2,99 €
"Hoe gaat het met je wond, Bud?" "Laat maar zitten. De dokter heeft het goed gedaan!" Ze stonden samen aan de toonbank van de saloon, maar ze vonden de whisky niet echt lekker. Bud, de kleinste van de twee, voelde voorzichtig aan zijn schouder. Een schotwond, maar de kogel zat niet meer in het vlees. "Moeten we echt naar de rechter, Cody?" Cody was een lange half-Indiaan met een donkere huidskleur. Hij fronste zijn voorhoofd en vernauwde zijn ogen. "We hebben het helemaal gemaakt tot in Tucson! Nu gaan we de laatste stap achter ons laten!" "Clayburn moet iemand achter ons aan gestuurd hebben!" "Bud! We wisten allebei waar we aan begonnen toen we uitstapten bij Clayburn! Een man als hij laat zoiets niet passeren! We hebben geen andere keus dan hem aan te geven, al was het maar voor ons eigen bestwil..." "Oké..." Ze lieten hun glazen halfvol op de toonbank staan en gingen door de klapdeuren naar buiten. Er was slechts matig verkeer op Main Street op dit uur. "Cody!" Bud was plotseling geblancheerd. Cody fronste en wilde eerst iets zeggen, maar toen zag hij waar Bud zo van geschrokken was. Aan de overkant van de straat leunde een man tegen een van de pilaren die het portaal van 'Bo Samson's Drugstore' omhoog hielden. "Mijn God!" kreunde Bud.
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Veröffentlichungsjahr: 2023
Farley en de ranch: Western
Copyright
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
Western roman door Neal Chadwick
Een boek van CassiopeiaPress: CASSIOPEIAPRESS, UKSAK E-Books, Alfred Bekker, Alfred Bekker presents, Casssiopeia-XXX-press, Alfredbooks, Uksak Special Edition, Cassiopeiapress Extra Edition, Cassiopeiapress/AlfredBooks en BEKKERpublishing zijn imprints van.
Alfred Bekker
© Roman door Auteur
COVER WERNER ÖCKL
Neal Chadwick is een pseudoniem van Alfred Bekker
© van dit nummer 2023 door AlfredBekker/CassiopeiaPress, Lengerich/Westfalen
De verzonnen personen hebben niets te maken met werkelijk levende personen. Overeenkomsten in namen zijn toevallig en niet bedoeld.
Alle rechten voorbehouden.
www.AlfredBekker.de
Volg op Facebook:
https://www.facebook.com/alfred.bekker.758/
Volg op Twitter:
https://twitter.com/BekkerAlfred
Lees het laatste nieuws hier:
https://alfred-bekker-autor.business.site/
Naar de blog van de uitgever!
Blijf op de hoogte van nieuwe publicaties en achtergronden!
https://cassiopeia.press
Alles over fictie!
"Hoe gaat het met je wond, Bud?"
"Laat maar zitten. De dokter heeft het goed gedaan!"
Ze stonden samen aan de toonbank van de saloon, maar ze vonden de whisky niet echt lekker.
Bud, de kleinste van de twee, voelde voorzichtig aan zijn schouder. Een schotwond, maar de kogel zat niet meer in het vlees.
"Moeten we echt naar de rechter, Cody?"
Cody was een lange half-Indiaan met een donkere huidskleur. Hij fronste zijn voorhoofd en vernauwde zijn ogen.
"We hebben het helemaal gemaakt tot in Tucson! Nu gaan we de laatste stap achter ons laten!"
"Clayburn moet iemand achter ons aan gestuurd hebben!"
"Bud! We wisten allebei waar we aan begonnen toen we uitstapten bij Clayburn! Een man als hij laat zoiets niet passeren! We hebben geen andere keus dan hem aan te geven, al was het maar voor ons eigen bestwil..."
"Oké..."
Ze lieten hun glazen halfvol op de toonbank staan en gingen door de klapdeuren naar buiten.
Er was slechts matig verkeer op Main Street op dit uur.
"Cody!"
Bud was plotseling geblancheerd. Cody fronste en wilde eerst iets zeggen, maar toen zag hij waar Bud zo van geschrokken was.
Aan de overkant van de straat leunde een man tegen een van de pilaren die het portaal van 'Bo Samson's Drugstore' omhoog hielden.
"Mijn God!" kreunde Bud.
Hij slikte.
Ze stonden allebei een moment aan de grond genageld.
Ze herkenden de man onmiddellijk.
Zijn hand lag bij de revolver, zijn blik volkomen onbewogen. Twee koude blauwe ogen lagen boven een brutaal uitstekende neus.
Toen hij zijn hoofd een beetje opzij draaide, werd zichtbaar dat de bovenste helft van een oor ontbrak.
Hij had Bud en Cody allang opgemerkt en stapte nu wat naar voren.
Zijn mond was op dat moment niet meer dan een dunne streep. Er zat minachting in zijn gelaatstrekken.
Wat daarna gebeurde was bliksemsnel. De man met het halve oor trok de revolver met onwaarschijnlijke snelheid en vuurde.
Bud en Cody probeerden ook naar hun wapens te grijpen, maar het was al te laat.
Ze hadden geen schijn van kans tegen zo'n tegenstander.
Hij had precies twee kogels nodig om ze allebei naar het hiernamaals te sturen. Bud kreeg een kogel recht tussen de ogen.
Hij sloeg achterover in het stof van de weg.
Toen hij stierf, had zijn rechterhand nog maar net de revolvergreep bereikt die uit de holster aan zijn zijde stak.
Hij had niet eens meer kunnen schreeuwen, zo snel was het gegaan.
Cody kreeg het slechts een fractie van een seconde later.
Hij was geen trage schutter en dus had hij zijn pistool al klaar toen hij in de hartstreek werd geraakt.
Hij werd naar achteren getrokken, terwijl hij nog wanhopig probeerde de trekker van zijn Colt over te halen, maar het was al te laat. Zijn vingers lieten hem in de steek.
Mensen kwamen nu samen op de trottoirs. Sommigen waren uit de huizen gelokt door de geweerschoten.
De meesten van hen zagen niet meer dan twee lijken in het zand en een ruiter die de bovenste helft van zijn linkeroor miste en grote haast leek te hebben.
Hij ging er in volle galop vandoor.
De rechter was een kleine, mollige man die al zijn haar had verloren, op een grijswitte krans achter op zijn hoofd na.
Toen maarschalk Rick Farley het schaars ingerichte kantoor binnenkwam, zat hij achter zijn ruwe, rommelige bureau vol papieren.
"Goedemorgen, Farley!"
"Hallo, rechter!"
Hij keek even op toen Farley binnenkwam, maar bood hem geen stoel aan.
In plaats daarvan legde hij een document op tafel.
"Hier!"
"Wat is er?"
"Een arrestatiebevel. Op naam van Arnie Rogers."
"Nooit van gehoord!", gaf Farley laconiek toe.
De rechter lachte hard.
"Ik ben niet verbaasd! Hij is geboren met die naam, maar dat betekent niet dat hij hem nu nog draagt!"
"Ik begrijp het..."
"Om eerlijk te zijn, als ik in de schoenen van deze man zou staan en zijn vak zou uitoefenen, zou ik ook een andere naam krijgen!"
