemieckiego egiptologa Georga Ebersa w 1873 r. n.e.
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
Lesen Sie weiter in der vollständigen Ausgabe!
