Erhalten Sie Zugang zu diesem und mehr als 300000 Büchern ab EUR 5,99 monatlich.
door Neal Chadwick Twee bendes houden het platteland in spanning. En Grainger heeft met beide te maken. Eerst wordt hij aangevallen door de ene bende, dan wil de baas van de andere hem inhuren voor zichzelf. Maar Grainger gaat zijn eigen weg. En dan is er nog de zwartharige Catherine, wiens rondingen elke man uit zijn hoofd zullen drijven ....
Sie lesen das E-Book in den Legimi-Apps auf:
Seitenzahl: 52
Veröffentlichungsjahr: 2023
Das E-Book (TTS) können Sie hören im Abo „Legimi Premium” in Legimi-Apps auf:
Grainger pakt de Colt: Western
Copyright
Hoofdstuk 1: Grainger en de mooie Catherine
Hoofdstuk 2: Grainger en de Scalpman
door Neal Chadwick
Twee bendes houden het platteland in spanning. En Grainger heeft met beide te maken. Eerst wordt hij aangevallen door de ene bende, dan wil de baas van de andere hem inhuren voor zichzelf.
Maar Grainger gaat zijn eigen weg. En dan is er nog de zwartharige Catherine, wiens rondingen elke man uit zijn hoofd zullen drijven ....
Een boek van CassiopeiaPress: CASSIOPEIAPRESS, UKSAK E-Books, Alfred Bekker, Alfred Bekker presents, Casssiopeia-XXX-press, Alfredbooks, Uksak Special Edition, Cassiopeiapress Extra Edition, Cassiopeiapress/AlfredBooks en BEKKERpublishing zijn imprints van.
Alfred Bekker
© Roman door Auteur
COVER WERNER ÖCKL
© van dit nummer 2023 door AlfredBekker/CassiopeiaPress, Lengerich/Westfalen
De verzonnen personen hebben niets te maken met werkelijk levende personen. Overeenkomsten in namen zijn toevallig en niet bedoeld.
Alle rechten voorbehouden.
www.AlfredBekker.de
Volg op Facebook:
https://www.facebook.com/alfred.bekker.758/
Volg op Twitter:
https://twitter.com/BekkerAlfred
Lees het laatste nieuws hier:
https://alfred-bekker-autor.business.site/
Naar de blog van de uitgever!
Blijf op de hoogte van nieuwe publicaties en achtergronden!
https://cassiopeia.press
Alles over fictie!
Het was donker. Het kampvuur was bijna opgebrand.
Grainger ontwaakte abrupt uit zijn slaap.
Schoten werden afgevuurd. Ze gingen de grond in vlak bij Grainger.
De grote man rolde opzij.
Een moment geleden was hij nog diep in slaap.
Uit het niets was het vuile dozijn verschenen. Mannen die niets goeds voor hem in petto hadden.
Bandieten en gespuis.
Ze waren zeer bedreven in het besluipen van zijn kamp.
Grainger keek naar zijn Colt.
Even overwoog hij daarheen te reiken en het pistool uit de opgerolde holster met riem te trekken.
Maar met een dozijn snuiten op hem gericht, was dat min of meer zelfmoord. En daar had hij geen zin in.
De leider van de groep was een man met een zwarte baard.
Hij was de enige die niet één van de twee Colts had getrokken die hij aan zijn riem droeg.
Twee Colts - het teken van een moordenaar!, dacht Grainger.
Maar er was iets anders aan de riem van de zwartbaard.
Een zweep.
"Wat doe jij hier, vreemdeling?" vroeg de Zwartbaard."
"Ik ben op doorreis."
"Waar?"
"Van hier tot daar."
"Hoe heet je?"
"Mijn naam is Grainger."
"Wil je in het gebied blijven?"
"Met zo'n mooie ontvangst zou ik me wel twee keer bedenken."
De zwartbaard grijnsde. "Je zegt niet - Grainger."
"Ja."
"Heeft Don Bennett u ingehuurd?"
"Ik weet niet wie Don Bennett is."
"Oh - echt?"
Blackbeard nam de zweep van zijn riem.
En toen sloeg hij toe.
De zweep ging als een slang door de lucht.
Pijnlijk sloeg ze Grainger.
Steeds weer sloeg de zwarte baard toe.
"Ik hou niet van je antwoorden - Grainger. Je liegt tegen me. En ik haat leugenaars. Vooral als ze werken voor Don Bennett."
"Ik werk voor niemand," zei Grainger.
"Oh, echt?"
"Echt waar."
De zweep kraakte weer.
Maar deze keer kreeg Grainger ze te pakken.
Hij scheurde eraan. Heel krachtig, heel snel, deed hij dat. De zwarte baard wankelde naar hem toe. Hij liet niet los. Zijn hand klemde zich om het handvat van de zweep. Tegen geen enkele prijs wilde hij de zweepsteel loslaten - en dat was zijn fout.
Grainger trok hem naar zich toe, gaf hem een schop toen hij dichtbij genoeg was. Kreunend ging de zwartbaard neer. Grainger sprong naar voren en trok beide Colts uit zijn dubbele holster.
Het goede was: de andere schurken konden niet op hem schieten zonder hun leider te raken. En Grainger maakte daar gebruik van.
Hij schoot zijn pistool af.
Twaalf man voor de twee keer zes patronen in de twee Colts.
Een strakke rekening.
Maar Grainger geloofde dat hij geen andere keuze had.
Het was beter om deze weddenschap op zijn leven aan te gaan dan doodgeslagen te worden. Want één ding was duidelijk: de zwarte baard zou niet stoppen. Pure moordlust had gebrand in de ogen van deze man. Moordlust - en de lust om te martelen.
Hij deed het niet omdat hij een doel had.
De zwartbaard deed wat hij deed omdat het hem plezier gaf. Een pervers soort plezier dat Grainger niet kon begrijpen.
Grainger vuurde. De eerste van de bende zonk op de grond.
Hij had de Colt in zijn hand niet kunnen afvuren.
Grainger maakte de tweede man een fractie van een seconde later af.
De schoten volgden elkaar snel op.
Een voor een zonken ze dood in het stof.
Grainger was een verdomd goed schot.
Maar gezien de omstandigheden kon hij het zich niet veroorloven een van beide te missen.
De Blackbeard werd ondertussen geraakt door de kogels van zijn mensen.
Hij trilde, schreeuwde en stierf.
Het hele gevecht duurde maar een paar momenten.
Toen lagen alle schurken dood in het stof.
Op één na.
De overlevende was een man met een litteken op zijn gezicht.
Grainger vermoedde dat het van een messengevecht kwam.
De man met het litteken richtte de Colt op Grainger en haalde de trekker over.
Het klikte.
Het pistool was leeg. Grainger hief nu de Colt in zijn rechterhand. Hij hield die in zijn linker neergeslagen.
"Twaalf kogels in twee revolvers voor twaalf bastaards. Ik hoop dat je goed geteld hebt!" zei Grainger.
De man met het litteken beefde.
Hij beet zijn lippen op elkaar.
"Wie is Don Bennett?" vroeg Grainger.
"Een boer die veel land bezit en het niet wil verkopen."
"Waarom zou Don Bennett zijn land willen verkopen?"
"Omdat het spoor eraan komt."
"En voor wie werk je?"
Hij gaf geen antwoord.
Grainger zei: "Ik zal het geen tweede keer vragen."
"Ik werk voor Frank McConnor."
"Ik heb de naam nooit gehoord. Maar ik neem aan dat die Frank McConnor er veel geld aan zal verdienen als de spoorlijn komt."
"Dat kan zijn."
"Ga naar die Frank McConnor. Zeg hem uit mijn buurt te blijven. Vertel hem ook wie zijn mannen heeft neergeschoten."
"Ja."
"De naam is Grainger. Een naam die Frank McConnor zou moeten onthouden."
"Ik zal hem dat vertellen."
"Dat is de enige reden dat je nog leeft: Ik wil dat je hem dat vertelt."
"Goed."
"Ga nu!"
Grainger hief zijn revolver.
De man met het litteken op zijn gezicht wankelde naar zijn paard. Hij besteeg en reed weg.
Hij rende weg.
