6,49 €
Mehr erfahren.
- Herausgeber: Books on Demand
- Kategorie: Lebensstil
- Sprache: Niederländisch
Jaren van reizen en schrijven heeft een schat aan informatie opgeleverd. Na meer dan 25 reisboeken geschreven te hebben, vond Ada het tijd om alle tips en tricks te verzamelen in een handig boek(je) voor de (aspirant)reisboekenschrijver en voor de thuisschrijver. Het boek begint met de schrijfbiografie van de auteur, daarna alle tips. Tenslotte handige adressen en een nuttige literatuurlijst. Ook geschikt voor mensen die niet van plan zijn een boek te schrijven maar graag een kijkje achter de schermen willen nemen, zullen dit boek met plezier lezen.
Das E-Book können Sie in Legimi-Apps oder einer beliebigen App lesen, die das folgende Format unterstützen:
Seitenzahl: 86
Veröffentlichungsjahr: 2021
Ähnliche
Van dezelfde auteur
kleintje Wombat. Verre bestemmingen dichtbij
De zuilen van Jerash
De olifanten van Botswana
De dhows van Sur
De zebra’s van Namibië
De baobabs van Morondava
De vissers van Tanji
De vrouwen van Kafountine
De muren van Kubuneh
De weg naar Tendaba
In samenwerking met Boekenplan
In Namibië
Ghana een reis op het ritme van de drums
Myanmar reizen door het Gouden Land
De drums van Timkat
Starende beelden op Rapa Nui
In Boeddha’s schaduw
‘Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan’
Pippi Langkous
Inhoud
Een boek maken
De doe-het-zelver: De Selfpubber
En toen…
De grens over
kleintje Wombat. Verre bestemmingen dichtbij
Handige tips tijdens het reizen
Terwijl je aan het schrijven bent
Indeling van je boek
Copyright en privacy
Printing on demand of toch een reguliere uitgeverij?
Wanneer je voor een grote oplage kiest
En dan… je boek is klaar
Persbericht
Nuttige adressen
Bureau ISBN
Kamer van Koophandel
De Nederlandse Bibliotheek Dienst/Biblion
Dedicon
Stichting Lira
Vaste boekenprijs
Koninklijke Bibliotheek
Scanology
Centraal Boekhuis
Vervoerscentrale
Verkoopmogelijkheden
Het eerste exemplaar
Signeren
Website
Nieuwsbrief
Social media
Beurzen, markten en festivals
Bol.com
Boekwinkeltjes.nl
Reisorganisaties
Verpakken en verzenden
The Indie Awards
Meer lezen
Reisboekhandels
Tot slot
Een diepe buiging voor mijn kwartet van proeflezers: Anika, Fenny, Jacomijn en Liane.
Door jullie oprechte interesse in dit boek, is het beslist een beter boek geworden. Jullie hadden (bijna) altijd gelijk.
In de krant De Tubantia. Ergens in de jaren 60.
Ado stond er in plaats van Ada…. Daar was ik eerst nog wat verontwaardigd over. Maar dat ik, Ada, nog geen elf jaar oud in de krant stond; dat gevoel was niet te beschrijven. Heel voorzichtig heb ik toen de o veranderd in een a.
Dat mensen die jij niet kent blij worden van wat jij hebt geschreven. Die verwondering is altijd gebleven.
Een boek maken
‘Zal ik van onze belevenissen eens een boek maken? Ik heb genoeg te vertellen. Ik heb elke dag trouw mijn dagboek bijgehouden,’ zei ik in 1992 tegen Jan.
We hadden een reis van maanden door Australië gemaakt. Zoveel gedaan, zoveel meegemaakt.
‘Leuk, moet je doen,’ reageerde Jan onmiddellijk.
Ik begon diezelfde dag met veel enthousiasme aan mijn eerste boek: Eindeloos Australië.
De eerste vraag die je jezelf moet stellen is: Wil je een boek voor jezelf omdat je één keer in je leven een boek wilt schrijven? Is schrijven een hobby naast een baan? Of, wil je dolgraag een schrijfcarrière opbouwen zodat je uiteindelijk van ‘de pen’ kunt leven?
Het ene vraagt uiteraard meer inzet, energie, geld en doorzettingsvermogen dan het andere. Ben je bereid er vol voor te gaan? Maar… wat je doel ook is, je wilt natuurlijk een mooi en als het even kan foutloos boek afleveren.
Ik had al een paar keer een reisverhaal in een magazine gehad. Dat gaf zelfvertrouwen. Maar een echt boek? Zou ik dat kunnen? Dat was toch wel een grote droom.
Ik stapte, ietwat aarzelend, met een boek in mijn handen waarvan ik dacht, dat wil ik ook, de plaatselijke drukkerij binnen. Dat was letterlijk en figuurlijk de eerste stap. De eigenaar reageerde enthousiast, begon direct mee te denken en gaf me het laatste duwtje dat ik nodig had. Een zus van mij had een computer, ik niet, en wilde mijn handgeschreven boek wel voor me uittypen. Zo werd direct duidelijk dat ‘alles zelf doen’ inhoudt dat je altijd mensen om je heen nodig hebt, die meedenken, meehelpen en meewerken.
‘Er zijn nu laserprinters,’ vertelde de drukker. ‘Ik heb deze zelf nog niet maar ik zal regelen dat je bij een bevriend bedrijf je boek mag laten printen. Laserprinters geven een topkwaliteit,’ ging het enthousiast verder.
Zus en ik togen op een middag naar het bedrijf waar alles door een aardige meneer werd uitgeprint. *
‘Een foutloos boek zal je niet lukken, hoe je je best ook doet. Wist je trouwens dat de boeken van de top van de Nederlandse schrijvers door een paar Neerlandici worden nagekeken? En dan durven ze nog geen garantie te geven dat het boek foutloos is. Misschien dat de vijfde druk zonder fouten is,’ vertelde de drukker toen ik vol trots de uitgeprinte stapel papieren bracht waar hij een mooi boek van ging maken.
Ik zocht foto’s uit en via via kreeg ik een ISBN-nummer. De drukker maakte een proefboek dat ik helemaal na heb gekeken voordat het boek definitief werd gedrukt.
Na weken van hard werken hield ik dan eindelijk mijn eerste eigen boek in mijn eigen handen.
Eindeloos Australië 20.000 km door ‘Down Under
Trots was een understatement! Zelfs de foutjes, waar de drukker mij al voor had gewaarschuwd, konden mijn plezier niet bederven. Het grote voordeel van ‘uitgeven in eigen beheer’ is, dat je alles precies zo kunt doen zoals jij dat wilt. Uiteraard houdt dat in dat alle leuke reacties voor jou zijn maar elke fout, die er onherroepelijk in blijft zitten ook voor jouw rekening is. Het mag duidelijk zijn dat je eigen familie meer onder de indruk is dan de eerste beste boekhandel of lezer die het ongezien koopt. Wanneer het dan eindelijk begint te lopen, is de voldoening groot en levert het menig leuk contact op. Waarom heb ik geen uitgever benaderd? Heel simpel. Nooit overwogen en nooit spijt van gehad.
Nederland kent veel reizigers en de groep mensen die hun eigen reis in een boek gieten wordt steeds groter. Als een reisboekenauteur, via een traditionele uitgeverij 5.000 boeken van 1 titel verkoopt, is men dik tevreden. Maar goed, dit heeft mij ook niet weerhouden om nu al tientallen boeken, inclusief zes heruitgaven, uit te geven.
* Sinds 2008 verstuur ik met één druk op mijn toetsenbord mijn boeken printklaar naar de uitgeverij!
Ik liet tweehonderd Australië-boeken drukken. Nadat het Algemeen Dagblad een interview met mij had gemaakt -waarvoor zelfs een fotograaf en journalist uit Rotterdam helemaal naar Nijverdal afreisden- kwamen de reacties los. Bestellingen kwamen overal vandaan. Ik stuurde boeken naar plaatsen in heel Nederland, België en zelfs naar Curaçao. Achteraf gezien was het Aussieboek een heel eenvoudig boek. Grove letter, geen rugopdruk, wel een ISBN-nummer en dat maakt het helemaal bijzonder dat ik er zoveel van heb verkocht. Dat het te eenvoudig was, was de reden dat dit boek niet geschikt -helemaal terecht- werd bevonden voor de bibliotheken. Alles wat ik bij mijn eerste boek fout deed, probeerde ik te voorkomen bij mijn volgende boek.
Toen ik die tweehonderd boeken had verkocht speelde ik net quitte. Ik had werkelijk geen idee hoe het zou gaan lopen en durfde er niet te veel geld in te steken. Het voordeel van een tweede druk is dat je de kans krijgt fouten te herstellen en correcties uit te voeren. Je kunt voor elke druk een nieuw ISBN en barcode aanvragen.
Van de eerste druk van Eindeloos Australië heb ik nog vier keer boeken bij laten drukken. De vijfde en laatste druk heb ik helemaal herzien. Een professioneel lettertype, correcties aangebracht, foutjes eruit gevist, de literatuurlijst aangevuld en in een mooi crème jasje gestoken. In dit geval, wanneer een boek wezenlijk is veranderd, spreekt men niet meer van een herdruk maar van een heruitgave. Ik wilde toen ook een nieuw ISBN.
In totaal heb ik van dit boek 1.200 exemplaren verkocht. De heruitgave heb ik aangeboden aan de Nederlandse Bibliotheek Dienst. Weken later kreeg ik mijn eerste bestelling van de Nederlandse bibliotheken. Trots!
Het derde boek was weer een Australië-boek. Kimberley, Kakadu en Krokodillen. Voor de tweede keer hadden we een grote reis van maanden door dit land gemaakt. Omdat ik zo langzamerhand de boekenwereld aardig had leren kennen, met de meeste reisboekwinkels een goede relatie had opgebouwd, durfde ik het aan om nu in één keer meer exemplaren te laten drukken. In mijn achterhoofd de gedachte om, mocht het een succes worden, weer met een heruitgave te komen. Inmiddels had ik een computer en tikte ik mijn eigen handgeschreven manuscript zelf uit. Een leraar bood aan om dit boek helemaal na te kijken voordat ik het naar de drukker bracht. Tot op de dag van vandaag kijkt hij al mijn boeken, positief kritisch, na.
Mijn eerste boek over Afrika ging over onze reis door Kenia, Mauritius en Tanzania. Tussen dodo’s en dik-diks werd de titel en de omslag kreeg een frisse, blauwe kleur. Alle vijfhonderd exemplaren werden verkocht. Ook de toprecensie van de Nederlandse bibliotheken gaf me zo’n opsteker dat ik wist: ik zit nu op de goede weg. Ik begon mijn draai te vinden in het schrijven. Ik ontwikkelde mijn eigen stijl. Tijdens de reis schreef ik bijna mijn boek in een keer. Elke dag schreef ik minimaal een uur. Ik wilde de sfeer vastleggen, het dagelijkse leven dat zich niet laat vangen in foto’s. Feiten en cijfers, die kon ik thuis wel opzoeken. Dit was blijkbaar mijn manier van reisschrijven.
