Erhalten Sie Zugang zu diesem und mehr als 300000 Büchern ab EUR 5,99 monatlich.
- Herausgeber: Alfredbooks
- Kategorie: Geisteswissenschaft
- Sprache: Niederländisch
Western door Neal Chadwick Een portret van het Amerikaanse pionierstijdperk. Twee ruiters hebben hun paarden ingespannen voor het kantoor van de Marshal in Deadwater. Hun kleren zaten helemaal onder het stof van de scherpe rit. "Ik denk dat we hier de rat vinden!" zei een van hen. Zijn donkere baard groeide bijna tot onder zijn ogen. De ander grijnsde vies. "Ik hoor dat hij een slechte is, die Danny Wilbur!" zei hij. Terwijl hij dat deed, sloeg hij zijn zadeljas om en onthulde de revolver met de lage gesp. Hij haalde het ijzer er even uit, controleerde de lading en schoof het dan terug in het leer. "We moeten dit afhandelen!" gromde de bebaarde man. "Van wat ik hoor, is Wilbur hier assistent-maarschalk." "Maak je niet druk. We willen tenslotte de premie verdienen die op deze sterdrager staat..."
Sie lesen das E-Book in den Legimi-Apps auf:
Seitenzahl: 122
Veröffentlichungsjahr: 2022
Das E-Book (TTS) können Sie hören im Abo „Legimi Premium” in Legimi-Apps auf:
Ähnliche
Neal Chadwick
Inhaltsverzeichnis
Copyright
De Bende van Gunslingers: Western
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
Copyright
Een boek van CassiopeiaPress: CASSIOPEIAPRESS, UKSAK E-Books, Alfred Bekker, Alfred Bekker presents, Casssiopeia-XXX-press, Alfredbooks, Uksak Special Edition, Cassiopeiapress Extra Edition, Cassiopeiapress/AlfredBooks en BEKKERpublishing zijn imprints van.
Alfred Bekker
© Roman door Auteur
COVER WERNER ÖCKL
© van deze uitgave 2022 door AlfredBekker/CassiopeiaPress, Lengerich/Westfalen
De verzonnen personen hebben niets te maken met werkelijk levende personen. Overeenkomsten in namen zijn toevallig en niet bedoeld.
Alle rechten voorbehouden.
www.AlfredBekker.de
Volg op Facebook:
https://www.facebook.com/alfred.bekker.758/
Volg op Twitter:
https://twitter.com/BekkerAlfred
Lees het laatste nieuws hier:
https://alfred-bekker-autor.business.site/
Naar de blog van de uitgever!
Blijf op de hoogte van nieuwe publicaties en achtergronden!
https://cassiopeia.press
Alles over fictie!
De Bende van Gunslingers: Western
Western door Neal Chadwick
Een gezwollen portret van het Amerikaanse pionierstijdperk.
Twee ruiters hebben hun paarden ingespannen voor het kantoor van de Marshal in Deadwater. Hun kleren zaten helemaal onder het stof van de scherpe rit. "Ik denk dat we hier de rat vinden!" zei een van hen. Zijn donkere baard groeide bijna tot onder zijn ogen. De ander grijnsde vies. "Ik hoor dat hij een slechte is, die Danny Wilbur!" zei hij. Terwijl hij dat deed, sloeg hij zijn zadeljas om en onthulde de revolver met de lage gesp. Hij haalde het ijzer er even uit, controleerde de lading en schoof het dan terug in het leer. "We moeten dit afhandelen!" gromde de bebaarde man. "Van wat ik hoor, is Wilbur hier assistent-maarschalk." "Maak je niet druk. We willen tenslotte de premie verdienen die op deze sterdrager staat..."
Neal Chadwick (Alfred Bekker) is een bekend auteur van fantasy-romans, thrillers en jeugdboeken. Naast zijn grote boeksuccessen heeft hij talrijke romans geschreven voor suspense series zoals Ren Dhark, Jerry Cotton, Cotton reloaded, Kommissar X, John Sinclair en Jessica Bannister. Hij heeft ook gepubliceerd onder de namen Neal Chadwick, Henry Rohmer, Conny Walden, Sidney Gardner, Jonas Herlin, Adrian Leschek, John Devlin, Brian Carisi, Robert Gruber en Janet Farell.
1
Twee ruiters hebben hun paarden ingespannen voor het kantoor van de Marshal in Deadwater. Hun kleren zaten onder het stof van de scherpe rit.
"Ik denk dat we hier de rat vinden!" zei een van hen. Zijn donkere baard groeide bijna onder zijn ogen.
De andere had een vuile grijns. "Ik heb gehoord dat Danny Wilbur een echte slechterik is," zei hij. Terwijl hij dat deed, sloeg hij zijn zadeljas om en onthulde de revolver met de lage gesp. Hij haalde het ijzer er even uit, controleerde de lading en liet het toen weer in het leer glijden.
"We moeten het achter de rug hebben!" gromde de bebaarde man.
"Van wat ik gehoord heb, is Wilbur hier assistent-marshal."
"Maak je niet druk. We willen tenslotte de premie op deze sterdrager verdienen..."
De twee stapten uit het zadel en bonden de paarden vast aan de dwarsbalk. Toen de deur van het kantoor van de marshal openging, bevroor ze.
Een kleine, nogal uitgemergelde man van in de zestig stapte naar buiten. Hij droeg geen wapen rond zijn heupen. Maar op zijn vest flitste een ster in het licht van de laagstaande zon.
De oude man knipperde naar de twee revolverhelden, keek hen aan. De bebaarde man droeg een riem met twee holsters.
Eén laag aan zijn zijde, de ander linksvoor met de revolvergreep naar voren, zodat hij beide wapens met zijn rechterhand moest trekken. Hij was dus niet een van de zeldzame revolverschutters die het ijzer met beide handen konden trekken en dan ook nog raken.
"Hallo, heren," begroette de oude man hen. "Ben je hier voor mij?"
"Als jij Danny Wilbur bent, dan wel!" zei de man in de zadeljas.
Danny Wilbur zette een joviale glimlach op. "Dat ben ik. Waarmee kan ik je helpen? Heb je problemen gehad in onze stad?"
De bebaarde man ontblootte zijn tanden. "Nog niet."
Wilbur trok zijn wenkbrauwen op. Hij keek een beetje verbaasd. "En je weet zeker dat je mij echt wilt zien - en niet maarschalk Glenn Morgan?"
De twee knikten.
"Dat weten we heel zeker, Wilbur..." zei de man in de zadeljas.
De bebaarde man wees in de richting van Wilbur's heupen. "Je draagt helemaal geen ijzer..."
"Ik schoot vroeger met een geweer!" zei Wilbur.
De twee Gunslingers lachten uitbundig.
"Moeilijk te geloven!" grinnikte de bebaarde man. "Je kunt natuurlijk nauwelijks missen met zo'n geweer."
"Maar het is ook niet noodzakelijkerwijs gegarandeerd dat je alleen je vijanden zult ontmoeten," voegde de man in de zadeljas eraan toe.
Danny Wilbur was nu voor het eerst achterdochtig. Hij vernauwde zijn ogen. "Ik begin me af te vragen wat je van me wilt..."
De man in de zadeljas trok zijn Colt als antwoord.
Maar zijn handlanger greep hem bij de arm.
"Niet zo," zei hij. "Ik heb geen zin om de marshal op mijn pad te hebben als we deze oude dwerg hier hebben afgemaakt..."
"Oude dwerg?" mopperde Danny. "Ik denk niet dat ik het goed hoor."
"Doe het ijzer weer weg!" eiste de bebaarde man toen.
De man in de zadeljas volgde deze instructie met tegenzin.
De bebaarde man naderde Danny.
"Je doet een revolver om en komt naar de saloon. We reden door de stad. Er is daar een veelbelovende winkel genaamd Long Branch. We zullen daar op je wachten. Ik denk dat deze marshal een eerlijk vuurgevecht niet erg vindt..."
"Pardon?", stamelde Danny. Hij was bleek geworden. "Waarom wil je het met me uitvechten?"
De bebaarde man spuugde luidruchtig en klom toen op zijn paard. "Je lijkt een verleden te hebben, Wilbur!" schreeuwde hij. "Hoe dan ook, iemand heeft 3.000 dollar betaald om een gat in je hoofd te blazen!"
De andere zwaaide zich nu ook in het zadel.
"Als je een man bent, kom dan over tien minuten naar Long Branch."
De twee zetten de sporen op hun paarden en achtervolgden langs Main Street.
2
Peggy Watson legde haar handen op de vensterbank van haar kamer op Rising Star Ranch. Het blonde meisje ademde zwaar. Ze was volledig naakt. Achter haar stond maarschalk Glenn Morgan, die ook geen draad aan zijn lijf droeg. Hij greep haar billen en drukte zijn lendenen tegen haar aan. Hij penetreerde haar met regelmatige stoten. Haar borsten stuiterden in hetzelfde ritme. "Ja, dat is goed," fluisterde ze. Maar Glenn luisterde nauwelijks. Hij was veel te gefocust op het opwindende lichaam van deze stijlvolle vrouw.
De bewegingen werden steeds gewelddadiger.
"Oh, Glenn! Niemand geeft het me zoals jij!" kreunde ze.
"Blij dat je het waardeert, Peggy!"
"En ik neem aan dat je gaat beweren dat je er helemaal niets aan hebt, hè?"
Glenn grijnsde. "Stomme gewoonte van jullie vrouwen..."
"Wat?" hijgde Peggy.
"Het geklets tijdens de seks!"
"Ik waardeer je opoffering, Glenn!"
Glenns handen gingen hoger, streelden haar middel, haar buik, omarmden toen haar stevige borsten en kneedden ze. Toen werden ze beiden door de storm van passie meegesleurd.
Het zweet parelde van Peggy's huid. Het meisje sloot haar ogen, perste haar lippen op elkaar. Ze duwde haar bekken naar Glenn, die telkens weer diep in haar stootte.
Toen kwam eindelijk de verlossende climax.
Peggy kon zichzelf niet langer onderhouden. Maar Glenn hield haar van achteren vast met zijn sterke armen. Ze ademden allebei zwaar. Zijn handen hielden haar borsten vast, voelden haar hartslag.
"Blijf zo," fluisterde ze. "Ga niet weg.... nog niet..."
Op dat moment stormde een ruiter het voorplein van de Rising Star Ranch op. Hij kwam van de brug over de Koude Rivier. Aan de andere kant van de rivier lag de stad Deadwater. Een ware fontein van stof trok achter de ruiter aan, zodat men aanvankelijk nauwelijks iets van hem kon zien.
Voor het ranch huis liet hij zijn paard inrukken.
"Dat is Danny Wilbur," zei Glenn verbaasd. "Mijn God, hij reed als de duivel! Ik heb hem nog nooit zo tekeer zien gaan. Hooguit zijn paard nadat hij het gegooid had..."
Peggy's armen gingen naar achteren, hielden zijn heupen vast en trokken haar weer dichterbij. Ze nestelde zich tegen hem aan. Haar ogen waren gesloten. Een peinzende glimlach speelde rond haar lippen. "Blijf hier, Glenn..."
"Als Danny zo rijdt, is er iets aan de hand in de stad," zei Glenn, zijn bloed langzaam terugtrekkend uit andere delen van zijn lichaam om terug te keren naar zijn hoofd.
"Oh, Glenn... ...laat de arme bankrovers en bandieten een goede dag hebben... ...en ik ook!"
Glenn gleed uit haar. Ze draaide zich om, sloeg haar armen om zijn sterke nek. Glenn tilde haar op, droeg haar naar het bed en legde haar toen voorzichtig neer.
Toen hij probeerde op te staan, trok ze hem naar zich toe en kuste hem.
"Kom," zei ze.
Er werd op de deur geklopt. "Glenn! Kun je me horen Glenn?"
"Ik hoor je, Danny," riep Glenn Morgan terug. Peggy trok haar gezicht in schijnbare woede. Glenn haalde met een grijns zijn schouders op.
"Glenn, de hel breekt los in de stad! Ik haat het om je te storen, maar Jane-Mary vertelde me aan de bar dat je hier was en .... geloof me, ik zou niet zo'n ophef maken als het niet nodig was."
"Ik snap het," zei Glenn, die zich al was gaan aankleden.
"Je kunt je niet voorstellen hoe storend je hier bent!", schreeuwde Peggy naar hem. "Geloof me, als je weer zoiets doet, beïnvloed ik Jarmus om je niet meer te laten drinken op de Rising Star Ranch!"
"Laat hem met rust," onderbrak Glenn haar. "Je kunt zien hoe verward hij is. Er moet echt iets gebeurd zijn!"
Hij knoopte snel zijn overhemd dicht en trok zijn Colt aan.
Toen opende hij de deur.
Peggy verstopte zich onder de dekens.
Als die verdomde assistent-maarschalk haar minnaar moest ontvoeren, zou hij niet ook nog beloond moeten worden met de aanblik van haar mooie lichaam.
Danny keek haar toch aan.
"Niet kwaad bedoeld, Peggy!"
Het meisje maakte een afwijzend gebaar met haar hand. "Het lijkt erop dat ik bergafwaarts ga! Als je aantrekkingskracht tot Glenn al sterker is dan de mijne..."
Glenn zette zijn hoed op, knipoogde nog eens naar Peggy.
"Heb leuke gedachten tot ik terugkom," zei hij.
Ze gooide een kussen naar hem.
Glenn bukte zodat Danny het recht in zijn gezicht kreeg.
De maarschalk sloot de deur zodat het volgende kussen tegen het hout stuiterde.
Samen liepen Glenn en Danny toen de grote trap af die naar de hal van de Rising Star Ranch leidde.
"Ben je serieus over de drankjes in de bar?" vroeg Danny.
"Voorlopig ben ik de eigenaar van de Rising Star Ranch," legde Glenn uit. "En Jarmus is mijn werknemer. Dus hij doet wat ik hem zeg, ongeacht wat Peggy denkt."
"Nou, het is tenminste goed nieuws."
"Nu eruit, wat is er aan de hand?"
"Er wachten een paar jongens op me in Long Branch en ze willen met me schieten."
"Met jou, Danny?"
Nu begreep Glenn natuurlijk wat de assistent-marshal zo nerveus had gemaakt. De oude Danny vertelde bij elke gelegenheid verhalen uit zijn zogenaamd wilde verleden als legerdrijver of hulpsheriff in de wilde veesteden, maar het meeste was waarschijnlijk pure fictie. Danny was een beetje een sukkel als het ging om het hanteren van wapens. Hij kon bijna niets doen met een revolver. Hij was gewoon te onhandig. Toen hij aan Glenn's zijde reed en de twee hun plicht deden, had de oude man een jachtgeweer bij zich. Een wapen waarmee het bijna onmogelijk was om een doelwit binnen zijn bereik niet te raken. Zijn vrienden zouden er goed aan doen net zo op hun hoede te zijn voor het geweer als zijn vijanden.
"Dat moet je me uitleggen, Danny," zei Glenn toen ze de deur doorgingen. "Waarom willen ze het met je uitvechten?"
"Vermoedelijk heeft iemand drieduizend dollar op mijn hoofd gezet..."
Glenn stopte abrupt.
"Je gaat me nu toch niet een van je wilde verhalen vertellen?"
"Glenn, deze jongens proberen me te vermoorden, en ik heb geluk dat ze het nog niet gedaan hebben!"
3
De zwaaideuren van de Long Branch Saloon vlogen uit elkaar toen Glenn Morgan en Danny Wilbur binnenkwamen. Danny droeg zijn geweer onder zijn arm. Glenn had zijn hand bij de lage revolver. Hij liet zijn ogen afdwalen. De Long Branch Saloon was van Ross Cimarron, Glenn Morgans tegenstander in Deadwater. Cimarron had zijn doel om de maarschalk uit de weg te ruimen en hem te vervangen door een man die gemakkelijker te beïnvloeden was, geenszins opgegeven. Er waren enkele burgers in Deadwater die het niet leuk vonden dat hun wetsdienaar ook een bordeelhouder was, maar de meerderheid was nog steeds blij met Glenn Morgan. Tenslotte hield hij het gespuis in bedwang. En dat was precies wat er van hem verwacht werd.
"Daar, die twee aan de bar - dat zijn ze, Glenn," mompelde Danny tegen de marshal.
Glenn en Danny liepen naar de twee toe.
De gesprekken vielen stil.
Twee meisjes met opengeknoopte lijfjes en prachtige volle borsten hadden de twee revolverhelden met matig succes in de val gelokt. Nu beseften ze dat er onweer op komst was, raapten hun kleren bij elkaar en haastten zich weg. De twee jongens draaiden zich om. De bebaarde man had net een biertje leeggedronken en veegde nu het schuim van zijn baard.
De man in de zadeljas had zijn hand al op de revolver.
Ze onderzochten eerst Danny Wilbur, daarna Glenn Morgan.
"Ik hoor dat je op zoek bent naar een gevecht in de stad," verklaarde Glenn kalm.
"Jij moet die Glenn Morgan zijn," gromde de bebaarde man.
"Ik heb al over je gehoord."
"Ik hoop alleen goede dingen."
"Nou, hoe je het opvat."
"Luister, ik heb een voorstel voor jullie beiden."
Glenn stak zijn duimen achter de riem van de revolver.
De man in de zadeljas duwde zijn Stetson in zijn nek. "Ik kan niet wachten om dit te horen!"
Glenn's ogen vernauwden zich. Zijn blik drukte vastberadenheid uit. "Na het volgende glas whisky, stap je op en rijd je de stad uit."
De bebaarde man liet zijn linkerhand rusten op de naar voren gerichte greep van de tweede Colt. "We hebben hier niemand kwaad gedaan, meneer..."
"Je bedreigde een assistent-marshal, dat is genoeg voor mij om je de stad uit te sturen..."
"Hombre, het ging over een eerlijk vuurgevecht! Daar kun je geen bezwaar tegen hebben!"
"Zolang het niet hier in Deadwater is vind ik het niet erg. Maar hier zal ik het niet tolereren."
De gezichten van de twee mannen bevroren tot maskers.
De man in de zadeljas bewoog een beetje opzij. Hij draaide zijn linkerschouder naar Glenn en Danny zodat niet zichtbaar was wat hij deed met de revolver aan zijn rechterzijde.
"Luister, Morgan," gromde de man met de zadelmantel, "we hebben een rekening te vereffenen met de dwerg naast je. U kunt beter opzij gaan, maarschalk, of u krijgt ook..."
Maar Glenn Morgan dacht er niet aan om ook maar een centimeter terug te krabbelen.
"Hoe dan ook, we gaan hier niet weg voordat dit voorbij is," kondigde de bebaarde man aan. Hij keek Danny onderzoekend aan. "Ik denk dat je niet genoeg lef hebt zonder je opzichter, jij onderkruipsel, hè?" Hij lachte schor.
"Hij heeft geen revolver," herinnerde zijn handlanger hem eraan.
"Ja, juist..."
"Maar we zullen eerlijk zijn..."
